στο κενό
που είναι αέρας στην αρχή
και από πέτρα στο τέλος…
στη σιωπή που τα χωράει όλα
και όσο πιο πολλά κατάπιε
τόσο πιο πολλά χωράει
και βυθίζονται μέσα της
αβίαστα κι αναπόφευκτα
χωρίς ήχο και χρόνο κανένα…
είπα να ξεχάσω αυτά που χάθηκαν
και ξέχασα και όσα υπάρχουν..
κατάφερα να μην επιθυμώ
το ίχνος χάθηκε…
19 Ιουνίου 2000
–
–
–
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum 
Hypericum Perforatum 