Spanje (week 10)

dinsdag 3 februari

Vandaag zijn we op voor ons bekend terrein, namelijk Peñiscola. 

Volgens de weersvoorspelling is de kuststrook zonnig en meer landinwaarts vooral bewolkt. Voor zover we dat kunnen zien, klopt dat wel. 
Als we in Peñiscola aankomen is echter de zonnige strook wel erg ver de zee op getrokken en is het overwegend bewolkt. Nou ja, eerst maar eens wat eten dan zien we daarna wel weer verder. We wachten hier niet op de zon en laten de burcht dan  ook maar voor wat die is, die bezoeken we een keer als het wat zonniger is, en vertrekken naar Vinaros. 
Als we langs Ale-Hop lopen, herkenbaar aan de koe die uit de etalage lijkt te stappen, kunnen we de verleiding niet weerstaan om even binnen te lopen en, zoals meestal komen we ook nu niet met lege handen naar buiten.

De zon is inmiddels weer teruggekeerd en kunnen we op de boulevard heerlijk in de zon zitten, weliswaar met een beetje wind maar het is zonder jas toch goed uit te houden. 
Op de boulevard staan zulke "lekkere" ligstoelen van beton. Erg lekker liggen ze niet hoor.

We zien ook dat hier de afgelopen stormen een groot deel van het strand heeft verorberd 

en dat er in de periode dat wij hier niet zijn geweest er veel bijgebouwd is, zelfs op het grote parkeerterrein aan het eind van de boulevard waar er normaal ook markt wordt gehouden staan nu twee appartementencomplexen. Ben benieuwd hoe ze dat nu gaan doen, zou de markt verplaats worden of staan de kramen dan gewoon om de nieuwe flatgebouwen heen?
Als de zon achter de huizen verdwijnt wordt het toch wat killetjes en vertrekken we weer richting Almardà wat ruim een uur rijden is.

donderdag 5 februari 
Naar El Puig voor de markt en kloosterbezoek.
We komen niet zoals de vorige keer bij  de berg en het steile straatje uit maar rijden direct naar het parkeerterrein aan de voet van het klooster.
Op de markt kopen we diverse soorten fruit en het smaakt stukken beter dan het fruit wat we destijds op de markt in Port de Sagunt kochten, helaas ook wel weer een stuk duurder.. 
Om elf uur willen we het klooster bezoeken maar we zijn wat aan de vroege kant en willen eerst wel een kop koffie. Als we kwart voor elf weer boven bij de poort staan, waar we, volgens het bordje, dienen te wachten tot er iemand naar buiten komt, komen er nog twee mensen aan voor een bezoek. Om tien over elf nog niemand te zien en de andere bezoeker belt dan maar even aan. Alsnog verschijnt er niemand aan de deur. Wij, en ook het andere stel, houden het dan maar voor gezien en verdwijnen weer. Het is nu al de derde keer dat we hier voor de deur staan zonder succes om binnen te komen en nu ook echt voor het laatst.
Als we gaan tanken en een broodje eten stelt Gerard voor om vanmiddag dan naar de dierentuin van Valencia te gaan. Lijkt me leuk, maar als we eenmaal naar de auto lopen moet ik toch helaas het idee laten varen want het ging vanochtend al niet zo lekker en zoals ik me nu voel weet ik dat het niet echt een succes gaat worden en zullen we hoogstwaarschijnlijk voortijdig weer moeten afhaken. De dierentuin loopt zeker niet weg en we komen wel een andere keer. Nadat we wat boodschappen hebben gedaan ben ik blij dat Gerard richting huis heeft ingesteld, morgen weer een dag.
De temperatuurmeter geeft inmiddels wel 24º C. aan, heerlijk maar wel met heel veel wind. 
In de verte zien we regenboog verschijnen die aan beide kanten tot aan de grond reikt. 

vrijdag 6 februari
Een andere nagelstyliste bezocht vandaag. De naam was nou niet direct één die ik zou hebben uitgekozen, Glam Room, maar ik ben niet ontevreden.
Een uurtje later sta ik weer buiten en kunnen we gaan ontbijten. Het tentje waar we vaker zijn geweest en de serveerster precies weet wat we willen zit redelijk vol dus gaan we wat verder. We vinden een tafeltje in de zon en uit de wind en het wordt te warm om mijn vest aan te houden. Lekker hoor. Als we ons broodje en koffie op hebben gaan we snel wat boodschappen doen en kunnen we de rest van de middag misschien wel op het dakterras in de zon doorbrengen.
Nou, dat loopt toch even iets anders, als we thuiskomen moet Gerard nog iets aan de autoradio bijstellen  en als ik de boodschappen heb weggeruimd is het alweer harder gaan waaien en ook nog precies aan de kant waar we willen zitten, zodat het niet zo lekker meer is als gehoopt.

