(1)

In Verordening (EU) nr. 904/2010 van de Raad (3) zijn voorschriften betreffende de uitwisseling en de opslag van inlichtingen door de lidstaten vastgesteld met het oog op de invoering van de bijzondere regelingen als bedoeld in titel XII, hoofdstuk 6, van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad (4).

(2)

Die bepalingen zijn gewijzigd bij Verordening (EU) 2017/2454 van de Raad (5), ter uitbreiding van het toepassingsgebied van die bijzondere regelingen en ter invoering van een nieuwe regeling. Die wijzigingen moeten met ingang van 1 januari 2021 worden toegepast.

(3)

Op 30 januari 2020 heeft de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) de COVID‐19-uitbraak uitgeroepen tot noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang. Op 11 maart 2020 heeft de WHO de COVID‐19-uitbraak uitgeroepen tot pandemie. De COVID‐19-pandemie heeft alle lidstaten getroffen. Vanwege de alarmerende toename van het aantal gevallen en het gebrek aan doeltreffende middelen om de COVID‐19-pandemie onmiddellijk het hoofd te bieden, hebben tal van lidstaten een nationale noodtoestand uitgeroepen.

(4)

De COVID‐19-pandemie vormt een onverwachte en ongekende noodtoestand die alle lidstaten zwaar treft en hen verplicht op nationaal niveau onmiddellijk actie te ondernemen door voor andere onderwerpen gereserveerde middelen over te hevelen om de huidige crisis met voorrang aan te pakken. Als gevolg van deze crisis ondervinden verscheidene lidstaten moeilijkheden bij het voltooien van de ontwikkeling van de IT-systemen die nodig zijn om Verordening (EU) 2017/2454 met ingang van 1 januari 2021 toe te passen. Sommige lidstaten hebben daarom om uitstel van de toepassingsdata van Verordening (EU) 2017/2454 verzocht.

(5)

Gezien de uitdagingen waarmee de lidstaten geconfronteerd worden bij het aanpakken van de COVID‐19-crisis, en het feit dat de nieuwe bepalingen uitgaan van het beginsel dat alle lidstaten hun IT-systemen moeten actualiseren om Verordening (EU) 2017/2454 te kunnen toepassen, en te zorgen voor het verzamelen en doorgeven van informatie en voor betalingen in het kader van de gewijzigde regelingen, moeten de toepassingsdata van die verordening met zes maanden worden uitgesteld. Een uitstel van zes maanden is passend, aangezien de vertraging zo kort mogelijk moet worden gehouden om de extra begrotingsverliezen voor de lidstaten tot een minimum te beperken.

(6)

Gelet op de aanzienlijke gevolgen van de economische verstoringen en de eventuele bijkomende moeilijkheden door de COVID‐19-pandemie, en om de nieuwe voorschriften inzake btw op e‐commerce correct en tijdig te kunnen toepassen, zou de Commissie nauw met de betrokken lidstaten kunnen samenwerken om toe te zien op de aanpassing van de nationale IT-systemen en zo nodig technische bijstand te verlenen.

(7)

Verordening (EU) 2017/2454 dient daarom dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

1)

In artikel 1 wordt punt 7 als volgt gewijzigd:

2)

In artikel 2 wordt de tweede alinea vervangen door:

“Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2021.”.

(1)

Richtlijn 2006/112/EG van de Raad (3) is gewijzigd bij Richtlijnen (EU) 2017/2455 (4) en (EU) 2019/1995 (5) van de Raad, ter modernisering van het rechtskader voor de belasting over de toegevoegde waarde (btw) voor grensoverschrijdende e‐handel tussen bedrijven en consumenten (b2c). De meerderheid van deze nieuwe bepalingen moet met ingang van 1 januari 2021 worden toegepast.

