27.03.2012 Good deeds
Ik werd
afgelopen maandag aangenaam verrast door een uitnodiging om naar de bioscoop te
gaan. Een kaartje voor Good Deeds,
een film van acteur, regisseur, schrijver en producer Tyler Perry. De film of
het klaslokaal, de keus was snel gemaakt. Dat erna nog een geschreven recensie
moest volgen was een kleine prijs om voor een leuke film te betalen. Het zijn
mijn eerste recensie en ook, moet ik eerlijk bekennen, mijn eerste Tyler Perry
film geweest, maar er zullen zeker meer van beide volgen. De film en het
karakter Wesley Deeds (Tyler Perry) hebben Perry, voor mij, tot de onbetwiste,
super hotte, zwarte koning van vrouwentranen gemaakt. En wat hebben ze gevloeid
bij mij! Kletsnatte tissues. Links en rechts nog droge uitgedeeld aan
behoeftige collega’s. Tyler Perry wordt prachtig aangevuld door de vrouwelijke
hoofdrolspeelster Thandie Newton, die Lindsey speelt, de schoonmaakster die
uiteindelijk een prinses zal worden. Wie trouwens meer over Newton wil weten,
die er keer op keer in slaagt om uiterst gevoelig en op haar karakters
toegespitst te acteren, moet eens op TED kijken, of volg de link hieronder.
Vergeet niet om ook de discussie te volgen. Het is zeker een eyeopener voor
iedereen die wel eens afstand moet nemen van zichzelf om andere karakters neer
te zetten, zij het op papier of op film.
Over
het verhaal in Good Deeds kan ik kort
zijn, voor mij is het een mix van het klassieke Assepoesterverhaal en de film
van Will Smith uit 2006; the Pursuit of
Happiness. Zowel Good Deeds als the Pursuit
of Happiness zijn op hetzelfde thema
‘een - ouder gezin dat door omstandigheden op straat komt te staan’ gestoeld. In
Good Deeds is Wesley de prins die
Lindsey en haar dochter Ariel (Jordenn Thompson) redt uit hun benarde positie.
Het is geen verassing dat hij en zij verliefd worden en voor elkaar kiezen,
ondanks de moeilijkheden die overwonnen moeten worden. Enkele struikelblokken
zijn: de verloofde van Wesley, Natalie (Gabrielle Union), die toevallig
(gelukkig) ook niet zo verliefd meer op hem is en die hem uit (naasten?) liefde
laat gaan. Het “slechte” broertje Walter (Brian White), wiens gedrag op een
gegeven moment overdreven negatief wordt en als zodanig niet meer effectief het
goede in dat van Wesley onderstreept. Zijn rol had voor mij wat minder gemogen.
Des te vreemd is het dat er op het eind de indruk gewekt wordt dat Walter
bijgedraaid is. Dat hij tot inzicht is gekomen alleen omdat hij met grote broer
heeft gevochten, doet ongeloofwaardig aan. Moeder Wilimena Deeds, de statige
Phylicia Rashad, die het gewend is dat goede zoon Wesley haar in alles haar zin
geeft en volgzaam is, al gaat dat tegen zijn eigen wensen in. Zij kijkt neer op
Lindsey en geeft haar in keurige, maar niet mis te verstane woorden te kennen
dat iemand van lage afkomst niets kan betekenen voor haar zoon Wesley. Hij voelt
zich gewoon altijd geroepen om mensen in nood te helpen. Groot is de verassing voor
Wilimena wanneer Wesley ‘genoeg’ zegt en ervandoor gaat om een oude droom te
vervullen (Harley Davidson rijden in Afrika terwijl hij dorpen van drinkwater
voorziet) met, naar op het allerlaatst blijkt, een nieuwe vrouw aan zijn zijde.
Good Deeds is hoe dan ook een aanrader, niet veel mannen
zullen zich laten verleiden om de film te gaan bekijken. Voor vrouwen is het
absoluut een aanrader voor een vriendinnenuitje. De dames kunnen lang opgekropte
emoties en stress ontladen. Het moet gezegd worden, je komt onsjes lichter de
bioscoopzaal uit. Vergeet de tissues niet.
IRAIDA VAN DIJK - OOFT
