253 γλωσσολόγοι, 6.004 φιλόλογοι, 288 ψυχαναλυτές προσπαθούν εδώ και 30 χρόνια να αποκωδικοποιήσουν τους στίχους από το μικρό αριστούργημα που ακούει στον τίτλο «Hotel Blöedel»
.
Ως γνωστόν όμως 50,000 Fall Fans Can’t Be Wrong και κατατάσσουν το Perverted by Language στην κορυφή της αχανούς δισκογραφίας των Fall και του Μοναδικού Αληθινού Καλλιτέχνη (a.k.a. Mark E. Smith).
Όχι μόνον κορυφαίος του 1983 αλλά μέσα στην εικοσάδα μου όλων των εποχών.
.
+ο καιρός γαρ εγγύς+ και το γαμημένο 2013 την κάνει σιγά σιγά και εμείς ανοίγουμε τα κιτάπια μας να δούμε τι ψάρια πιάσαμε (από μουσικής απόψεως, γιατί γενικότερα πιάσαμε τα @@ μας) φέτος.
Λίγες μέρες έμειναν, ίσα που προλαβαίνετε να δηλώσετε συμμετοχή στου Μάρκου.
.
Μέσα σε οκτώ (αριθμ. 8) ημέρες.
The Dream Syndicate, GBH, Sham 69 και Gang Of Four.
Συνολικά πάνω από 10 ώρες (αγαπημένη) μουσική, συνολικά πάνω από 40 μπύρες, συνολικά πάνω από δέκα αιώνες ηλικίας στη σκηνή και πολύ πάνω από τα 45 χρόνια ο μέσος όρος ηλικίας στην πλατεία.
Συνολικά όμως επίσης, τόνοι χολής, και τεραμπάιτς κακιασμένης γραφής από γνωστούς και άγνωστους καναπεδάτους γκουρού της μουσικής.
Και αν οι Dream Syndicate έπεσαν σχετικά στα μαλακά, ένεκα που ο σωστός μουσικόφιλος, ο έχων 75.000 βινύλια και high end ηχοσύστημα κατά βάθος γουστάρει καρώ πουκαμισάκια και παραμυθιάσματα με το ροκ της ερήμου και το Valley of Death…
….και αν οι GBH & οι Sham 69 (ειδικά οι πρώτοι) την γλύτωσαν γιατί αφενός το punk στα υψηλά διαμερίσματα της μουσικής διανόησης είναι γραφικό (λες και δεν ζούμε σήμερα εμείς, οι εκτός Β. Π. , Κολωνακίου και Πανοράματος το Βρετανικό 1975) και αφετέρου επειδή δεν τους άκουσαν/ασχολήθηκαν ποτέ…
… ήρθαν οι Gang Of Four και ξεχύθηκε η κακία από τα (σινιέ) μπατζάκια τους.
Όχι είναι μόνον ο ένας, όχι είναι παράφωνοι, όχι είναι αστείοι, όχι δεν έχουν λόγο ύπαρξης.
Μιλάμε για μια από τις επιδραστικότερες μπάντες των τελευταίων 35 ετών.
Μιλάμε για τον ήχο (που στο live ήταν ίδιος και καλύτερος) που πάνω του βασίστηκε όλη η Ελληνική ροκ σκηνή των ‘8os/’90s.
Και αντί όλοι αυτοί να πάνε (σε μια μπάντα που για να μην ξεχνιόμαστε έπαιξε δύο συναυλίες στο φεστιβάλ ενός εξωκοινοβουλευτικού κόμματος και όχι σε κανα πολυδιαφημισμένο φεστιβάλ δεινοσαύρων σαν και αυτά που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια την Ελλάδα, ), αντί λοιπόν να πάνε έστω και για να αποδώσουν τιμές και credit σε έναν ογκόλιθο αυτού που λέμε ανεξάρτητη μουσική, έκατσαν και έκραξαν.
Αυτοί έχασαν. Εμείς (οι πολλοί «εμείς» ) που ήμασταν στα live ξέρουμε και γιατί πήγαμε και το πόσο ωραία περάσαμε και το πόσο τίμιο ήταν αυτό που ζήσαμε.
Να μην μακρηγορούμε όμως ένεκα που τα πόδια μου πονάν ακόμα από τον χορό και τα παΐδια μου από το pogo, θα πω αυτό που έχω ξαναπεί.
