* -Την μίς Πρίστον είχατε δασκάλα ;
–Ναι . Έλεγε πως τα χέρια μου ήτανε βρώμικα .
Κι εγώ της εξήγησα πως ήτανε από τις στάχτες ,
επειδή έπεφτα συχνά από τις γραμμές .
* Τεννεσσή Ουίλλιαμς . Ο Ορφέας στον Άδη


Λιγότερα
Τόξο το χαμόγελο τους και ρίχνουν τα βέλη τους πέρα από τα μεντένια Όπως παλιά πού πάνω από τα δέντρα μοίραζαν τα κορόμηλα και τα μούρα. !

Βλέπω το χάος γύρω μου .νοιώθω την καταιγίδα να δυναμώνει , αλλά πως μπορώ να αντισταθώ σε αυτό ;
Αυτό ακριβώς είναι το ερώτημα που θέτει το Cabaret .
Κλείνουμε τα μάτια ; το σκάμε ; η πολεμάμε ;
Και ο Κίφ απαντά : » Αν δεν είσαι εναντίον όλων αυτών , είσαι υπέρ . «

Μια παράστση ανέβηκε αυτόν τον καιρό στο Τέλ Αβίβ .
Στην αρχή της παράστασης λένε στο κοινό οι ηθοποιοί .
«Να σας αφήσουμε τα προβλήματά σας έξω !
Λοιπόν – η ζωή είναι απογοητευτική ; Ξεχάστε το !
Δεν έχουμε προβλήματα εδώ ! Εδώ η ζωή είναι όμορφη .
Τα κορίτσια ; Όμορφα ! Οι άντρες ; Οι άντρες είναι όμορφοι !
Ακόμα και η ορχήστρα είναι όμορφη ! «

Αυτές ακριβώς οι λέξεις συμπυκνώνουν τη δύναμη του Καμπαρέ. Το μιούζικαλ, ειδικά στην πρώτη πράξη, παραπλανά το κοινό, ναρκώνοντάς το με πολύχρωμα νούμερα γεμάτα χορευτές και συνοδευόμενα από ζωντανή ορχήστρα. Αλλά αυτή η προσπάθεια να αφήσει κανείς τα προβλήματα της ζωής απ’ έξω καταρρέει καθώς η πλοκή προχωρά .
Είναι προφανές ότι όταν παρακολουθούμε το Cabaret σήμερα κάνουμε κάθε είδους σύνδέσεις μεταξύ αυτού και της πραγματικότητας σήμερα , για την κοινωνία και την τύφλωση της στον δρόμο που οδεύει ..
απόσπασμα άρθρου της Talia Banon Tsur από την Ισραηλινή εφημ Haaretz
Βρισκόμαστε στο 1919 και μια επαρχιακή εφημερίδα της χώρας μας έχει πρωτοσέλιδα και ποίηαη ! ποιά ; Η εφημ .ΛΗΜΝΟΣ .
Όσοι απ ‘ αγάπη πέθαναν στον Ουρανό δεν πάνε !
Βράδυα δεν είν ‘ εκεί ξανθά , ρημιές και μονοπάτια
Και μέλι δεν θα βρίσκουνε στ’ αγγελικά παλάτια .
Που σαν το μέλι τού φιλιού γλυκό κ ‘ εκείνο νάναι .
Δεν πέφτουν και στην κόλασιν οι φλόγες να τους φάνε ΄
Τους κάψαν που τους κάψανε δυο χείλη και δυο μάτια
Κ’ εκεί δαιμόνων οι νυχιές στα στήθια δεν ξεσκάνε
που η ζούλεια πρωτοξέσχισε και τάκανε κομμάτια .
Που πάνε ; ποιά γλύκα ,ποιός καυμός που ακόμα δεν εγράφη
αν τες καρδούλες πώκλεισαν δεν άλλαξαν οι τάφοι
θα ξεπεράση τους καυμούς της γλύκες πώχουν ζήση ;
Τρομάρες του Άδου κι ‘ Ουρανοί σας έχουνε γνωρίση !
Ζώντας εδώ τ ‘ απόλαψαν , εκείνοι , και πεθαίνει
ως και η ψυχή τους ! απ ‘ αυτούς τίποτε πειά δεν μένει
φωτογραφία . Λήμνος .


Ένα γράμμα που συγκλονίζει .