(2)

Op 30 januari 2020 heeft de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) de COVID‐19-uitbraak uitgeroepen tot noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang. Op 11 maart 2020 heeft de WHO de COVID‐19-uitbraak uitgeroepen tot pandemie. De COVID‐19-pandemie heeft alle lidstaten getroffen. Vanwege de alarmerende toename van het aantal gevallen en het gebrek aan doeltreffende middelen om de COVID‐19-pandemie onmiddellijk het hoofd te bieden, hebben tal van lidstaten een nationale noodtoestand uitgeroepen.

(3)

De COVID‐19-pandemie vormt een onverwachte en ongekende noodtoestand die alle lidstaten zwaar treft en hen verplicht op nationaal niveau onmiddellijk actie te ondernemen om de huidige crisis met voorrang aan te pakken door voor andere onderwerpen gereserveerde middelen over te hevelen. Als gevolg van deze crisis ondervinden verscheidene lidstaten moeilijkheden bij het afronden tegen 31 december 2020 van de ontwikkeling van de IT-systemen die nodig zijn om de in Richtlijnen (EU) 2017/2455 en (EU) 2019/1995 vastgelegde regels per 1 januari 2021 toe te passen. Een aantal lidstaten en postaanbieders en koeriersdiensten hebben daarom verzocht de toepassingsdata van zowel Richtlijn (EU) 2017/2455 als Richtlijn (EU) 2019/1995 uit te stellen.

(4)

Met inachtneming van de uitdagingen waarmee de lidstaten geconfronteerd worden bij het aanpakken van de COVID‐19-crisis, en van het feit dat de nieuwe bepalingen uitgaan van het beginsel dat alle lidstaten hun IT-systemen moeten actualiseren om de in Richtlijnen (EU) 2017/2455 en (EU) 2019/1995 vastgelegde regels te kunnen toepassen, en te zorgen voor het verzamelen en het doorgeven van informatie en voor betalingen in het kader van de gewijzigde regelingen, moeten de data van omzetting en toepassing van die richtlijnen met zes maanden worden uitgesteld. Een uitstel van zes maanden is passend, aangezien de vertraging zo kort mogelijk moet worden gehouden om de extra begrotingsverliezen voor de lidstaten tot een minimum te beperken.

(5)

Gelet op de aanzienlijke gevolgen van de economische verstoringen en de eventuele bijkomende moeilijkheden door de COVID‐19-pandemie, en mede om de nieuwe voorschriften inzake btw op e‐commerce correct en tijdig te kunnen toepassen, zou de Commissie nauw met de betrokken lidstaten kunnen samenwerken om toe te zien op de aanpassing van de nationale IT-systemen en zo nodig technische bijstand te verlenen.

(6)

De Richtlijnen (EU) 2017/2455 en (EU) 2019/1995 moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

1)

Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd:

2)

Artikel 3 wordt vervangen door:

3)

In artikel 4 wordt lid 1 als volgt gewijzigd:

(1)

De Commissie heeft, overeenkomstig het besluit van de Raad waarbij de Commissie werd gemachtigd om onderhandelingen te openen, onderhandeld over de Overeenkomst inzake luchtvervoer tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Verenigde Staten van Amerika, anderzijds (“de overeenkomst”).

(2)

De overeenkomst is op 25 en 30 april 2007 ondertekend en wordt sedert 30 maart 2008 voorlopig toegepast.

(3)

De overeenkomst is door alle lidstaten bekrachtigd. Het is de bedoeling dat Kroatië overeenkomstig artikel 6, lid 2, van de Toetredingsakte die aan het Toetredingsverdrag van 5 december 2011 is gehecht, tot de overeenkomst toetreedt.

(4)

De overeenkomst dient te worden goedgekeurd.

(5)

Het namens de Unie in te nemen standpunt in het krachtens artikel 18 van de overeenkomst opgerichte Gemengd Comité met betrekking tot aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de Unie vallen, moet in overeenstemming met de toepasselijke Verdragsbepalingen per geval worden vastgesteld.