zondag 8 februari 
Waar gaan we heen? Voor de broodnodige verandering gaan we vandaag naar Sagunto en op het plein is  het een drukte van belang. Het lijkt wel of iedereen deze zondagmiddag in de zon wil zitten. We vinden een parkeerplekje ergens in een klein straatje van de oude binnenstad en lopen terug naar het plein waar we een leeg tafeltje vinden. Om ons heen is er volop reuring, veel ouders met kinderen die in de speeltuin spelen terwijl de ouders een drankje op het terras doen. 
Bij onderstaande foto zou je niet zeggen dat het erg druk was, maar dit is dan ook de achterkant van het terras waar je wat meer wind vangt, de andere kant zat helemaal vol.

Het waait nog stevig maar het is goed uit te houden zonder jas, voor Spanjaarden is het natuurlijk nog lang niet warm genoeg en houden dan ook de jassen aan.
Veel mensen hebben pelpinda's en olijven bij hun drankje en als de wind weer even opsteekt waaien de pindapellen langs je heen. Wij blijven hier een poosje zitten in de zon en stilletjes aan wordt het wat rustiger en verdwijnen de ouders met kinderen om hun lunch elders te gebruiken.
Via de Nederlander Nils, die wij enige weken geleden hebben ontmoet krijgt Gerard een berichtje dat er in Canet d'en Berenguer iets te gebeuren staat, namelijk loslopende jonge stieren in de straat. Wij wisten dit niet en besluiten dan ook niet te gaan kijken omdat het waarschijnlijk al afgelopen is als we aankomen of een loslopende stier achter je aan krijgen lijkt me ook niet echt gezellig. 
Zou dit soms een verklaring kunnen zijn voor de stalen hekken waar sommige plaatsen mee afgesloten zijn, omdat er een loslopende stieren event plaatsvindt? Zou zo maar kunnen. We zullen het Nils vragen of dat het hier ook geval was.

Spanje (week 9)

maandag 26 januari
Vannacht niet wakker geworden van klapperende luiken, maar de wind is ook grotendeels weg.
Gerard heeft gisteren toch maar weer een poging ondernomen om het te verhelpen, of het gelukt is, dan moeten we weer op de wind wachten.

dinsdag 27 januari
Naar de kapper. Wat zou het toch fijn zijn als Spanjaarden iets meer Engels konden spreken, scheelt mij weer een hoop gebarentaal. Met sommige dingen kom ik er nog wel uit, maar het blijft behelpen, slechts een enkele jongere spreekt een paar woorden Engels maar tref je mensen van boven de dertig, dan houdt het echt op. Talenknobbel Gerard gaat natuurlijk niet mee naar de kapper, dus moet ik het zelf uitzoeken. 
Als het uiteindelijk allemaal naar tevredenheid gelukt is gaan we richting noorden om wat plaatsjes in de omgeving te bekijken. Zo komen we via Chilches, waarvan ik via Google Earth iets vreemds heb ontdekt namelijk, voor de plaatselijke kerk staat een hek met een trap naar beneden, daar wil ik wel het mijne van weten. 

Dat blijkt een watertappunt te zijn uit vervlogen tijden, het hek is open dus we kunnen even naar beneden.

We zien hier ook enkele huizen die extra voorzorgsmaatregelen hebben genomen om ongewenst publiek buiten te laten, alhoewel je best tussen de stalen palen door kunt als je niet al te dik bent. Iets breeds naar binnen of naar buiten halen lijkt me iets moeizamer te gaan.

Uiteindelijk komen we in Borriana terecht waar ik ook weer via Google Earth heb gezien dat daar wel aardig wat terrasjes waren, dus waarschijnlijk een beetje leven in de brouwerij. 

