કવિ હૃદયના લેખ…

મિત્રો નમસ્કાર…!!

આજે આ બ્લોગ પર રાજકોટ ખાતે આયોજીત થયેલ “૨૧ મી કાવ્યગોષ્ઠી – બુધસભા”ની પઠનની કવિતાઓને આપની સામે રાખવા જઈ રહ્યો છું.  આ પહેલા “૧૮ મી કાવ્યગોષ્ઠી” ની રચનાઓ આપની સામે રાખેલ હતી. ત્યાર બાદ “૧૯ મી કાવ્યગોષ્ઠી” વખતે ત્રણ કવિશ્રીઓના નવા પ્રકાશિત સંગ્રહો વિશેનું આયોજન હતું. અને ત્યારબાદ “૨૦ મી કાવ્યગોષ્ઠી”માં શ્રી ભરતભાઈ પટેલનો જન્મદિવસ હતો. એટલે તે દિવસે તો તે લોકોની રચનાઓ અને પઠનમાં જ સમય પસાર થઈ ગયો હતો. આવો મિત્રો આજે માણીએ “૨૧ કાવ્યગોષ્ઠી”ની રચનાઓ. આપ સર્વે નજર દોડાવી આપનો અભિપ્રાય આપવા વિનંતી છે.

શબ્દ તન ને એ જ આત્મા બુધસભા માં
મન અમારે એ મહાત્મા બુધસભા માં

ગીત મધુરા શોખ ગઝલો છે વહેતી
શારદા આરાધ ભ્રાતા બુધસભા માં

શિખરણી ઝૂલણા ભુજંગી ભાવ સાથે
ને રમલ છંદો ગવાતા બુધસભા માં

આ ગગન ધરતી સુરજ ચંદ્ર ગઝલ માં
થઈને ઉપમા સૌ સમાતા બુધસભા માં

દાદ આપી મરકતા મિઠું એ છબી માં
આપતા આશિષ મહાત્મા બુધસભા માં

(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા)
-શ્રી નીલેશભાઈ વ્યાસ

માર્ગ આ પણ દૂર ક્યાં કૈં જાય છે?

પાથરી કદ ધૂળમાં તે ન્હાય છે..

કોઇનું સ્વાગત થવાનું છે અહીં..?
મસ્ત આ શણગાર  પેરાવાય છે.

ફેરવું મારી નજરને દૂર તો,
ત્યાં તિરાડોને તિરાડો ખાય છે.

ક્રેન, બુલડોઝર, ખટારો , કારનાં
વાહનોના ભારની શું રાય છે. ?

કોઈ દુઃખી આંસુધારે કે સુખે
મોજમાં તું પ્રેમ ગીતો ગાય છે.

– વિકાસ કૈલા…(૧૬/૦૭/૨૦૧૩…)
ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા

વાતો ચોક વચ્ચે થાય સખી,

બારણા ખુલ્લા પુરાય સખી.

 

દરિયા જેવડુ આ ઘર સખી,

ખાબોચીયા ના ભરાય સખી.

 

છ,ગજની અંગે સાળી સખી,

તાતણે તાતણો ચીરાય સખી.

 

માછલી મન મોકળુ મેદાન સખી,

મગરો ના પેટ અહી ભરાય સખી.

 

અંધારી રાત વાત ગોજારી સખી,

સોય જેમ ખુંચે લોકો ની વાણી સખી.

 

રાહુલ ઠુંમર.

નેવેથી દડદડ્તા ધોધમાર છાંટાને કોરો વરસાદ કઈ બેસુ

કીડી ડુબે કે ડુબે આખો પહાડ
અમે ડુબ્યાતા એવું નહીં ડૂબી
પીંછા ભીંજાય અને કોરા દેખાય
એવી ખોવાણી મારી એ ખુબી

આવેલી વાંછટ ને ધક્કો મારીને હવે હળવેથી જાકારો દેશુ

ચાર બાય ચારના માપસર ધુમ્મસમા
ગોઠવી છે રવરવતી કાય
નાચ્યા કે નાંચવાના ડી.જે.ના સોંગ વચ્ચે
સુકવી છે આભાસી ખાય

આખીય જાત હવે છત્રી થઇ ગઈ તેથી કોરાધાકોર અમે રેશું

–નરેશ સોલંકી

ખુદ્દને મળી શકો, બને એવા બનાવ પણ..
તૈયારી રાખવી પડે, લેવાની દાવ પણ !