(6)

Aangezien de Unie en haar lidstaten gezamenlijk partij bij de overeenkomst zijn, is het uiterst belangrijk dat zij nauw samenwerken. Teneinde die nauwe samenwerking alsmede eenheid in de externe vertegenwoordiging in het Gemengd Comité te bewerkstelligen, en onverminderd de Verdragen, met name artikel 16, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, moet, voorafgaand aan iedere vergadering van het Gemengd Comité over aangelegenheden die onder de bevoegdheid van zowel de Unie als de lidstaten vallen, overleg worden gepleegd over de namens de Unie en de lidstaten in het Gemengd Comité in te nemen standpunten met betrekking tot die aangelegenheden.

(7)

Artikelen 3 tot en met 6 van Besluit 2007/339/EG van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen (2), en de artikelen 2, 3 en 4 van Besluit 2010/465/EU van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen (3), bevatten bepalingen met betrekking tot de besluitvorming door de Raad inzake verschillende aangelegenheden die vervat zijn in de overeenkomst, als gewijzigd bij het Protocol tot wijziging van de luchtvervoersovereenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend op 25 en 30 april 2007, alsmede betreffende het vaststellen van in het Gemengd Comité in te nemen standpunten en betreffende de informatieverplichtingen van de lidstaten, gedurende de periode waarin de overeenkomst voorlopig wordt toegepast. Aangezien de bepalingen met betrekking tot de besluitvorming door de Raad, die in de Verdragen zijn opgenomen, en de bepalingen inzake de informatieverplichtingen van de lidstaten niet langer noodzakelijk zijn, moeten zij vervallen op de datum van inwerkingtreding van onderhavig besluit. Na het arrest van het Hof van Justitie van 28 april 2015 in zaak C‐28/12 (4) is het aangewezen dat de bepalingen betreffende het vaststellen van in het Gemengd Comité in te nemen standpunten eveneens vervallen op de datum van inwerkingtreding van onderhavig besluit,

(1)

Op 10 september 2010 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen met de regering van de Volksrepubliek China over een overeenkomst betreffende samenwerking op het gebied van geografische aanduidingen en de bescherming daarvan. Deze onderhandelingen zijn succesvol afgesloten met de parafering van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de regering van de Volksrepubliek China betreffende samenwerking op het gebied van geografische aanduidingen en de bescherming daarvan (de “Overeenkomst”).

(2)

Met de Overeenkomst wordt beoogd een zo hoog mogelijk niveau van bescherming voor geografische aanduidingen te verwezenlijken en instrumenten ter beschikking te stellen om misleidende praktijken en onrechtmatig gebruik van geografische aanduidingen tegen te gaan.

(3)

De Overeenkomst moet namens de Unie worden ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan op een latere datum,

(1)

In Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad (2) zijn gedetailleerde bepalingen vastgesteld voor bijzondere regelingen voor belastingplichtigen die bepaalde diensten verrichten voor niet-belastingplichtigen.

(2)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2026 van de Raad (3) zijn deze bepalingen gewijzigd ter uitbreiding van de reikwijdte van de bestaande bijzondere regelingen en ter invoering van een nieuwe regeling om het rechtskader voor de belasting over de toegevoegde waarde (btw) voor grensoverschrijdende e-handel tussen bedrijven en consumenten (b2c) te moderniseren. Die wijzigingen moeten met ingang van 1 januari 2021 worden toegepast.

(3)

Op 30 januari 2020 heeft de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) de COVID-19-uitbraak als een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang aangemerkt. Op 11 maart 2020 heeft de WHO de COVID-19-uitbraak uitgeroepen tot pandemie. De COVID-19-pandemie heeft alle lidstaten getroffen. Vanwege de alarmerende toename van het aantal gevallen en het gebrek aan doeltreffende middelen om de COVID-19-pandemie onmiddellijk het hoofd te bieden, hebben tal van lidstaten een nationale noodtoestand uitgeroepen.

