Κάποια από τα εισιτήρια που βρήκα, από τις συναυλίες του προηγούμενου ποστ.

Ian Gillan 1980

Siouxsie 1986

Bauhaus 1983 (sorry Φαίη)

κάντε κλικ πάνω τους για λεπτομέρειες

Ο φίλος «Αντώνης» άφησε ένα σχόλιο στο ποστ για τις συναυλίες που τελείωνε έτσι:

«Πάντως, μέσα στη γενική γκρίνια, νομίζω ότι γίνονται πολύ περισσότερες συναυλίες από τη δεκαετία του ‘80 π.χ.»

Η αλήθεια είναι ότι, ειδικά μέχρι το 1986 οι συναυλίες ξένων καλλιτεχνών στην Θεσσαλονίκη, ήταν τόσο λίγες που μπορώ να τις θυμηθώ σχεδόν όλες.

Θέλω την βοήθεια σας για ημερομηνίες και τυχόν λάθη.

Η πρώτη λοιπόν συναυλία που ήμουν/θυμάμαι και νομίζω ότι ήταν και η πρώτη που έγινε στην Θεσσαλονίκη μετά από πολλά πολλά χρόνια ήταν της Raffaella Carrà!!! (γύρω στο 1976)
Στο κατάμεστο, από γονείς και παιδιά και την τότε gay κοινότητα της Θεσσαλονίκης, Palais des Sports  έπαιξε Playback καμιά ωρίτσα και από όσο θυμάμαι ήταν γενικώς ξενέρωμα.

Η πρώτη ΡΟΚ συναυλία ήταν  το 1980 του Ian Gillan,  πάλι στο  Παλέ. Πίτα στον κόσμο, το 90% δεν ήξερε ούτε ένα τραγούδι από τους προσωπικούς του δίσκους και όλοι περίμεναν το Smoke On The Water που έπαιξε τελευταίο και έγινε κόλαση.

Δίχως να θυμάμαι ημερομηνία αλλά μάλλον λίγους μήνες μετά παίζουν (πάλι στο Παλέ)  οι Eloy!!! Είχα κερδίσει πρόσκληση από ένα γράμμα που είχα στείλει στην μουσική σελίδα του Ελληνικού Βορρά, όπου έκραζα την Γιουροβίζιον και την πήρα από τα χέρια του Λευτέρη Κονγκαλίδη (0 Γ. Πετρίδης της Σαλονίκης). Το μόνο αξιόλογο της συναυλίας ένας τύπος που προσπαθούσε να πάρει το καπέλο του τραγουδιστή και το κατάφερε στο τελευταίο τραγούδι, όπου και αποκαλύφτηκε η φαλάκρα του τραγουδιστή και σκάσαμε στα γέλια. Την επόμενη μέρα το γκρούπ έβγαλε ανακοίνωση ότι αλλάζει το καπέλο με μιά κιθάρα!!!

Ακολούθησαν τα δύο live των City (που ξανάρθαν 27 χρόνια μετά με το ίδιο  τραγούδι) και μιά βδομάδα μετά των Steppenwolf.  Το ξύλο της αρκούδας. Στην πρώτη μας κυνηγούσαν τα φρικιά στην δεύτερη η αστυνομία.

Τέλη του ’81 έρχεται ο θεός Rory Gallagher και μιά βδομάδα μετά ο Alex Harvey. Το πρόγραμμα έλεγε: στον Gallagher με το ντού, στον Harvey με εισιτήριο. Στον πρώτο δεν τα καταφέραμε, παρόλο το ξύλο που φάγαμε/ρίξαμε, ο δεύτερος τελικά δεν ήρθε  😦

Κάπου εκεί ήταν να έρθουν οι Talking Heads (με TOM TOM CLUB)!!! στο Χαριλάου. Κόπηκαν 30 εισιτήρια!!! και αναβλήθηκε.

Τα επόμενα δύο χρόνια κατεβαίναμε για συναυλίες στην Αθήνα (Fall, New Order, Birthday Party, Bauhaus κλπ) οπότε τα μόνα που θυμάμαι καθαρά είναι οι Cabaret Voltaire στο Zoom (ένα σκυλάδικο που τώρα είναι το KouKou ). Ήμασταν γύρω στα 20 άτομα, το γκρούπ χάλια, μας έσπασαν τα νεύρα με τα Videowall που πρόβαλαν επί μία ώρα παρελάσεις από την ναζιστική Γερμανία. Ατραξιόν της βραδιάς «πατριάρχης της φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης» μας τραβούσε φωτογραφίες και εμείς τον φτύναμε (κυριολεκτικά,) γυρίσαμε στην Σαλονίκη όλοι μαζί με οτοστόπ σε καρότσα. Και γαμώ τις βραδιές.

Μιά βδομάδα μετά έπαιξαν στον ίδιο χώρο οι Frankie Goes To Hollywood!!! πάνω στο πίκ της καριέρας τους. Δεν πάτησε κανείς.

Τελευταίο live που θυμάμαι πρίν μεταναστεύσω στην Αθήνα ήταν το ’86 η Siouxie στην Έκθεση. Ήταν η αρχή των συναυλιών/αρπαχτών δίχως ήχο, δίχως εξαερισμό και δίχως θέρμανση για την Σαλονίκη.

