Het is sabbat, een stille zaterdag, de day after. In het graf, waar het dode lichaam van Jezus ligt, is het donker en stil. De toegang is zorgvuldig afgesloten met een steen, goed verzegeld en van bewaking voorzien. Onherroepelijk is de dood.
[Schriftoverdenking in Gereformeerd Kerkblad d.d. 15 april 2022]
In de hoofden van de leerlingen kan het maar niet stil worden. Nu komt pas de echte klap. Het besef en de impact van wat er zich gisteren heeft afgespeeld. Dat drama van de kruisiging en de dood van Jezus uit Nazareth. De leerlingen zitten bij elkaar: verdwaasd, beschaamd en bang.
1.
Ze hadden hem nog zo gewaarschuwd: ‘Ga toch niet tijdens het feest van Pesach naar Jeruzalem! Ze willen u doden!’ Maar Jezus was vastbesloten. Ze hadden zich laten meeslepen toen het volk met palmtakken begonnen te zwaaien: ‘Gezegend hij die komt in de naam van de Heer.’ In één klap zijn al hun verwachtingen de grond ingeboord. Hun meester is er niet meer. De herder is gedood – de kudde uiteengeslagen.
Slechts enkele leerlingen, – voornamelijk vrouwen -, hebben vanuit de verte bij het kruis gestaan. Ze waren er nog bij, toen Josef van Arimatea het lichaam van Jezus samen met Nikodemus van het kruis haalde en het na de zalving in een linnen doek wikkelde en in het graf legde. Ze besluiten om als de sabbat voorbij is, met de kruiden en olie die ze al klaar hebben gemaakt in de vroege ochtend naar het graf te gaan. Ze willen de lijkwade impregneren, zodat de rotte doodsgeur niet door het linnen naar buiten zal komen. Dat is de enige dienst, die zij Jezus nog kunnen bewijzen. Bezegeling van drie intensieve jaren van het volgen en het dienen van Jezus, hun Heer.
2.
Het is stille zaterdag, de day after. Onweerstaanbaar dringt bij de leerlingen het besef door, dat hun toekomst weg is. Nu Jezus dood is, is al hun hoop vervlogen. Hun verwachting dat het koninkrijk van God is aangebroken, is de grond in geboord.
Opnieuw staan zij als Gods volk met lege handen. Het leek erop, dat Jezus de vervulling zou zijn van die aloude beloften. Bevrijding, verlossing, vrede! Ze hebben zich vergist. De vreugde over die blijde boodschap is in één dag verdampt. Ze zijn hardhandig uit een droom ontwaakt.
Wat rest is teleurstelling, verdriet, schaamte en angst. Ze zullen zonder de hulp en de bescherming van Jezus verder moeten leven. Het voelt alsof ze door God zelf in de steek gelaten zijn.
3.
Het is stille zaterdag, de day after. Als leerlingen van Jezus zitten ook wij bij elkaar. Ook wij hadden zo onze hoop en onze verwachtingen voor de toekomst. Ook wij zijn hardhandig uit onze droom gewekt.
Het geloof lijkt onder onze handen te verdampen. De secularisatie en het verlichte wetenschappelijk wereldbeeld lijken het in onze westerse wereld te hebben gewonnen. Als het aan de tegenstanders van God ligt, zal het christelijk geloof als bijgeloof ontmaskerd worden en ontmaskerd blijven.
Hoe zal de toekomst van de christelijke kerk in ons land eruit zien? Zullen wij, zullen onze kinderen het geloof kunnen volhouden? Sommigen zijn teleurgesteld in de gemeente en in het kerkelijk leven, anderen kunnen hun leven of het leven in deze wereld niet verbinden met God. Sommigen hebben in wanhoop, uit woede, of in berusting en gelatenheid het geloof vaarwel gezegd. Bij anderen is het gewoon uit het leven weggegleden.
Wij hebben verdriet over de kaalslag in het christelijke leven. Het voelt als we door God zelf verlaten zijn.
Waarop kunnen wij en waarop mogen wij nu nog hopen?
4.
Het is stille zaterdag, de day after. Het is de rust van de sabbat. Wat rest ons anders dan om onze Bijbel te openen, en de God van onze vaderen aan te roepen, zoals zij eeuwenlang op deze dag gedaan hebben. Om Psalmen te bidden, te zingen, te klagen?
‘God van de hemelse machten, keer u tot ons, kijk neer uit de hemel en zie. Bekommer u om deze wijnstok, de stek die uw hand heeft geplant, de zoon die u zelf hebt grootgebracht. Hij is verbrand en weggehakt, verkwijnd onder uw duistere blik.’
‘Leg uw hand op uw beschermeling, het mensenkind dat u hebt grootgebracht. Dan zullen wij niet van u wijken. Laat ons leven! Wij roepen uw naam: HEER, God van de hemelse machten! Keer ons lot ten goede, toon uw lichtend gelaat, dan zijn wij gered!’