આવે છે ક્યાં સપાટી ઉપર, સત્વ એમનેમ ,
બસ, રાખવાનો હોયછે, થોડો તનાવ પણ !

એવું થવાની શક્યતા તો સો ટકાની છે ,
સારપને પોષતો હશે, ‘હું’ નો પ્રભાવ પણ !

ધાર્યું કદાચ પાર તમે પાડતા હશો ,
પણ..ધારવાથી થાયછે, ક્યાંયે લગાવ પણ ?

સંબંધમાં વલણ હશે, જો વેલ જેવું તો –
સહેલાઈથી ચડી શકો, કપરા ચડાવ પણ !

અહિં સાંજ ને સવારની, સરખી છે આરતી ,
એ રીતથી સમયની જુઓ આવ-જાવ પણ !

‘તું આવશે’ ની રાહ મેં તો એમ જોઈ કે-
આ જિંદગીનો થઈ ગયો, નોખો ઉઠાવ પણ !

——– લક્ષ્મી ડોબરિયા.

પહેલા વરસાદનું ગીત

સૂરજના ચૂલામાં નાખ્યો બરફ અને ઓગળ્યું આખું ય આભ
માની શકાય નૈ તો સૂંઘીને જોઈ લો, માટીમાં પડી છે દાઝ

વાછટ-મન આવીને ઝાલે છે બાવડું કે હાલ હવે ભિંજાવા બારે
પેટાળે પૂરાયેલ ગરમી પણ નીકળી છે, તારે પણ ઠરવાનું હારે
સ્હેજ હજી ફળિયામાં મૂકી’તી દોટ અને લપટ્યો આ કોનો વિચાર
સૂરજના ચૂલામાં નાખ્યો બરફ…

કોણ જાણે લાગી છે કેવી તરસ અમને સઘળાય અંગ થયા મોઢા
ત્રણ-ચાર અભાગિયાએ છત્રીઓ ઓઢી તી, હમને તો આસમાન ઓઢા
ઘરમાં અકળાયેલો ખાલીપો પૂછે કે આમાં છે મારો શું વાંક….?
સૂરજના ચૂલામાં નાખ્યો બરફ…

હરિયાળી જોઇને કુદરતને પૂછ્યું કે ખાલી આ એક જ કલર કાં?
લાલ પીળા ઘાસ કદી રંગી શકે નૈ કે એવી છે તારી નજર કાં?
સૃષ્ટિને બહેતર ચિતરવા કદી મારી પાસેથી કલ્પનાઓ માગ
સૂરજના ચૂલામાં નાખ્યો બરફ….

કુલદીપ કારિયા

થઈ શકે તો કરો અમારી જેમ,

ધારણાઓ બધી મરોડીને,

આંખમાં સંચરો અમારી જેમ  …..

 – ડો. નિરજ મહેતા..

વ્યસ્તતા નાં ઢગલાં વચ્ચે હાશ શોધે છે,

સમય નથી શોધવા છતાં નવરાશ શોધે છે,

 

એક–મેક નાં મનમાં ડૂબકી લગાવે છે, ક્યાં ?

કિનારે પડેલા પથ્થરો માં ભીનાશ શોધે છે,

 

સુખ પામવાની દોડમાં દુઃખી ભલે થવું પડે,

ભારે ચિંતાઓ ઊચકી હળવાશ શોધે છે, છે

 

પાંખોની આંખો ખુલી ને, પગ કસાયેલા,

પાન મુક્ત મને વિહરવા અવકાશ શોધે છે,

 

જસ પામવાને જગમાં જાત જોતરી દીધી,

વિઘ્નોનાં વમળમાં ‘વિજય‘ ની આશ શોધે છે.

 

–વિજય ટાંક

મારા પર્સમાં

ફ્રીઝ થઈ ગયેલા રૂપિયા, આના, પાઈ,

સજીવન થાઓ,

મારે થોડી ઉષ્મા ખરીદવી છે.  

– નમીતા વોરા

જિંદગીનાં શું ખુલાસા થઈ શકે ?

આપણાથી તો તમાશા થઈ શકે !

 

 જે જગતની ખાસ વાતો હોય છે,

કોઈનાં માટે બગાસા થઈ શકે.

 

એક ટીપું પણ કરી દે તરબતર,

એક દરિયાથી નિરાશા થઈ શકે !