Bij het eerste tentje kunnen we niet echt iets van onze gading op de menukaart vinden dus lopen we wat verder om een hapje te eten. Het is ook hier niet druk en dat geldt eigenlijk overal waar we komen, over een paar maanden zal het zeker wel anders zijn en mag je blij zijn dat je een vrij stoeltje kunt vinden, een vrije parkeerplek is trouwens nu al vaak een probleem.

donderdag 29 januari
In 2022 hebben wij overnacht in een plaatsje hier vlakbij, El Puig. Daar hebben ze een groot klooster en, omdat het slechts twintig km. hiervandaan is rijden we er vanmiddag even naar toe. Via Google Maps worden we naar een deel van deze plaats gestuurd waar we nog niet eerder zijn geweest, maar dat maakt het des te leuker. We komen op een heel smal weggetje uit dat om de berg heen draait, dan links af en komen zo in een uiterst smal straatje met een steilte waar San Francisco nog een puntje aan kan zuigen. We rijden stapvoets want we kunnen niet zien hoe de weg loopt, of er een trap is of wat dan ook. Hier blijkt gelukkig geen trap te zijn, pff... dat scheelt weer. Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat we voor verrassingen komen te staan en aan het eind van een straat plots een trap is, i.p.v. vervolg van de straat.
Doordat we een beetje worden overvallen door dit onverwachte gebeuren, denk ik er ook niet aan om dit gelijk maar te filmen, beetje dom, maar terug gaan we er niet voor.

Uiteindelijk komen we dan toch bij het klooster uit en zien dat er marktkraampjes al worden opgeborgen, dat is nou jammer.

We lopen via het hele leuke woningencomplex richting het hotel waar we ooit hebben overnacht en nemen plaats op een klein terrasje. 

Nemen een paar kleine kroketjes met een klein glaasje bier en gaan daarna, via de brede straat met dit nog steeds mooie en bijzondere huis, weer terug naar de auto. 

In mijn agenda noteer ik dat we volgende week donderdagochtend weer teruggaan om een kijkje op de markt te nemen en het klooster een bezoek brengen, want ook dit was natuurlijk weer eens gesloten als wij voor de deur staan. Één van ons tweeën zal zich toch beter aan de Spaanse openingstijden moeten gaan houden, ik geef jullie te raden wie dat zal moeten zijn.
Misschien kunnen we dan ook nog een filmpje maken van dat uiterst steile straatje. 

vrijdag 30 januari
Eerst maar even langs de nagelstudio voor een afspraak. Dit loopt echter heel anders dan gepland. 
Wil je weten hoe, lees hier dan even verder.
Kortom, ik moet op zoek naar een nieuwe styliste. 
Eerst maar even wat eten in de zon aan de boulevard. 
Het is zo lekker dat er ook al mensen zijn die heerlijk met een stoeltje op het strand zitten.

We gaan daarna wat adresjes af, de eerste is dicht, ondanks dat de openingstijden anders doen suggereren, 

de tweede heeft eind volgende maand pas een plekje vrij, en driemaal is nog altijd scheepsrecht, daar kan ik volgende week terecht. En een bijkomend voordeel, ze spreekt prima Engels. 

Spanje (week 8)

maandag 19 januari
Sinds ik mijn taken bij de fotoclub eind vorig jaar heb overgedragen heb ik tijd over om me met andere dingen bezig te houden. Dat was vandaag dan ook mijn eigen blog en nog eens goed gekeken welke items er vanaf kunnen en ook bij diverse pagina's nieuwe foto's geplaatst. 
Vanmiddag moet ik toch echt even naar buiten want anders krijg ik helemaal geen beweging vandaag dan alleen de was ophangen op het dakterras en de vloer cleanen. Alhoewel, toen Gerard vroeg of er iets van schoonmaakmiddel aanwezig was, ben ik op  zoek gegaan in het keukenkastje en ontdekte dat die wel een beetje nat van binnen was. Leeghalen maar en kijken waar dat vocht vandaan komt. Gerard heeft niets ernstigs kunnen vinden, dus schoonmaken, laten drogen en opnieuw indelen.
Omdat dat wat tijd kost ga ik nu echt maar eens een wandelingetje maken. 
Als ik bij het eerste zijstraatje de hoek omga naar het parkje, hoor ik de zee al aardig tekeer gaan. Ik ga maar even kijken of het echt zo erg is als ik het hoor. Nou, dat valt reuze mee. Het is wel koud met een aardige golfslag en, zowaar een Nederlandse kampeerauto pal aan het strand. Een leuk plekje om te staan als het wat mooier weer zou zijn, ik denk dat ze het nu ook wat minder vinden, in ieder geval is het niet druk.

Als ik wat verder loop, verbaas ik me weer over dit wegwijsbord, hopelijk weet deze fietser waar hij/zij heen moet want erg duidelijk is het allemaal niet. 