Αγαπητή Τερέζα,
Συγγνώμη που δεν είμαι σπίτι μαζί σου αυτήν τη στιγμή.
Δυστυχώς, ο πατέρας σου, η μητέρα σου και τόσοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κατάλαβαν το ιστορικό καθήκον που έχουμε να εκπληρώσουμε μια ευθύνη.
Σήμερα πάνω από ένα εκατομμύριο παιδιά υφίστανται γενοκτονία, λιμοκτονούν μέχρι θανάτου, ακρωτηριάζονται χωρίς αναισθησία και υποφέρουν από φρικτές, μισαλλόδοξες ιδέες, παρότι δεν γνωρίζουν τι είναι ο Σιωνισμός και ο Ιμπεριαλισμός.
Είμαι σίγουρος ότι σου λείπω πολύ και όλες οι μητέρες και οι πατέρες των παιδιών της Παλαιστίνης επίσης τα νοσταλγούν πολύ και θα έδιναν τα πάντα για να ζήσουν μια ζωή αγάπης, ευτυχίας και χαράς που κάθε άνθρωπος αξίζει, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, εθνικότητας ή οποιουδήποτε άλλου χαρακτηριστικού.
Ο κόσμος σου θα είναι πιο ασφαλής επειδή πολλοί γονείς αποφάσισαν να δώσουν τα πάντα για να χτίσουν αυτόν τον καλύτερο κόσμο για εσένα.
Ελπίζω κάποτε να καταλάβεις ότι, επειδή σε αγαπώ τόσο πολύ, δεν υπήρχε τίποτα πιο επικίνδυνο για εσένα και για άλλα παιδιά από το να ζουν σε έναν κόσμο που αποδέχεται τη γενοκτονία.
Σε παρακαλώ να θυμάσαι τον πατέρα σου ως τον άνθρωπο που σου τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα για να κοιμηθείς. Και όταν μεγαλώσεις, η μαμά σου θα σου πει επίσης ότι ο πατέρας σου ήταν επαναστάτης και ότι, ακόμη και όταν βρισκόταν αντιμέτωπος με τους πιο φρικτούς ανθρώπους που ζουν σήμερα – τον Ντόναλντ Τραμπ, τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ – στάθηκε ακλόνητος στην πίστη του να χτιστεί ένας καλύτερος κόσμος.
Σε παρακαλώ μην ξεχάσεις την Παλαιστίνη!
Με όλη μου την αγάπη,
Τιάγκο Άβιλα».
*Όλοι σε αυτή τη χώρα έχουν τρελαθεί . 5 Μαρτίου 2026
( *άρθρο τού Ισραηλινού δημοσιογράφου Γκιντεόν Λέβι
εφημ : Haaretz ) περίληψη . μετάφραση Google..

