Ερώτηση.
Πως καταλαβαίνουμε ότι ήρθε η Άνοιξη;
Που έρχονται τα χελιδόνια (που ΜΕ είπαν οι κόρες μου);
Μπάαα.
Έχω να δω χελιδόνια χρόνια.

Που ανθίζει η φύση;

Ξανά μανά Μπάααα
Που να την βρείς την φύση στο Ντεπώ.

Που η Libido όλων έχει πάθει limit up και όλοι, άλλοι διακριτικά, άλλοι ντιπ ξετσίπωτα και άλλοι πιο Brutal καρφώνονται στα ημίγυμνα κοριτσάκια που σουλατσάρουν στην πόλη;

Μπά.
Πάει και αυτό. Από τότε που άνοιξαν τα μπουζουκοσκυλολαϊκορθάδικα στην παραλία, το μάτι είναι full season.
Τότε; (Τότες; Που θα έλεγε και ο υπουργός Πολιτισμού Α. Σαμαράς)

Η Άνοιξη έφτασε γιατί επέστρεψαν τα Hobbits!
Hobbits, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι όλα αυτά τα αγοράκια από 15 έως 30 ετών, που φορούν αυτά τα παντελόνια τα Κάπρι να τα πω; 3/4 να τα πω; Γιαννάκη Πήρες Μπόι Από Πέρυσι να τα πώ; αυτά τέλος πάντων που φτάνουν μέχρι την μέση της γάμπας και κάνουν τους πάντες να φαίνονται σαν να βγήκαν απότομα από το σπίτι και φόρεσαν κατά λάθος τα ρούχα του μικρού τους αδερφού.
Σε αυτό το «απότομα» συνηγορεί και το μαλλί ανάκατο με 4 κιλά ζελέ που έτσι και ΣΕ ακουμπήσει είναι σαν συρματόπλεγμα.
Θα ΜΕ πείς από την άλλη είναι βολικά και δροσερά.
Σωστό και αυτό. Ειδικά αυτές τις μέρες που το πρωί έχει 25 βαθμούς και το βράδυ 5, είναι πολύ δροσερά και γιαυτό τα συνδυάζουν με φούτερ με κουκούλα, μπουφάν φλίς και αθλητικά χοντροπάπουτσα που έτσι και τα βάλεις το καλοκαίρι χρειάζονται οι γύρω σου αντιασφυξιογόνα μάσκα.

Anyway. Αφού ήρθαν τα Hobbit, ήρθε και η Άνοιξη επίσημα. Πάω και εγώ λοιπόν να βγάλω από την ντουλάπα την καλοκαιρινή μου κολεξιόν. (You Know, μαύρα ρούχα, ολόιδια με τα μαύρα που φοράω τον Χειμώνα αλλά που απλά η γυναίκα μου τα βαφτίζει καλοκαιρινά).

…από το γεγονός ότι δίπλα στο λαπιτόπι μου υπάρχουν περισσότερα USB στικάκια από ότι αναπτήρες.

.
Όχι ότι τρέχει κάτι δηλαδίς, αλλά όταν προσπαθώ στο σκοτάδι να ανάψω τσιγάρο με το φλασάκι, με ενοχλεί κάπως.

UPDATE

Η λύση βρέθηκε χάρη στον KostasK

.

Το ότι αποφάσισες να κάνεις το όνομα σου από Κυριακή σε Ντομινίκ δεν θα με αποτρέψει από το να συνεχίσω να σε φωνάζω «Κικίτσα».

.
.
.
(πολλές μαλακίες ακούω τελευταία στην δουλειά και πρέπει να πάρω τα μέτρα μου)

…το ότι βάζεις μαύρη (καστανή όπως λές) ζάχαρη στον καπουτσίνο σου, δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο.
…
…
…
…ούτε και θα ζήσεις πολύ περισσότερο δηλαδή (άντε κανά δίλεπτο)
.
.
.
Συμπέρασμα;

Fuck off και εσύ και η metro sexual/political correct/bio/trendy άποψη σου.

(εκτός αν εννοείς αυτό)

…with the wind.