De straat die vorige keer helemaal blank stond, heeft nu ook weer grote plassen staan, ik ben hier sinds die keer niet meer geweest en hopelijk is het tussendoor nog wel droog geweest. 

dinsdag 20 januari
Dat apart slapen heeft toch niet kunnen voorkomen dat ik nu ook verkouden ben. Beetje jammer dat het na jaren zonder verkouden te zijn geweest ik nu toch de pineut ben. 

donderdag 22 januari
Nadat ik gisteren een beetje koortsig was, zijn we vandaag toch maar even op pad gegaan. Het waait stevig maar de zon schijnt uitbundig. Ik heb iets gevonden wat misschien wel iets kan zijn, Onda, een klein plaatsje niet ver hiervandaan en richting de bergen. Het is inderdaad een aardig plaatsje waar we een tijdje kunnen ronddwalen. De wind is intussen ook wat gaan liggen dus dat is ideaal.

Op de terugweg kijken we ook nog in Almenara, en je gelooft het niet, ook hier straten afgesloten met stalen hekken. Als ik goed kijk, zie ik dat de constructie ervan dusdanig is dat die ook weer makkelijk weggehaald kunnen worden, dus denk ik dat er af en toe, bij evenementen of zoiets, deze hekken geplaatst worden om ongewenst verkeer en/of gasten buiten te sluiten. 
We rijden wat rond op zoek naar de kerk, want daar zijn meestal wel wat gezellige terrasjes, behalve hier. Dan maar richting Canet d'en Berenguer waar we vlak aan de jachthaven een plekje in de zon vinden. Het wordt warempel nog warm ook. 
Op weg naar huis bij een kapsalon een afspraak gemaakt voor volgende week, want ook mijn haar groeit hier gewoon door.

zaterdag 24 januari
Het waait weer eens behoorlijk hard en het lamellenluik van de badkamer klappert behoorlijk omdat het niet vastgezet kan worden. Dicht doen is voor ons geen optie want het kantelmechanisme van de lamellen werkt niet meer en ze staan dicht, dus ook dan geen licht in de badkamer en geen frisse lucht, ook als het raam ervoor wel open staat. Maar Gerard zou Gerard niet zijn als hij daar geen oplossing voor weet te bedenken. Met een knijper, een tie-ripje en het rubberen koord dat er al aan zit weet hij het toch klappervrij te krijgen. 

zondag 25 januari 
Het knijper, tie-ripje idee is toch niet helemaal het goede want de wind weet er wel raad mee en het klappert als nooit tevoren. Dan voorlopig toch maar het lamellenraam dichtdoen tot we een betere oplossing hebben of tot de wind gaat liggen. 
Vanmiddag nemen we een kijkje in Torres Torres, klein plaatsje maar we stoppen er verder niet. 

We gaan door naar Estivella, waar een heel leuk kerkje staat maar verder niets bijzonders, ook nu gaan we weer verder. 

Ook gaan we een kijkje nemen in Quart de Les Valls.  Ach ja, net als de vorige dorpjes, weinig leven in de brouwerij en, zoals de meeste dagen, na drie uur gaat neemt de bewolking het echt weer over. Dan maar naar huis.

Spanje (week 7)

maandag 12 januari
Vanmiddag nog even terug naar de tandarts om de vulling te polijsten want die is nog een beetje ruw.
Als we daar klaar zijn is het iets over vieren en nog zo lekker dat we op de boulevard een kijkje nemen of we nog ergens in het zonnetje een drankje kunnen doen. Helaas zijn de meest terrasjes gesloten (maandag hè?) of ze liggen in de schaduw. Op weg naar huis, misschien komen we nog iets tegen onderweg. Ja hoor, we vinden nog iets dat een beetje zon heeft en open is. We drinken een klein  pilsje en gaan weer weg, de zon is inmiddels ook achter de huizen verdwenen.
Morgen wordt het hopelijk ook zo'n mooie dag en zijn we van plan om met de trein  naar Valencia te gaan.

dinsdag 13 januari
Vandaag gaan we dus met de trein  naar Valencia. We komen net op tijd aan bij het station en na een klein  uurtje staan bij bij Valencia Station Nord.
Het kost even om iemand te vinden om ons wegwijs te maken, want een kaartje kunnen wij bij het station in Almardà niet kopen en we moeten hier wel uitloggen.
We lopen langs "ons" restaurant maar gaan er nog niet binnen want we hebben net ons ontbijt op. 
We dwalen wat door de stad en na een poosje rusten we even uit op een zonnig plekje. 