 

માન કે ના માન પણ સાચું કહું,

આ નદી પર્વતની ભાષા થઈ શકે !

 

હું અને મારી ગઝલથી થાય શું ?

એકબીજાનાં દિલાસા થઈ શકે.

 

–ભાવેશ ભટ્ટ

આભાર – પારસ હેમાણી

મિત્રો નમસ્કાર…!!

આજે ઘણા દિવસો પછી આ બ્લોગ પર રાજકોટ ખાતે યોજાયેલ “૧૮ મી બુધસભા”ની રચનાઓને આપની સામે પ્રસિદ્ધ કરવા જઈ રહ્યો છું. વચ્ચે ૧૫, ૧૬ અને ૧૭ મી બુધસભા માં જાણીતા કવિઓની રચનાઓના પઠનનું આયોજન કરવામાં આવેલ કે જે કવિ મિત્રોની પસંદગીના હોય. ૧૮ મી બુધસભામાં સંજુ સાહેબ દ્રારા કહેવાયેલ “૭” ગુજરાતી સાહિત્યની જાણીતી અને અલગ અલગ રૂપની રચનાઓનું દરેક મિત્રો પાસેથી પઠન કરાવવામાં આવેલ. આજે ૧૮ મી બુધસભામાં પઠન થયેલ રચનાઓને આપની સામે ફોટા સ્વરૂપે રાખવા જઈ રહ્યો છું. મુલાકાત લઈ આપનો પ્રતિભાવ જણાવવા વિનંતી છે.

સભર સુરાહી લલિત લચક કટિ, કોમલસ્કંધા ગઝલ,
વન વન ભમતાં મિલત અતર્કિત યોજનગંધા ગઝલ.

લખચોરાસી લખત લખત ચખ વેધત રે લખ ગઝલ,
અલખ અલખ ગિરનારી ગાજે નિત પડછંદા ગઝલ.

ચાક ગરેબાં, બેબાક દિશાઓ દામન હરહર ઊડે,
અષ્ટપાશ આકાશ ઉડાવત ત્રુટિતફંદા ગઝલ.

સાંસ ઉસાંસ ચલાવત, છૂવત ઝિલમિલ સાતોં ગગન,
વિહઁસ વિહઁસ કરતાલ નચાવત ગાવત બંદા ગઝલ.

કઁહ લગ રુઠો, માન કરો અતિ, મુખ મચકોડો અલગ,
સૂર મિલાવી ગાવો પ્રિયજન, સત્-ચિત્-નંદા ગઝલ.

ગઝલ – રાજેન્દ્ર શુક્લ

આકળવિકળ આંખકાન વરસાદ ભીંજવે
હાલકડોલક ભાનસાન વરસાદ ભીંજવે

ચોમાસું નભ વચ્ચે લથબથ સોળ કળાએ ઉગ્યું રે વરસાદ ભીંજવે
અજવાળું ઝોકાર લોહીની પાંગત સુધી પૂગ્યું રે વરસાદ ભીંજવે

નહીં છાલક, નહીં છાંટા રે વરસાદ ભીંજવે
દરિયા ઉભા ફાટ્યા રે વરસાદ ભીંજવે

ઘરમાંથી તોતિંગ ઓરડા ફાળ મારતા છૂટ્યા રે વરસાદ ભીંજવે
ધૂળ લવકતા રસ્તા ખળખળ વળાંક ખાતા ખૂટ્યા રે વરસાદ ભીંજવે

પગના અંતરિયાળપણાને ફળિયામાં ધક્કેલો રે વરસાદ ભીંજવે
નેવાં નીચે ભડભડ બળતો જીવ પલળવા મેલો રે વરસાદ ભીંજવે

બંધ હોઠમાં સોળ વરસની કન્યા આળસ મરડે રે વરસાદ ભીંજવે
લીલોધમ્મર નાગ જીવને અનરાધારે કરડે રે વરસાદ ભીંજવે

અહીં આપણે બે અને વરસાદ ભીંજવે
મને ભીંજવે તું તને વરસાદ ભીંજવે

થરથર ભીંજે આંખકાન, વરસાદ ભીંજવે,
કોને કોનાં ભાનસાન, વરસાદ ભીંજવે.