Καθίστε στον καναπέ σας και ακούστε ότι νέα γιαπωνέζικη μετά- δε-ξέρω-και-γω-τι-παπαριά θέλετε και αφήστε μας να…ζήσουμε όπως ονειρευόμαστε. Μόνοι!
Ίσως το καλύτερο live που έχω πάει ποτέ.
(Σχεδόν) Όλο το live εδώ. (οι προσεκτικοί θα δουν όχι μόνο εμένα αλλά και το μισό tm μου)
.
Zounds Live στο Στέκι στο Βιολογικό 26/3/2005
OK μπορεί να έχουμε 30+ χρόνια να τον ακούσουμε ένεκα που άλλαξαν τα γούστα μας, το τιμήσαμε δεόντως όμως το I’m Going Home και μάλιστα σε αυτήν την εκτέλεση
.
.
Παρά το ατυχές όνομα, εξαιρετικό ντεμπούτο για την μπάντα από την Minneapolis
Με το που άκουσα το επόμενο κόλλησα:
http://www.youtube.com/watch?v=Q4hYT-mYzI4
So far
17 ) Poliça – Give You the Ghost
18) PIL – This is PIL
19) Purity Ring – Shrines
20) Bear In Heaven-I Love You, It’s Cool
Ξεκινάμε από τα βασικά, το 2012 θα μείνει στην ιστορία σαν η χρονιά που οι Fallδεν έβγαλαν δίσκο! (που πάει να πει ότι πραγματικά πρέπει να βρω 20 άλμπουμς αυτήν την φορά και όχι 19 + τον ετήσιο Fall)
Από την άλλη βέβαια το 2012 είναι η χρονιά που έβγαλαν δίσκο οι Van Halen, UFO, Europe(!!! WTF???), Lynyrd Skynyrd, Iron Maiden, Kiss (!!! seriously now, WTF? ), Rush και άλλες ξεχασμένες από τον θεό χαίτες-λασπωτήρες-περμανάντ του ’80, πράγμα που θα μας επέτρεπε να διαγράψουμε το 2012 οριστικά από τα ημερολόγια μας (ίσως αυτό να είχαν προβλέψει η Μάγιας και να αποφάσισαν ότι ο κόσμος πρέπει να καταστραφεί φέτος (με την λήξη βέβαια της blogovision, countdown που λέγαμε πριν 6 χρόνια).
Anyway (ένιγουέι που λέμε και στο μαρτυρικό Ντεπώ) η χρονιά από την αρχή ΜΕ φάνηκε απογοητευτική και μέχρι τα μισά της δεν με ενθουσίασε κάτι πολύ, να άκουσα όλη την χρονιά λίγο πάνω από 100 δίσκους, βγήκαν ευτυχώς στην πορεία πράγματα που ΜΕ άρεσαν και από νέα ονόματα και από γερόλυκους κάποια από τα οποία δυστυχώς δεν πρόλαβα να ακούσω/εκτιμήσω.
Άκουσα κάτι πραγματικά νέο;
Όχι!
ΟΚ η μουσική που ακούω μέσες άκρες τα έχει πει σχεδόν όλα εδώ και χρόνια, οπότε αρκούμαστε στα αναμασήματα.
Πόσα από την εικοσάδα μου παίζω στα μαγαζιά;
Βία βία 10-15 κομμάτια (κάποια «κουράστηκαν» γρήγορα, κάποια άλλα είναι μόνο για το σπίτι)
Δύο μπάντες που θα ήθελα να βάλω είναι οι Constables και οι Savages αλλά έβγαλαν μόνο EP.
Απογοήτευση της χρονιάς ο νέος Firewater, όχι γιατί είναι κακός (που μάλλον είναι) αλλά επειδή είναι βαρετός.
Το απόγευμα ξεκινάμε λοιπόν το countdown και όχι μόνον το δικό μου. Φέτος έχω την χαρά να φιλοξενώ και την λίστα του Απόστολου Βαρνά aka Πατριάρχη (όποιος δεν τον ξέρει μάλλον δεν έχει διαβάσει ελληνικό μουσικό τύπο ποτέ) και έχοντας οι δύό μας, αθροιστικά, περίπου 50 χρόνια μάχιμου Djing μάλλον θα παίζουμε για την blogovision τον ρόλο των Statler and Waldorf, των γέρων δλδ του Muppet Show 🙂
Spellbound @ Silver Dollar
.
Ξεκίνησε, για έκτη χρονιά, η διαδικασία τρέλα για τα 20 καλύτερα albums της χρονιάς που πέρασε.
Το οποίον δλδ:
INDIBLOG 