Bij het hotel waar we veertien jaar geleden een prachtige kamer met giga balkon hadden lopen we even binnen want je weet maar nooit of ze misschien tijdens Las Fallas deze kamer nog vrij hebben. Helaas is alles dan al volgeboekt, alhoewel je waarschijnlijk met de verbranding van alle poppen misschien toch niets kunt zien vanwege de rook. 
Er staan twee mannen voor ons bij de balie, die ook een kamer willen boeken en het valt me op dat ze beiden smetteloze witte schoenen aan hebben en ook een smetteloze, waarschijnlijk een nieuwe smetteloze witte koffer. 

Heel vaak kom je al dwalend uit bij Plaza de la Reina, wat ooit een mooi plein was met veel bloemen, nu is het een kale vlakte met hoofdzakelijk betonnen blokken en een parkeergarage onder de grond. Dat is dan wel weer handig want je bent midden in het centrum, maar mooier is het er niet op geworden. Deze foto's met bloemen heb ik van het net geplukt want mijn foto's zijn thuis op een externe schijf opgeslagen.

Zo is het dus nu.

Bij het leuke ronde pleintje nemen we een kijkje of we hier een gezellig tentje kunnen vinden om wat te eten maar nog niet alles is open en wat er open is, is nog bijna leeg. We lopen wel weer verder en besluiten dan om toch maar langs te gaan bij Los Toneles, ons vaste restaurantje als we in Valencia zijn. 
Het is hier al jaren de gewoonte om je servetje gewoon op de grond te gooien als je aan de toog wat te eten neemt bijvoorbeeld zo'n lekker stuk van deze dikke tortilla, maar gelukkig wordt het ook af en toe weer schoongeveegd.

We eten er weer heerlijk en nemen de tijd voor we weer richting station gaan voor de terugreis. Als we er aankomen en een kaartje hebben gekocht lopen we de stationshal binnen waar het een oorverdovend lawaai is, ze zijn  namelijk aan het verbouwen. We proberen iemand aan te spreken die hier werkt en ons kan vertellen welk perron we moeten zijn, maar we kunnen elkaar haast niet verstaan van de herrie. 

Het blijkt dat de trein die we moeten hebben nog geen vast perron heeft  en moeten dus wachten dat het op een van de borden bekend gemaakt zal worden. We staan bij een trein waar al veel mensen verzameld zijn voor de reis als we iets verder dezelfde man zien die ons wenkt, het blijkt dat we een ander perron moeten hebben en hij wijst ons welk. Wat een aardige man, die verdient een ferme handdruk om ons op het goede spoor te zetten.

woensdag 14 januari
Het is niet zo zonnig als gisteren maar ik heb vanmiddag toch lekker een tijdje op het dakterras in de zon kunnen lezen in mijn  T-shirt. Lekker vitamientjes opdoen. Om een uur of drie kwam er wat sluierbewolking en was de pret weer over. 
Ik bekijk vanavond een paar opties om de laatste week, voor we weer naar huis gaan nog iets te boeken aan de Franse kust in de buurt van Bassin d'Arcachon.

donderdag 15 januari
Vandaag is er markt in Port de Sagunt.We vinden zowaar een parkeerplekje net om de hoek ervan. We slaan lekker wat fruit in en gaan dan aan de boulevard een ontbijtje halen. 

Daarna rijden we naar Sagunto waar ook nog een winkelcentrum zit die we nog niet hebben bezocht, maar ook hier zijn  nog geen strandstoelen te vinden. Het is vast nog te vroeg in het seizoen. 
Vanmiddag nog lekker op het dakterras met mijn e-reader in het zonnetje.
Gerard wil vannacht weer beneden slapen omdat hij last van zijn rug heeft en wellicht dat dit bed toch iets beter ligt, ook is hij sinds gisteren verkouden en kucht en snift, dus apart slapen is misschien ook wel beter, dan ontloop ik hopelijk de kans om ook besmet te raken.

vrijdag 16 januari
Vandaag hebben we het rustig aan gedaan. Ik heb wat huishoudelijke klussen uitgevoerd en Gerard heeft lekker lang  uitgeslapen. Volgens mij gaat het al weer een beetje beter nu. 
Jammer dat het zonnetje wat in de planning stond maar even door de bewolking heeft kunnen doorbreken, nu moet ik de was helaas binnen verder laten drogen. 
Vanavond toch maar even weg geweest om uit eten te gaan. Het is hier trouwens wel een crime om een parkeerplekje te vinden, maar waar niet eigenlijk tegenwoordig. Gelukkig nog één plekje over op de boulevard en dat is maar een klein eindje naar het restaurant waar we onze zinnen op hebben gezet.

zondag 18 januari 
We hebben vanochtend dan toch maar een keus gemaakt waar we de laatste week van de vakantie gaan doorbrengen. Het wordt inderdaad een plekje aan Bassin d'Arcachon. 
Dan zijn we gelijk een eind dichter bij huis. Hopelijk vinden we het nog net zo leuk als in 2014.

