πεταλουδίζει από στιγμή σε στιγμή…
βιώθηκε έτσι ή βιώθηκε αλλιώς;
τι σημασία έχει πλέον
η μνήμη το ανασυστήνει·
σε μια διαρκή παλινδρόμηση,
σε μια αέναη παλινόρθωση,
σε μια μεταβατική διολίσθηση
που τα “φρένα” πιάσανε για τα καλά…
ευτυχώς θα μου πεις…
γιατί μετά επέρχεται σύγκρουση και μάλιστα μη αναστρέψιμη…
ενώ τώρα τίποτα δεν συνέβη ποτέ!
ενώ τώρα μείναμε στην πολύπλευρη αναβίωση του μη βιωμένου…
ενώ τώρα η ένταση της στιγμής δεν σβήνει ούτε με κρασί…
μάλλον αναφλέγεται κάθε υπόνοια έλξης…
μάλλον αναζωπυρώνετται κάθε σπίθα βλέμματος…
μάλλον αναντικατάστατα μέρη αργοπορούν να βρεθούν ξανά.