(4)

De COVID-19-pandemie vormt een onverwachte en ongekende noodtoestand die alle lidstaten zwaar treft en hen verplicht op nationaal niveau onmiddellijk actie te ondernemen door voor andere onderwerpen gereserveerde middelen over te hevelen om de huidige crisis met voorrang aan te pakken. Als gevolg van deze crisis ondervinden verscheidene lidstaten moeilijkheden bij het voltooien van de ontwikkeling van de IT-systemen die nodig zijn om Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2026 met ingang van 1 januari 2021 toe te passen. Meerdere lidstaten en postaanbieders en koeriersdiensten hebben daarom verzocht de toepassingsdata van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2026 uit te stellen.

(5)

Gezien de uitdagingen waarmee de lidstaten geconfronteerd worden bij het aanpakken van de COVID-19-crisis, en het feit dat de nieuwe bepalingen uitgaan van het beginsel dat alle lidstaten hun IT-systemen moeten actualiseren om Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2026 te kunnen toepassen, en te zorgen voor het verzamelen en doorgeven van informatie en voor betalingen in het kader van de gewijzigde regelingen, moeten de toepassingsdata van die uitvoeringsverordening met zes maanden worden uitgesteld. Een uitstel van zes maanden is passend, aangezien de vertraging zo kort mogelijk moet worden gehouden om de extra begrotingsverliezen voor de lidstaten tot een minimum te beperken.

(6)

Gelet op de aanzienlijke gevolgen van de economische verstoringen en de eventuele bijkomende moeilijkheden door de COVID-19-pandemie, en om de nieuwe voorschriften inzake btw op e-handel correct en tijdig te kunnen toepassen, zou de Commissie nauw met de betrokken lidstaten kunnen samenwerken om toe te zien op de aanpassing van de nationale IT-systemen en zo nodig technische bijstand te verlenen.

(7)

Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2026 moet bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd,

1)

In artikel 1, punt 5), wordt het nieuwe lid 1 van artikel 61 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 282/2011 vervangen door:

2)

In artikel 2 worden de tweede en derde alinea vervangen door:

“Zij is van toepassing met ingang van 1 juli 2021.

De lidstaten staan belastingplichtigen en voor hun rekening handelende tussenpersonen evenwel toe om vanaf 1 april 2021 de gegevens in te dienen die uit hoofde van artikel 360, artikel 369 quater of artikel 369 sexdecies van Richtlijn 2006/112/EG worden verlangd, teneinde gebruik te mogen maken van de bijzondere regelingen.”.

(1)

De tijdelijke Economische Partnerschapsovereenkomst tussen Ghana, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (1) (de “Overeenkomst”) is op 28 juli 2016 ondertekend door de Unie en haar lidstaten. Zij is sinds 15 december 2016 voorlopig toegepast tussen de Unie, enerzijds, en Ghana, anderzijds (2).

(2)

Krachtens artikel 73, lid 3, van de Overeenkomst is het comité voor de Economische Partnerschapsovereenkomst (EPO) verantwoordelijk voor het beheer van alle door de Overeenkomst bestreken gebieden en voor de uitvoering van alle in de Overeenkomst genoemde taken. Krachtens artikel 73, lid 2, legt het EPO-comité de regels voor zijn organisatie en werking vast.

(3)

Het EPO-comité zal in 2020 een besluit over zijn reglement van orde vaststellen.

(4)

Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in het EPO-comité, aangezien het beoogde besluit van het EPO-comité juridisch bindende regels voor de werking van het EPO-comité vaststelt.