Ούτε μια φωνή λογικής δεν υπάρχει ανάμεσα στούς σχολιαστές
τούς πολιτικούς και το ευρύ κοινό .,που όλοι τρέχουν στα καταφύγια κάθε ώρα αλλά χαμογελούν όταν βγαίνουν .
Επαινόντας τον πόλεμο στο Ιράν και τις ευλογίες που φέρνει .
Ποιός είπε ότι η εποχή τού πολέμου είναι επίσης και εποχή ηλιθιότητας ;
Ποιός έγραψε ότι όταν βρυχόνται τα κανόνια , οι μούσες όχι μόνο σιωπούν , αλλά θα έπρεπε να ντρέπονται ;
Αυτό που συμβαίνει στο δημόσιο διάλογο σπάει κάθε ρεκόρ ..
Δεν μιλάμε μόνο για τραγούδια αλλά και για υπερεθνικιστικό λόγο , μιλιταριστικό , -το έχουμε συνηθίσει – δεν υπάρχει χώρος για αμφιβολία για αντίθεση ερωτηματικά η οτιδήποτε λιγότερο από σεβασμό και έπαινο στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις .
Αυτό το χαρακτιριστικό της εποχής Σιωπή , πυροβολούμε .
Στα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά δίκτυα το επίπεδο λόγου απίστευτα χαμηλό , κούφιο και αποβλακωτικό .
Ένας πρώην ποδοσφαιριστής θεωρείται η φωνή της σοφίας .
Μαριονέτες κάλτσες , αλλιώς γνωστοί ως στρατιωτικοί ανταποκριτές έχουν προστεθεί με ενα κλιμάκιο αναλυτών που εχουν γεμίσει τα ραδιοφωνικά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τόσο πυκνά και με αποκλειστικότητα μπαράζ πλύσης εγκεφάλου που όμοια του δεν έχει ξαναδεί κανείς εδώ .
Έτσι είναι τα πράγματα μετά από δυόμιση χρόνια χωρίς πραγματική δημοσιογραφία χωρίς έστω και ελάχιστη κάλυψη του πολέμου στην Γάζα .
Προσπαθήστε να βρείτε εστω μια φωνή λογικής .
Η προσωπικότητα των μέσων ενημέρωσης παρουσιαστής Άβρι Γκιλάντ ντύνεται πιλότος της πολεμικής αεροπορίας και ο παιδικός διασκεδαστής Γιουβάλ Σεμ Τομ τραγουδά φαρσί .
Όλοι τους χαρούμενοι . Το όργιο των δολοφονιών είναι σε πλήρη εξέλιξη και κάθε αποτέλεσμα είναι αφορμή για εορτασμό .
Στο τηλεοπτικό στούντιο της δημοσιογράφου Sharon Gal το πάρτι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη , Οι πωλήσεις Ισραηλινών όπλων φτάνουν σε νέα ύψη και όλοι τους βουίζουν από χαρά .
Γραμμές συναρμολόγισης σε όλη την Ινδία . Καταλάβαμε την Ινδία
1,4 δισεκατομμύρια Ινδοί κατασκευάζουν για μας .
Τώρα δεν πρόκειται μόνο για εξαγορά γης .. , αλλά και για χρήματα , πολλά χρήματα .
Ένας διαδηλωτής που περνά μπροστά από τηλεοπτικο σταθμό αποτελεί εθνκό σκάνδαλο που απαιτεί τιμωρία .
Ένας έποικος που σκοτώνει αγρότες δεν αποτελέι τίποτα άλλο από ενα χασμουρητό .
Μια μικροσκοπική ευρωπαική δωρεά σε ενα οργανισμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων περιγράφεται ως ξένη παρέμβαση .
Μια προσπάθεια ανατροπής ενός καθεστώτος σε μια ξένη χώρα είναι μια νόμιμη δημοκρατική κίνηση .
Κάθε προσπάθεια να ακουστεί μια εξυπνη φωνή είναι καταδικασμένη .
Ενω΄σε ξένα δίκτυα γίνονται συζητήσεις , εδώ μιλάει μόνο η βλακεία , Ενώ αλλού μιλούν για το τι συμβαίνει στο Ιράν και στο Λίβανο εδώ κάνουν ρεπορτάζ για εναν γάμο σε πάρκινγκ .
Το κύριο θέμα είναι ατέλειωτες ανοησίες . Έτσι εξαπλώνεται η βλακεία των μαζών σαν ραιδιενεργό σύννεφο καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμα της .
Θα μπορούσε να χειροτερέψει ….
Δείτε τον «πνευματικό «σύμβουλο τού προέδρου των Η.Π.Α Τράμπ ο οποίος διορίστηκε επικεφαλής τού Γραφείου Πίστης τού Λευκού Οίκου . Μια ευαγγελίστρια τού ιερού πολέμου .
» Ακούω τον ήχο της νίκης . Ακούω τον ήχο των κραυγών και των τραγουδιών .
Ο Κύριος λέει ότι τελείωσε , Ακούω Νίκη !.
Νίκη ! Νίκη !
Φωνάζει γεμάτος έκσταση . . Σύντομα θα είναι εδώ !
της Μαρούλας Κλιάφα
απόσπασμα ..
Εκεί απάνω λοιπόν που οι άντρες γλεντούσαν έπιναν κι έκαναν όνειρα για το μέλλον , μπαίνει στο μαγαζί ο κυρ Νταλιάναγας .
Αυτός ο Νταλιάναγας ήταν Τρικαλινός .Είχε αγοράσει κάμποσα στρέμματα γης κοντά στο χωριό μας κι είχε βάλει ανθρώπους δικούς του να το σπείρουν καπνό .Έκανε τον καπνέμπορα και είχε πιαστεί καλά .
Άμα τον είδαν οι δικοί μας τον φώναξαν στην παρέα τους να τον κεράσουν ένα κρασί .
– Τι γίνεται μωρέ παιδιά . Έχετε κάνα χαιρλίδικο και το βρέχετε ; τους ρωτάει ο Νταλιάναγας , που ο νούς του πήγε σ ‘αρραβώνα
– Μωρέ , έχουμε κάτι καλύτερο , τού λέει ο μπάρμπα Ανέστης , γινόμαστε αφεντάδες .
– Πως δηλαδή γινόσαστε αφεντάδες ; ξαφνιάστηκε ο Νταλιάναγας .
– Τι πως ; Άμα φύγουν με το καλό οι Τούρκοι , το κουβέρνο θα μοιράσει τα χωράφια σε μας τους αχτήμονες . Σε ποιον θα τα δώσει ;
Ο Νταλιάναγας τους άκουγε σκεφτικός . Φαινότανε μπερδεμένος
– Δεν είναι έτσι όπως τα λέτε , μωρέ παιδιά , τούς λέει στο τέλος .
– Γιατί κυρ Αργύρη μ ‘ ;
Ο άνθρωπος στεκόταν δίβουλος . Δεν ήθελε να τούς πικράνει , μα πάλι δεν τού πήγαινε η καρδιά να τούς κρύψει την αλήθεια .
Η κυβέρνηση δεν » τόχε σκοπό να μοιράσει τα τουρκικά χτήματα . Βάλθηκε να τους εξηγάει πως εχουν τα πράγματα .
– Οι Τούρκοι αν θέλουν , βέβαια , έχουν το λεύτερο να τα πουλήσουν , τους λέει , και σεις μπορείτε να τ ‘ αγοράσετε . Φτάνει νά ‘ χετε τον παρά .
Οι δικοί μας τον άκουγαν στεναχωρημένοι .
– Μα εμείς κυρ Αργύρη , μ , δεν έχουμε παράδες .
Ο Νταλιάναγας ήπιε το κρασάκι του , σκούπισε το μουστάκι του κι είπε με νόημα .
– Ε , Εσείς μπορεί να μην έχετε τον παρά , τον έχουν όμως άλλοι …
Και τούς εξήγησε πως τη γη την αγόραζαν τώρα οι Έλληνες που καζάντησαν στα ξένα , Βιένη , Πόλη , Τεργέστη ….
– Αυτοί θα γίνουν τώρα αφεντάδες σας τούς λέει .
Οι δικοί μας δεν ήθέλουν να τον πιστέψουν . Αυτοί άλλα καρτερούσαν .
– Και γιατί το κουβέρνο θα δώσει τα χωράφια στους ξένους , τι συμφέρο έχει ; ρώτησε ο μπάρμπα – Ανέστης .
– Τι να σας πω , έκανε ο Νταλιάναγας . Εγώ πολιτικός δεν είμαι για να καταλαβαίνω τα τερτίπια τους , μα απ ‘ ότι άκουσα , ο Τρικούπης δε θέλει να κακοκαρδίσει τούς τραπεζίτες . Αυτοί θα φέρουν χρήμα στην Ελλάδα .
Ξαπλωμένοι κάτω απ ‘ τον ίσκιο της σκαμνιάς στο ζευγαρολίβαδο ,ακούγαμε τους μεγαλύτερους να τα κουβεντιάζουν όλ ‘αυτά και μεις , οι πιο μικροί , απορούσαμε και λέγαμε πως γίνεται Έλληνες εμείς , να ξανασκλαβωθούμε από Έλληνες ; Δεν το χωρούσε το μυαλό μας ………..

