Αρ Ροστύ, Αγάπη όπως αγκύλωση

Σου έδωσα τα νύχια των δακτύλων μουτα έφαγεςΚαμπυλόσχημες βλεφαρίδες χωρίς βαφήφαγωμένεςΤο μέσα μέρος του λαιμούδαγκωματιάΤα νεφρά κουρασμένατηγάνιΔυο ανάσες που είχαρεφάρουν…

Αρ Ροστύ, άτιτλο

Πονώ καλύτερα αυτά που ξέρωΌπως όταν η μαμά κοιτάει τον Χένρυ στο οδοκαθαριστήριοΌπως όταν του μπλέκονται τα μαλλιάΕφορμώ απ’ τα…

Λέστι Λο, Δε σε ρώτησαν

Μονάχα όταν γράφω υπάρχω πολύ.Τα παιδιά μου στην άβυσσοπαντρεύομαι κάνω στην άβυσσο.

Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, Σκοτεινά θραύσματα

Ασκούμαι στο μένος και την ηδονή.[…]Πόσο κουρασμένος είσαι, κόσμε, που με γέννησες,Μόνο και μόνο για να με αλυσοδέσεις * Είχα…

Λέστι Λο, 946 Ποίηση

ο χρόνος πιέζειπρέπει να δώσω μια απάντησηόταν τελειώσει η προθεσμίαόταν το φως θα κατατρώγεται από το φωςκι οι σκοτεινοί επιβήτορες…

Ζαν Ζενέ, καρβουνάκι απ’ την Παναγία των Λουλουδιών

[…] Ο παπάς προχώρησε μέσα στη λασπουριά, όπως θα είχε προχωρήσει αν βρισκόταν στα βάθη ενός δάσους. Ποιανού δάσους; αναρωτήθηκε.…

Λέστι Λο, Θυρωρός

Υπάρχω δεν υπάρχωόπως πάντατακτοποιώ τα γράμματαο άντρας γλείφει το παράθυροσαν να θέλει κάτιμε έμφυτη καλοσύνη ανοίγω την πόρταορμάει και ερχόμαστεμέτωπο…