(5)

EPO’s maken deel uit van de algemene betrekkingen tussen de Unie en haar lidstaten enerzijds, en de ACS-landen anderzijds, als vervat in de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (3), zoals laatst gewijzigd (de “Partnerschapsovereenkomst van Cotonou”) en de vervolgovereenkomst ervan, zodra deze van toepassing is. Krachtens artikel 34, lid 1, van de Partnerschapsovereenkomst van Cotonou heeft economische en commerciële samenwerking tussen de partijen tot doel de soepele en geleidelijke integratie van de ACS-landen in de wereldeconomie te bevorderen, met inachtneming van politieke keuzes en ontwikkelingsprioriteiten, om zo hun duurzame ontwikkeling te bevorderen en bij te dragen aan de uitroeiing van armoede in de ACS-landen. EPO’s kunnen in dit verband worden beschouwd als instrumenten voor ontwikkeling, als bedoeld in artikel 36, lid 2, van de Partnerschapsovereenkomst van Cotonou. De Overeenkomst houdt derhalve rekening met de verschillen in ontwikkelingsniveau van de partijen en met de specifieke economische en sociale situatie van Ghana, alsook met het aanpassingsvermogen van Ghana en zijn vermogen om zijn economie aan het liberaliseringsproces aan te passen. Voorts heeft Besluit (EU) 2016/1850 betreffende de ondertekening en de voorlopige toepassing van de Overeenkomst, die een gemengde overeenkomst is en een titel over partnerschap voor ontwikkeling bevat, als rechtsgrondslag zowel de rechtsgrondslag voor handel als die voor ontwikkelingssamenwerking. Dat moet ook in dit besluit tot uitdrukking komen,

(1)

Het college van Eurojust (“het college”) kan het reglement van orde van Eurojust (“het reglement van orde”) wijzigen op voorstel van de raad van bestuur of van een derde van de leden van het college, volgens dezelfde procedure als die voor de vaststelling ervan, overeenkomstig artikel 5, lid 5, van Verordening (EU) 2018/1727 en artikel 18 van het reglement van orde. De Raad keurt dergelijke wijzigingen van het reglement van orde goed bij uitvoeringshandeling.

(2)

Ontwerpwijzigingen van het reglement van orde zijn overeenkomstig artikel 5, lid 5, van Verordening (EU) 2018/1727 door het college goedgekeurd op 14 juli 2020.

(3)

De wijzigingen van het reglement van orde moeten door de Raad worden goedgekeurd.

(4)

Denemarken is niet gebonden door Verordening (EU) 2018/1727 en neemt daarom niet deel aan de vaststelling en toepassing van dit besluit, waarmee Verordening (EU) 2018/1727 ten uitvoer wordt gelegd.

(5)

Ierland is gebonden door Verordening (EU) 2018/1727 en neemt daarom deel aan de vaststelling en toepassing van dit besluit, waarmee Verordening (EU) 2018/1727 ten uitvoer wordt gelegd,

(1)

De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de regering van Denemarken en de Landsregering van de Faeröer, anderzijds (“de overeenkomst”), is door de Europese Gemeenschap gesloten bij Besluit 97/126/EG van de Raad (1) en is op 1 januari 1997 in werking getreden.

(2)

Ingevolge artikel 34 van de overeenkomst kan het uit hoofde van artikel 31 van de overeenkomst opgerichte Gemengd Comité (“het Gemengd Comité”) de bepalingen van de aan de overeenkomst gehechte protocollen wijzigen.

(3)

Na onderhandelingen zijn de Unie en de Landsregering van de Faeröer overeengekomen een aantal bepalingen van de Protocollen bij de overeenkomst, met name Protocol nr. 1 betreffende de tariefbehandeling en de bepalingen welke van toepassing zijn op bepaalde soorten vis en visserijproducten die in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn gebracht of die in de Faeröer zijn ingevoerd en Protocol nr. 4 betreffende de bijzondere bepalingen welke van toepassing zijn op de invoer van bepaalde andere landbouwproducten dan die welke worden genoemd in Protocol nr. 1, te wijzigen. Met die wijzigingen wordt beoogd de markttoegang voor bepaalde producten voor beide partijen te verbeteren.