– રમેશ પારેખ

બેઠી ખાટે, ફરીવળી બધે મેડીઓ ઓરડામાં,
દીઠાં હેતે સ્મૃતિપડ બધાં ઉકલ્યાં આપ રૂડાં;
માડી મીઠી, સ્મિત મધુર ને ભવ્ય મૂર્તિ પિતાજી,
દાદી વાંકી રસિક કરતી ગોષ્ઠિથી બાળ રાજી;
સૂનાં સ્થાનો સજીવન થયાં, સાંભળું કંઠ જૂના;
આચારો કે વિવિધ ઢબના નેત્ર ઠારે સહુના;
ભાંડુ ન્હાનાં શિશુસમયનાં ખટમીઠાં સોબતીઓ,
જ્યાં ત્યાં આવી વય બદલી સંતાય, જાણે પરીઓ.
તોયે એ સૌ સ્મૃતિછબી વિશે વ્યાપી લે ચક્ષુ ઘેરી,
ન્હાની મોટી બહુરૂપી થતી એક મૂર્તિ અનેરી;
છોરીથી આ દિવસ સુધીમાં એવી જામી કલેજે
કે કૌમારે પણ મુજ સરે બાળવેશે સહેજે!
બેસી ખાટે પિયરઘરમાં જિંદગી જોઇ સારી,
ત્યારે જાણી અનહદ્ ગતિ, નાથ મ્હારા, ત્હમારી.

– સોનેટ – બળવંતરાય ઠાકોર..

બેવડ   વળીને    કોઈ    ખૂણામાં   ઊંધમુન્ધ    સૂતું    હોય    અંધારું
ઘરમાં તો એવું પણ હોય !
તું   ધારે   ચકલીની   લોહીજાણ   ચાંચ  વિશે   કાચ  વિશે  હું  ધારું
ઘરમાં તો એવું પણ હોય !

મોભાદાર  પહેરવેશ  પહેરીને  બેઠેલા  દીવાનું  સ્થાન  હોય    નક્કી
અજવાળું ઓરડામાં આમ-તેમ ફર્યા કરે, જાણે કોઈ વૃદ્ધ હોય જક્કી
સૌ સૌને પોતાનાં  ગીત હોય  તેમ  છતાં ગણગણવું સૌનું સહિયારું
ઘરમાં તો એવું પણ હોય !
બેવડ વળીને કોઈ ખૂણામાં………

ચપટીભર ઘટના ‘ને ખોબોએક સપનાં લઇ વહી જાશે પાંચ-સાત દાયકા
સગપણના   સરવાળા   દંતકથા   કહેવાશે,   વાંધા  પડે  તો  ઉડે   વાયકા
તું    કહેતી    સામેની   બારી   તે   આપણું    આકાશ   છે :  હું  કહેતો  વારુ
ઘરમાં તો એવું પણ હોય
બેવડ વળીને કોઈ ખૂણામાં…..

– સંજુ વાળા..

નિરખને ગગનમાં કોણ ઘુમી રહ્યો
તે જ હું, તે જ હું, શબ્દ બોલે
શ્યામના ચરણમાં ઇચ્છું છું મરણ રે
અહીયાં કોઇ નથી કૃષ્ણ તોલે …..!!  નિરખને ગગનમાં….

શ્યામ શોભા ઘણી, બુધ્ધિ નવ શકે કળી
અનંત ઓચ્છવમાં પંથ ભુલી
જળ અને ચેતન રસ કરી જાણવો
પકડી પ્રેમે સજીવન મૂડી……!!   નિરખને ગગનમાં….

ઝળહળ જ્યોત ઉદ્યોત રવિ કોટમાં
હેમની કોર જ્યાં નિસરે તોલે
સચ્ચિદાનંદ આનંદ ક્રિડા કરે
સોનાના પારણામાંહી ઝુલે……!!    નિરખને ગગનમાં….

બત્તી વિણ તેલ વિણ સુત્ર વિણ જો વળી
અચળ ઝળકે સદા અનળ દિવો
નેત્ર વિણ નીરખવો, રૂપ વિણ પરખવો
વણ જિવ્હાએ રસ સરસ પીવો…….!!   નિરખને ગગનમાં….