Το τραγούδι αυτό των Lynyrd Skynyrd μου ήρθε στο μυαλό σήμερις, πράγμα όχι και πολύ φυσιολογικό γιατί όσο να πεις το να σου έρχονται στο μυαλό πρωινιάτικα οι Lynyrd Skynyrd είναι κάπως.

Πάμε από την αρχή όμως.
Εχθές (ψές), Δευτέρα του Πάσχα, έκανα μία έκτακτη εμφάνιση (Dj set που λένε και οι μονδέρνοι) σε ένα μαγαζί στο οποίο μέχρι πέρυσι έπαιζα τις Τρίτες.
Γυρνάω λοιπόν σπίτι κατά τις πέντε με έξι το πρωί (δεν μπορώ να πω με σιγουριά γιατί δεν έχω αλλάξει ακόμα όλα τα ρολόγια στο σπίτι στην θερινή ώρα, οπότε είμαι λίγο στα χαμένα) αφήνω και ένα σημείωμα να με ξυπνήσουν στις 8:30 για να πάω να συνδιαλλαγώ με το Ελληνικό Δημόσιο, για τρίτη φορά σε έναν μήνα για το ίδιο θέμα και πέφτω για ύπνο.
Από τις 8:30 λοιπόν μέχρι τις 10:00, Μάνα, κόρες, δύο ξυπνητήρια και ένα κινητό προσπαθούσαν να με ξυπνήσουν.
Όταν τα κατάφεραν έφυγα τρέχοντας ΔΙΧΩΣ ΚΑΦΕ για να προλάβω, γιατί το ραντεβού μου με το Ελληνικό Δημόσιο ήταν στις 10:30 και το Ελληνικό Δημόσιο βρίσκεται εφτά χιλιόμετρα από το σπίτι μου, απόσταση που για να την διανύσεις στην Ερωτική Θεσσαλονίκη κάνεις από σαράντα λεπτά έως και μιάμιση ώρα.
Στο λεωφορείο μου έκανε εντύπωση που όλοι συζητούσαν για το πόσο κίνηση έχει τις Τρίτες και η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούσα να καταλάβω τι ακριβώς εννοούσαν και τον λόγο που τους ενδιαφέρουν τόσο πολύ οι Τρίτες.
Φτάνω λοιπόν στο Ελληνικό Δημόσιο, περιμένω στην ουρά, γιατί όπως διαπίστωσα ΟΛΟΙ είχαμε ραντεβού στις 10:30, φτάνει η σειρά μου, ανοίγω τους φακέλους μου και τους δίνω στην kυρία στο γκισέ.
Αυτή κάτι κοιτάει και ΜΕ λέει: Αύριο Κύριε
Τι εννοείτε Αύριο Κύριε; λέω και ετοιμάζομαι για καυγά τύπου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ
Εννοώ αύριο. Αύριο έχετε ραντεβού, το λέει το χαρτάκι.
ΜΑ πως λέει αύριο. Αφού λέει Τετάρτη 22 Απριλίου. Σήμερα δηλαδή.
Τι μέρα είναι σήμερα Κύριε;
Τετάρτη της λέω.
Όχι κύριε. Σήμερα είναι Τρίτη 21 Απριλίου (ανήμερα της «Επαναστάσεως» τώρα που το σκέφτομαι)
Μα…χθές δούλευα…
Τι εννοείτε;
…τίποτα…έλεγα ότι χθές δούλευα...
και τι μέρα ήταν χθές κύριε;
…Δευτέρα του Πάσχα…
Άρα σήμερα;
Εντελώς ηττημένος μαζεύω την χαρτούρα μου και φεύγω ζητώντας συγνώμη…

…και το κακό είναι ότι δεν ξέρω τι από όλα είναι χειρότερο, το ότι πρέπει να ξαναπάω ή ότι άρχισα να ξεχνάω ολόκληρες μέρες.
Πάει η Τρίτη, Tuesday’s gone

Σε Λύκειο καθηγητής Ελληνικών βάζει εργασία να γράψουν οι μαθητές μια ιστορία που να περιέχει τις έννοιες
ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΣΕΞ-ΜΥΣΤΗΡΙΟ

Νικήτρια μία μαθήτρια με εργασία μόλις επτά λέξεων…

Συνέχεια →