(4)

Het gemengd comité zal een besluit nemen tot wijziging van de Protocollen nrs. 1 en 4.

(5)

Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in het gemengd comité wat de vaststelling van wijzigingen van de Protocollen nrs. 1 en 4 betreft, aangezien het besluit tot wijziging van die Protocollen voor de Unie bindend zal zijn,

(1)

De ambtstermijn van de heer Oskar HERICS is op 29 februari 2020 verstreken.

(2)

Derhalve moet een nieuw lid van de Rekenkamer worden benoemd,

(1)

Het Europees Openbaar Ministerie (EOM) is ingesteld bij Verordening (EU) 2017/1939. De Commissie is belast met het opzetten en voorlopig laten functioneren van het EOM, totdat het de capaciteit heeft om zelf zijn begroting uit te voeren.

(2)

De Europese aanklagers houden toezicht op onderzoek en vervolging overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) 2017/1939.

(3)

Overeenkomstig artikel 120, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) 2017/1939 dient het EOM de taken op het gebied van onderzoek en strafvervolging die het bij die verordening zijn opgedragen, op te nemen op een datum die op voorstel van de Europees hoofdaanklager bij besluit van de Commissie wordt vastgesteld zodra het EOM is opgezet.

(4)

De Europees hoofdaanklager is benoemd bij Besluit (EU) 2019/1798 van het Europees Parlement en de Raad (5). Voor de oprichting van het EOM, dat bestaat uit de Europees hoofdaanklager en één Europees aanklager per deelnemende lidstaat, moet de Raad de Europees aanklagers benoemen.

(5)

Bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1696 is de werkwijze van de selectiecommissie als bedoeld in artikel 14, lid 3, van Verordening (EU) 2017/1939 (“de werkwijze van de selectiecommissie”) vastgesteld.

(6)

Overeenkomstig artikel 16, lid 1, van Verordening (EU) 2017/1939 dient elke deelnemende lidstaat drie kandidaten voor het ambt van Europees aanklager voor te dragen uit kandidaten die actief lid zijn van het openbaar ministerie of de rechterlijke macht van de betrokken lidstaat, die alle waarborgen bieden voor onafhankelijkheid en die aan alle gestelde eisen voldoen om in hun onderscheiden lidstaten de hoogste ambten als aanklager of rechterlijke ambten te bekleden, en die beschikken over relevante praktische ervaring met nationale rechtssystemen, met financiële onderzoeken en met internationale justitiële samenwerking in strafzaken.

(7)

De selectiecommissie heeft de gemotiveerde adviezen en de rangschikking opgesteld van elk van de voorgedragen kandidaten die aan de voorwaarden in artikel 16, lid 1, van Verordening (EU) 2017/1939 voldoen, en deze aan de Raad voorgelegd die hen heeft ontvangen op 29 mei, 20 juni, 11 oktober, 18 november en 10 december 2019 en op 16 juli 2020.

(8)

Overeenkomstig de vierde alinea van punt VII.2 van de werkwijze van de selectiecommissie heeft de selectiecommissie de kandidaten volgens hun kwalificaties en ervaring gerangschikt. Deze rangschikking geeft de voorkeur van de selectiecommissie weer en is niet bindend voor de Raad.

(9)

Overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) 2017/1939 selecteert en benoemt de Raad, na ontvangst van de gemotiveerde adviezen van de selectiecommissie, één van de kandidaten als Europees aanklager van de deelnemende lidstaat in kwestie.

(10)

Overeenkomstig artikel 16, lid 3, van Verordening (EU) 2017/1939 selecteert en benoemt de Raad met gewone meerderheid van stemmen de Europese aanklagers voor een niet-verlengbare termijn van 6 jaar. De Raad kan besluiten de ambtstermijn, na die zes jaar, met maximaal drie jaar te verlengen.