અકળ અવિનાશી એ નવ જ જાયે કળ્યો
અરધ ઉરધની માંહે મહાલે
નરસૈયાંચો સ્વામી સકળ વ્યાપી રહ્યો
પ્રેમના તંતમાં સંત ઝાલે…..!!  નિરખને ગગનમાં…

– નરસિંહ મહેતા…

આજ, મહારાજ ! જલ પર ઉદય જોઈને
ચન્દ્રનો, હૃદયમાં હર્ષ જામે,
સ્નેહઘન, કુસુમવન વિમલ પરિમલ ગહન
નિજ ગગન માંહિ ઉત્કર્ષ પામે;
પિતા ! કાલના સર્વ સંતાપ શામે !
નવલ રસ ધવલ તવ નેત્ર સામે
પિતા ! કાલના સર્વ સંતાપ શામે !
જલધિજલદલ ઉપર દામિની દમકતી
યામિની વ્યોમસર માંહી સરતી;
કામિની કોકિલા કેલિ કૂજન કરે
સાગરે ભાસતી ભવ્ય ભરતી;
પિતા ! સૃષ્ટિ સારી સમુલ્લાસ ધરતી !
તરલ તરણી સમી સરલ તરતી,
પિતા ! સૃષ્ટિ સારી સમુલ્લાસ ધરતી !

– મણિશંકર રત્નશંકર ભટ્ટ ‘કાન્ત’

મેરે પિયા મૈં કછું નહીં જાનૂં,
મૈં તો ચુપચુપ ચાહ રહી.

મેરે પિયા, તુમ કિતને સુહાવન,
તુમ બરસો જિમ મેહા સાવન,
મૈં તો ચુપચુપ નાહ રહી.

મેરે પિયા તુમ અમર સુહાગી,
તુમ પાયે મૈં બહુ બડભાગી,
મૈં તો પલ પલ બ્યાહ રહી.

– સુંન્દરમ્

 

મિત્રો નમસ્કાર…!!

આજે આ બ્લોગ પર એક નવા જ મિત્ર અને ગઝલો લખતા લખતા આપણને મોહી જનાર શ્રી મુબારકભાઈ ઘોડીવાલાની ૨ ગઝલ રચનાઓ આ બ્લોગ પર પ્રથમ વખત રાખવા જઈ રહ્યો છું. મુલાકાત લ્યો અને આપના પ્રતિભાવો જણાવો..

જામ ખાલી – ખાલી , હોઠ પ્યાસા – પ્યાસા,
સમું મૃગજળ તોયે , લાખ આશા – આશા.

હર કદમ પર સંબંધ , હર કદમ પર વિઘ્નો,
બેઉ વેથી લીધા , મેં તો છાના – માના.

ના તાસુમાર સુખ , ને જિંદગી ભારેખમ,
કેટલા કરું તો કરું , દુખ આઘા – પાછા.

જ્યાં મળે સત્સંગ તને , ત્યાં મળે કાશી તને,
બસ મને મળતા રે, શબ્દ પ્યારા – પ્યારા.

હાથ ખાલી રાખી , અંતે જવાનું ‘દર્દ’ ,
આદમી ફિર કયું , ફિરતા હે મારા – મારા.

મુબારક ઘોડીવાલા- ‘ દર્દ ‘ ટંકારવી

મિત્રો નમસ્કાર..!!

આજે ઘણા દિવસ પછી આ બ્લોગ પર મારા મામુજાન શ્રી શૈલેષ ચૌધરી “અગમ મઝારવાલા” ની ૨ રચનાઓ લઈને આપની સામે પ્રસિદ્ધ કરી રહ્યો છું. મુલાકાત લ્યો અને આપના પ્રતિભાવો જણાવો..!!

ત્રણ શેર-

કલ શામ ભી ગુજરી હરરોજ કી તરાહ,
ચલે આ હમનશી,જમાના ગુજર ગયા તુઝે દેખે હુએ!

ના કોઇ કામ આતા હૈ,ના છલકતા જામ આતા હૈ,
યે આંખે ભી નમ હો ગઇ,યહાં બૈઠે હુએ!

આયેગી જરુર,જબ-કભી તેરા દિલ રોયેગા,
કરોગી ક્યા તુમ?દેખકર અગમ કો લેટે હુએ!

શૈલેષ ચૌધરી “અગમ મઝારવાલા”
6.5.2013

મિત્રો નમસ્કાર..!!

આજે આ બ્લોગ પર પ્રથમ વાર મારા મિત્ર શ્રી પીયૂષભાઈ પરમારની ૨ ગઝલ રચનાઓ સાથે બ્લોગ પર તેમનું સ્વાગત કરીએ છીએ. મિત્રો વાંચો આ બે ગઝલો અને આપનો પ્રતિભાવ જણાવો.

એક બે તો હશે આપદા, યાદ કર ,
સાવ સીધી સરળ ક્યાં કથા !યાદ કર .

