O George Clooney είναι εδώ και χρόνια ο μεγαλύτερος star του Hollywood.

Φαντάζομαι είναι και από τους πλουσιότερους star του Hollywood.

Αυτό που ΜΕ αρέσει στον Κλούνεϊ είναι ότι ξοδεύει τα λεφτά του για να κάνει μια παράλληλη καριέρα στον κινηματογράφο, σαν σκηνοθέτης ή/και σαν παραγωγός, μέσα από μια σειρά ταινιών σαφώς πολιτικού περιεχομένου με μία κριτική ματιά παραπάνω από liberal για τα Αμερικάνικα/ Χολιγουντιανά δεδομένα, οι οποίες ταινίες προσπαθούν να αφυπνίσουν τους Αμερικάνους για την θέση και την επιρροή των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή και να καταδείξουν τον σκοτεινό ρόλο της CIA και διάφορων άλλων ευαγών ιδρυμάτων τόσο στο εξωτερικό ( Syriana) όσο και μέσα στις ΗΠΑ (The Ides of March, Good Night, and Good Luck. )

Στο Επιχείρηση Αργώ είναι παραγωγός, μαζί με τον Ben Affleck που την σκηνοθετεί.

Η ταινία βέβαια είναι του Ben Affleck (ο οποίος by the way έχει κάνει κάποιες από τις αγαπημένες μου ταινίες όπως το Gone Baby Gone και το Good Will Hunting,) το είδος όμως αυτό του πολιτικού θρίλερ και ο τρόπος κινηματογράφησης νομίζω φέρουν την σφραγίδα του Κλούνεϊ.

Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά. Στην απελευθέρωση από το Ιράν, 6 υπαλλήλων της Πρεσβείας εκεί, οι οποίοι κατάφεραν να την εγκαταλείψουν  λίγο πριν την εισβολή των Φρουρών της Επανάστασης του Χομεϊνί.

Το εντυπωσιακό στην ταινία είναι ότι ξεκινά με μία σαφή τοποθέτηση ότι για τα δεινά του Ιράν και κατ’ επέκταση την κατάσταση της ομηρείας φταίει η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.  Το κακό με την συνέχεια όμως είναι ότι επειδή είναι μια πραγματική ιστορία που λίγο πολύ οι περισσότεροι ζήσαμε και θυμόμαστε (είπαμε είμαστε ένα μεσήλικο blog) χάνεται το στοιχείο του σασπένς, ειδικά στο τέλος όπου με μάλλον παιδικά ευρήματα ως προς τα εμπόδια που συναντούν, η αγωνία προσπαθεί να βγει τραβηγμένη από τα μαλλιά.

Θα έλεγα επίσης ότι οι ήρωες είναι κάπως flat δίχως ιδιαίτερο βάθος, αλλά μάλλον σε αυτό φταίει ότι είναι πραγματικά πρόσωπα (τα οποία πραγματικά πρόσωπα ήταν πράκτορες της CIA, οπότε η έλλειψη βάθους μπορεί να είναι πραγματική 🙂 )

Να την δείτε. Δεν ξέρω αν είναι η ταινία της χρονιάς όπως αποφάσισαν οι Ανταποκριτές Ξένου Τύπου του Χόλιγουντ και του έδωσαν το Golden Globe, είναι όμως μια ταινία που αξίζει να δεις (και αν είσαι κάτω από 45 θα μάθεις και κάτι)