φωτογραφία : στο Μνημείο τού Κιλελέρ
τού Ηλία Λεφούση .
<< Στοιχεία της Μεραρχίας , ιππικού Λαρίσης , μη παραδόσαντα τον οπλισμό των συνεκρότησαν συμμορία ληστών , η οποία λυμαίνεται την περιοχήν βάλτου – Κάρλας .
Αρχηγός αυτής φέρεται ο Τζίμας Χ .αγνώστων λοιπών στοιχείων .
Επειδή η εν λόγω λησταί κατατρομοκρατούν τους πολίτας και παρενοχλούν το έργον της διοικήσεως , καθιστώμεν γνωστόν , ότι παρέχομεν την τελευταίαν ευκαιρίαν , εις αυτούς , όπως σπεύσουν και παραδοθούν μετά των ίππων των και οπλισμού των , άλλως θα εξοντωθούν . Είμεθα ενήμεροι των κινήσεών των …. >>
COMMAMDO ITALIANO CITTA LARISSA 15 Οκτωβρίου 1942
Ο Ηλίας Λεφούσης γεννήθηκε το 1930 στην Κερασιά τού Βόλου στον παλιό Δήμο Βοίβης , κοντά στην λίμνη Κάρλα . Έφυγε από την ζωή το 2008 .



Ξέρεις, αυτή η γυναίκα τώρα θα περπατήσει 70 χιλιόμετρα μες στη βροχή, με το γουρούνι και το παιδί. Πού θα κοιμηθούν το βράδυ.. θα κατεβούν στον κάμπο για μεροκάματο. Έχω τέτοια ντοκουμέντα πως αυτός ο κόσμος που ζει σήμερα δεν είναι ίδιος με τον χθεσινό. Και θα ‘πρεπε να υπάρχουν μαρτυρίες ακριβώς για τη ζωή αυτών των προγόνων, που είχαν το θάρρος να κρατήσουν στον τόπο τη ζωή και να υποστούν τα πάνδεινα. Σε μια στιγμή, ήταν κάπου πέντε χιλιόμετρα, δε με βόλευε, πού να την πάρω, και έβαλα το αυτοκίνητο για να αναγκαστεί να περάσει άκρη του δρόμου, να μην είναι στην άσφαλτο, και την πήρα. Γύρισε και είπε στο παιδάκι “Μαργώνεις, καμάρι μου ; ” Κρυώνεις ; Μου λέγαν στις εκθέσεις γιατί δεν πουλάω φωτογραφίες..Ακόμη ακόμη πιστέψτε με, και που τις παρουσίαζα στην έκθεση, νόμιζα ότι εκπορνεύω κάτι ιερό. Τι να πουλήσω τώρα εγώ απ’ αυτή για να πάρω λεφτά ; Κώστας Μπαλάφας