સળવળે શ્વાસમાં જો સુગંધી પવન ,
સ્પર્શ તારો થયો’તો જરા યાદ કર .

ના ગલી ,ગામ ,પાદર કે ચૌરો રહ્યા ,
કેમ વિસરાઈ ગઈ એ મજા ,યાદ કર .

જલકમલવત રહી ના શક્યો આખરે ,
ભેદ ખોલ્યા હશે તેં બધા યાદ કર .

કેમ હું કરગરું બોલ પથ્થર તને ?
તેં જ તો આપી હરપળ વ્યથા યાદ કર .

ભર બપોરે હતો સૂર્ય પણ આકરો ,
યાદ તારી બની ‘તી ઘટા યાદ કર .

 

આ પવન કે પાણી પર શંકા નથી ,
દોસ્ત, ચિતર્યા આભ માં શ્રદ્ધા નથી .

સાવ સાચી વાત છે અફવા નથી ,
પ્હોચવા તારા સુધી રસ્તા નથી .

ક્યારનો ઘેરી વળ્યો છે અંધકાર ,
કેમ પડછાયા હજુય ખસતા નથી !

શું ખૂટે છે આપણા સમ્બન્ધમાં ?
દ્વાર સમજણના હજુ ખુલતા નથી !

પ્રેમનો છે મામલો તેથી ઝુક્યા,
બાકી ક્યાંયે આમ કરગરતા નથી .

– પીયૂષ પરમાર..

મિત્રો નમસ્કાર..!!

હમણા ઘણા દિવસથી પરીક્ષામાં વ્યસ્ત હોવાથી અહી બ્લોગ પર કોઈ પ્રકારની પોસ્ટ કરી શક્યો નથી. તે બદલ દિલગીર છું.

આજે પરીક્ષા પછી ના પ્રથમા અઠવાડીયામાં જ હું આપની સામે આપણા ખાસ મિત્રશ્રી રાજેશભાઈ મહેતાની ૨ રચના આપની સામે પ્રસ્તુત કરવા જઈ રહ્યો છું. વાંચો અને આપના પ્રતિભાવો જણાવો..!!

હમણા હમણા ખુબ સારું છે..જત લખવાનું..
જીવવું થોડું એકધારું છે..જત લખવાનું..

હું ને તું બે અજવાળામાં રહીએ તો પણ,
વચ્ચે થોડું અંધારું છે..જત લખવાનું..

એવી રીતે જીવીએ શ્વાસે શ્વાસ ગુંથીને,
કોઈ તો ચાદર વણનારુ છે..જત લખવાનું..

કુંપળ તારા ભાગે ખરતાંપર્ણો મારાં,
ઝાડ આપણું સહિયારું છે..જત લખવાનું..

મળવું , ભળવું , બળવું ને ઓગળવું પડશે,
ઝળહળવું ક્યાં પરબારું છે?..જત લખવાનું..

કંઇક એવું થાય ને જો તું મળે તો ?
આ બધું સંજય ને જો તું મળે તો ?

કેટલા વરસો પછી પણ એજ ચહેરો,
આંખમાં દેખાય ને જો તું મળે તો ?

ગીત જે નાં થઇ શક્યું એ શબ્દ મારાં,
કોઈ મનમાં ગાય ને જો તું મળે તો ?

તે લખેલા પ્રેમપત્રો સાચવ્યા છે,
એ બધા ખોવાય ને જો મળે તો ?

– રાજેશ મહેતા

 

દરિયા એ ઘણા માર્યા ઉછાળા દિલ માં ,
છતાં કિનારા દિલ ના કોરા રહ્યા કેમ?

 

પાનખર તો આવી ને જતી રહી ક્યારની ,
તો હજી અહી સુકા પીળા પાંદડા ઓ કેમ ?

 

જતા રહ્યા પ્રેમ વસંત હાડપિંજર દિલ માંથી ,
તે છતાં મન માં સુગંધિત પ્રેમ ના ફૂલો કેમ ?

 

પીડાની પાયલ પેહરી લાગણી વાગતી રહી
તોય મન ના ઊંડાણ માં કૈક ઉમંગ જેવું કેમ ?

 

દાટી ને બાળી દીધા સંસ્મરણો બધા ક્યારના ,
તેમ છતાં મારા ઉર મહી કઈ યાદો જેવું કેમ ?

 

કૃતિ રાવલ..