(11)

Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/598 stelt overgangsmaatregelen vast voor de benoeming van de Europese aanklagers voor en gedurende de eerste ambtstermijn na de inwerkingtreding van Verordening (EU) 2017/1939. Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/598 moet, vóór de benoeming van Europese aanklagers, een groep bestaande uit een derde van het aantal deelnemende lidstaten op het tijdstip van de toepassing van die overgangsregels worden bepaald door loting. De loting vond plaats op 20 mei 2019 en de lidstaten in die groep zijn Griekenland, Spanje, Italië, Cyprus, Litouwen, Nederland, Oostenrijk en Portugal. Artikel 3 van dat uitvoeringsbesluit bepaalt dat de ambtstermijn van de Europese aanklagers uit de lidstaten die tot die groep behoren, drie jaar bedraagt en niet verlengbaar is.

(12)

De Raad heeft de respectieve verdiensten van de kandidaten beoordeeld aan de hand van de gemotiveerde adviezen van de selectiecommissie. Met betrekking tot het gemotiveerde advies inzake de door Malta voorgedragen kandidaten, toont de selectiecommissie afdoende aan dat deze lidstaat objectief gezien, gelet op de uitzonderlijke omstandigheden in die lidstaat, onmogelijk binnen een redelijke termijn een andere kandidaat kan vinden, ondanks dat die lidstaat daarvoor al het nodige in het werk heeft gesteld. Derhalve zijn de voorwaarden van regel VII.2, derde alinea, van de werkwijze van de selectiecommissie vervuld. In het licht van de hierboven vermelde omstandigheden heeft de Raad geoordeeld dat het gemotiveerde advies dat is ingediend met betrekking tot de door Malta voorgedragen kandidaten hem voldoende keuze aan geschikte kandidaten bood en, aangezien ieder verder uitstel bij de benoeming van de Europese aanklagers de doeltreffendheid van het Unierecht ernstig zou aantasten, heeft hij besloten om op deze basis verder te handelen.

(13)

Naar aanleiding van die beoordeling heeft de Raad de door de selectiecommissie aangegeven niet-bindende volgorde van voorkeur gevolgd voor de kandidaten die zijn voorgedragen door Tsjechië, Duitsland, Estland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Kroatië, Italië, Cyprus, Letland, Litouwen, Luxemburg, Malta, Nederland, Oostenrijk, Roemenië, Slovenië, Slowakije en Finland. Wat de door België, Bulgarije en Portugal voorgedragen kandidaten betreft, heeft de Raad niet de niet-bindende volgorde van voorkeur van de selectiecommissie gevolgd, op basis van een andere beoordeling van de verdiensten van die kandidaten die in de betrokken voorbereidende instanties van de Raad is verricht,

De heer Yves VAN DEN BERGE (6)

Mevrouw Teodora GEORGIEVA (7)

De heer Petr KLEMENT (8)

De heer Andrés RITTER (9)

Mevrouw Kristel SIITAM-NYIRI (10)

De heer Frédéric BAAB (11)

Mevrouw Tamara LAPTOŠ (12)

De heer Gatis DONIKS (13)

De heer Gabriel SEIXAS (14)

Mevrouw Yvonne FARRUGIA (15)

De heer Cătălin-Laurențiu BORCOMAN (16)

De heer Jaka BREZIGAR (17)

De heer Juraj NOVOCKÝ (18)

De heer Harri TIESMAA (19)

De heer Dimitrios ZIMIANITIS (20)

Mevrouw María Concepción SABADELL CARNICERO (21)

De heer Danilo CECCARELLI (22)

Mevrouw Katerina LOIZOU (23)

De heer Tomas KRUŠNA (24)

Mevrouw Daniëlle GOUDRIAAN (25)

Mevrouw Ingrid MASCHL-CLAUSEN (26)

De heer José Eduardo MOREIRA ALVES D'OLIVEIRA GUERRA (27)