Μέχρι το τέλος των ’80ς ακολούθησαν αρκετά live με κορυφαίο αυτό των Savage Republic στην Acropol αλλά εγώ ήδη ζούσα αλλού.

… χθές το βράδυ, με αφορμή τον πολύ λίγο κόσμο που μαζεύτηκε  για  τους Savage  Republic.

Το ερώτημα ήταν, πώς είναι δυνατόν σε μιά πόλη 1.000.000 κατοίκων και 120.000 φοιτητών, οι οποίοι είναι αυτοί που θα έπρεπε να στηρίζουν τέτοιες προσπάθειες, να μαζεύονται το πολύ 1.000 άτομα  και αυτά μόνο στα μεγάλα ονόματα.

Το ότι ο κόσμος προτιμά τα Ελληνικά δεν μπορεί να είναι σοβαρή δικαιολογία και το βλέπω απλά από την δουλειά μου, καθώς και από τα «εναλλακτικά» μαγαζιά στα οποία επικρατεί το αδιαχώρητο.

Καταλήξαμε στο εξής.

α) Το υπερβολικά ακριβό εισιτήριο, όταν στις πανάκριβές Βρυξέλλες για αυτού του μεγέθους ονόματα δεν δίνεις πάνω από 25   ευρώ ή ακόμα και στην Βουλγαρία που είναι εκτός της «γραμμής» των περιοδειών και που οι τιμές είναι πολύ κάτω από τα 40-50 ευρώ που εδώ είναι κοινός τόπος.β) Οι μέρες των συναυλιών. Επειδή συνήθως οι συναυλίες στην Σαλονίκη είναι «ουρά» των αντίστοιχων στην Αθήνα τις βάζουν συνήθως Πέμπτη ή Κυριακή και πιό σπάνια Παρασκευή. Αυτό σε συνδυασμό  με την ώρα διεξαγωγής των live, τα καθιστά απαγορευτικά για τους εργαζόμενους.

γ) Η (μη) προσβασιμότητα  των χώρων.  Τόσο η Υδρόγειος όσο και το Πρίνσιπαλ είναι από αρκετά έως πολύ μακρια από την πόλη. Στο ένα πας μόνο με αμάξ, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπορείς να πιείς (έξω που οι περισσότεροι φοιτητές δεν έχουν) και στο άλλο μόνο με ταξί (μιας που δεν υπάρχουν λεωφορεία εκείνη την ώρα) το να βρείς ταξί στον γυρισμό έχει τις ίδιες πιθανότητες να κερδίσεις το λόττο. Στον δε Μύλο για να παρκάρεις ή θα πρέπει να πας δυό ώρες πρίν ή να πέσεις στους παρκαδόρους από τα διπλανά σκυλάδικα.

δ) οι τιμές στα μαγαζιά αυτά 5 ευρώ!!! η Ελληνική πάντα μπύρα (μάρκας της αρεσκείας του επιχειρηματία πάντα) και 7-9 ευρώ το (ελάχιστο σε ποσότητα) ποτό. Πάντα σε πλαστικό ποτήρι και ενίοτε ζεστά.

ε) η κάπνα στις συναυλίες αυτές. Το λέει άνθρωπος των 25Χ3 τσιγάρων την ημέρα. Η απορία μου είναι πως στον Μύλο ας πούμε, όταν τραγουδάν οι «έντεχνοι» ή και στον Πανούση ας πούμε δεν υπάρχει ίχνος κάπνας, όταν έχει ροκ συναυλίες δεν μπορείς να αναπνεύσεις;

στ) η αίσθηση της αρπαχτής. Μόλις κάποιο όνομα κόψει κάποια αρκετά εισιτήρια, το πετάν στην έκθεση σε περίπτερα με άθλια ηχητική, άπειρη κάπνα και ή παγωνιά ή αφόρητη ζέστη (έχουμε «μισήσει» πολλά γκρουπ έτσι)

και τέλος η ασυνέπεια στην ώρα έναρξης. Παντού στον κόσμο στο εισιτήριο αναφέρουν την ώρα που ανοίγουν οι πόρτες και την ώρα έναρξης της συναυλίας και αυτά ισχύουν. Εδώ γράφουν ξερά  κάποια ώρα, αλλά η συναυλία ξεκινά μόνο όταν αποφασίσει κάποιος ότι έχει αρκετό κόσμο (με σκοπό βέβαια να πουλάει και το μπαρ με τις τιμές φαρμάκι)  Δύο παραδείγματα: οι Savage Republic θα ξεκινούσαν 9:30, η μπάντα ήταν εκεί έτοιμη, ξεκίνησαν στις 12:10. Κορυφαίο με τους Death in Vegas. Περιμέναμε απο τις 9:00!!! για να ξεκινήσει το Dj σετ στις 12:30 και η μπάντα στις 1:00!!!

Ειπώθηκαν και άλλα πολλά, όποιος θέλει ας προσθέσει στα σχόλια.

ΥΓ μιά κριτική για την συναυλία των Savage Republic έγραψα ΕΔΩ