Ο πιό ωραίος ίσως δρόμος του Ντεπώ είναι η οδός Νικολαΐδου (νυν Βαφοπούλου).

Εκτός από τα πλατάνια που τον σκεπάζουν, εκεί θα βρείτε ένα (αρθμ. 1) πνευματικό κέντρο (το Βαφοπούλειο), ένα βιβλιοπωλείο (την αγαπητή μου Μυθιστορία) ένα μαγαζί με κιθάρες (περνάει και ο Ζάικος από εκεί) κάποια μαγαζιά με ρούχα, κάποια αρχιτεκτονικά γραφεία, μιά εταιρία παραγωγής διαφημίσεων, ένα (προπολεμικό) πιτυροπωλείο!!! δύο, αν θυμάμαι καλά (όχι του γούστου μου πάντως) μπαρ και τέσσερις ταβέρνες κορωνίδα των οποίων είναι η ταβέρνα Κρόνος (γκρίζα διαφήμιση) τα σουτζουκάκια της οποίας είναι στο #1 της λίστας με τα πιό νόστιμα σουτζουκάκια στην Ιστορία των Σουτζουκακίων (#2 στην λίστα η Διαγώνιος, #3 ένα στην Περαία που έκλεισε και #4 ο Ρογκότης).

Η λέξη Κρόνος είναι αυτή που κυριαρχεί στην Νικολαϊδου αλλά και στο Ντεπώ γενικότερα.

‘Ολα ξεκίνησαν το 1939 όταν άνοιξε ο κινηματογράφος Σινε Κρόνος. Το 1941 άνοιξε στην ταράτσα του και ο θερινός Κρόνος. Μέχρι τα μέσα των ’70ς ήταν ένα από τα πιό πετυχημένα σινεμά της πόλης. Κάποια στιγμή έγινε τσοντάδικο (όχι πάντως από τα πετυχημένα) στο οποίο εμάς τα πιτσιρίκια της γειτονιάς δεν μας έβαζαν (εκτός από την μεγάλη βδομάδα που κατέβαζε τις τσόντες και έβαζε Τα Πάθη Του Ιησού!!!). Μάθαμε παρόλα αυτά (από τις φωτογραφίες που είχε από έξω) ότι οι γυναίκες στα στήθη τους έχουν αντί για ρόγες αστεράκια και στο βρακί τους ένα φρούτο (συνήθως μήλο).

Μόλις τώρα που το έγραψα συνειδητοποίησα τον θρησκευτικό συμβολισμό που έκρυβε ο Απαγορευμένος Καρπός που ήταν κολλημένος πάνω από το τριχωτό του εφηβαίου των πορνοσταρς (τι γράφω θεέ μου πρωινιάτικα).

Το 1978 το σινεμά έκλεισε και στην είσοδό του και στο φουαγιέ δημιουργήθηκε από τους ιδιοκτήτες ένα από τα πρώτα μαγαζιά με ηλεκτρονικά παιχνίδια (ασπρόμαυρα ακόμα τότε). Ερχόταν εκεί όλη η ανατολική Θεσσαλονίκη λέμε. Ωραίες εποχές, το χιτ ήταν όταν έκανε ντου η αστυνομία και κρυβόμασταν μέσα στην παροπλισμένη αίθουσα προβολής κάτω από τις θέσεις.

Την σεζόν 1980-1981 το σινεμά έγινε Disco. Η περίφημη Disco Kronos Εντελώς καρέκλα μιλάμε. Οι παλιοί ιδιοκτήτες κράτησαν το φουαγιέ που με ξεχωριστή είσοδο ονομάστηκε Games Kronos.

Όταν στις αρχές των ’90ς κατεδαφίστηκε έγινε ένα μαγαζί με φρουτάκια που λεγόταν επίσης Κρόνος.

Στο εξωτικό Ντεπώ, τα πνευματικά δικαιώματα (το copyright που λέμε εδώ) τα έχουμε ανέκαθεν χεσμένα.

Έτσι, ήδη από τα τέλη του πενήντα στην διπλανή οικοδομή από το σινέ Κρόνος, άνοιξαν στο υπόγειο τα Λουτρά Κρόνος. Το 1961 στο ισόγειο της ίδιας οικοδομής η Ταβέρνα Κρόνος και δίπλα της το 1984 το Καφέ Κρόνος. Απέναντι δίπλα στον φούρνο Αλλατίνι (όνομα κλεμμένο από τους Μύλους Αλλατίνι στους οποίους καταλήγει η Νικολαϊδου) υπήρχε η Σχολή Οδηγών Κρόνος (όπου έβγαλα και εγώ μαζι με όλο το Ντεπώ το δίπλωμα μου) Και απέναντι από αυτό, στην Β. Όλγας δύο (!!!) φωτογραφεία με το όνομα Photo Kronos.

Καταπληκτικό;

Για τους Κρόνους (sic) λοιπόν ένα τραγούδι:

Inspiral Carpets – Saturn 5