Spanje (week 6)

maandag 5 januari
Vannacht heb ik het koud gehad. Vanavond maar een extra dekbedje toevoegen, dat slaapt toch lekkerder.
Het weer blijkt behoorlijk van slag te zijn in heel Europa, Nederland ligt onder een dik pak sneeuw en hier in Spanje regio Valencia schijnt het in 40 jaar niet zo slecht te zijn geweest als nu, allerlei waarschuwingen voor overstromingen, wegen afgesloten, sneeuwstorm op komst, heel facebook wordt overspoeld door waarschuwingen en filmpjes over het slechte weer, kortom, we hebben niet het juiste jaar uitgekozen om te overwinteren in  Spanje.
Ik heb geprobeerd een tandartsenpraktijk te bellen, omdat het misschien handiger is dan af te wachten of mijn mail wordt beantwoord. Helaas zonder effect. Nu kan het zo zijn dat de praktijk gesloten is omdat het morgen een feestdag is i.v.m. Driekoningen, dus wacht ik maar even af tot woensdag om nog een poging te wagen.
Vandaag nog een stuk van de Roscón gegeten, nog geen boon gevonden, morgen de laatste stukken.

dinsdag 6 januari
Ja, daar is 'ie weer, de zon. 

Vanmiddag rijden we naar de boulevard om een terrasje te pikken, ware het niet dat alles weer vol zit en er ook geen parkeerplek te vinden is. Vandaag met Driekoningen is iedereen vrij en gaat massaal naar het terras of restaurant.
Nog even doorgereden naar een plaatsje aan de andere kan maar ook daar zit het restaurant vol en is de zon intussen ook weer een beetje achter de bewolking verdwenen. We gaan maar weer huiswaarts.
Voortaan moeten we toch zorgen dat we wat eerder de deur uitgaan maar helaas kwam dat vandaag niet zo uit. Ik had de vaatwasser aangezet en tot twee keer toe klapte de stroom eruit. Ja, dan ga je niet weg voordat het programma klaar is om eventuele ongelukken te voorkomen.
Als we vanavond bij de koffie het laatste stuk Roscón nemen, tref ik natuurlijk ook de boon in mijn stuk. Dat wordt dokken volgend jaar.

woensdag 7 januari
Om tien uur gaat de tandarts praktijk open, tenminste volgens hun website. Als wij om tien over tien aankomen zijn de rolluiken nog dicht en staat er ook een man buiten te wachten. Hmm, tijd is hier niet zo belangrijk zeker. Dan maar naar de volgende praktijk, die wel geopend blijkt te zijn. Ik kan morgen om tien uur terecht voor de behandeling.

donderdag 8 januari 
Zo, mijn tand is weer hersteld. Even voorzichtig met eten en dan komt het wel weer goed. 
We gaan daarna strandstoelen bekijken maar vinden niet wat we zoeken, wat we wel vinden is horrengaas wat we gelijk maar meenemen zodat we ook de deur open kunnen laten als we naar bed gaan zonder dat de muggen me 's nachts wakker houden.
Dan een bezoekje brengen aan  Faura, iets verderop waar we lekker in de zon kunnen zitten en het best warm is. Heerlijk.

Thuis het horrengaas spannen en we hebben nog genoeg over om een raam in de woonkamer ook van gaas te voorzien. Er zit al wel een hor standaard in het raam, wat er geweldig uitziet maar met een kier waar een heel leger muggen tussendoor kan glippen. 

vrijdag 9 januari
Naar Valencia, Fallas museum en Albufera om paella te eten. Op de terugweg langs Alcampo voor waterfilters en stoelen.
Dit is wat er op de planning staat voor vandaag. 
We kunnen vlakbij het museum een plekje vinden. Wat een leuk museum is dit, talloze poppen met verschillende voorstellingen en posters uit verschillende jaren. 

Als we ergens een kop koffie met een broodje eten stel ik voor om ook bij het Palau de les Arts Reina Sofía binnen een kijkje te nemen. 

Voor dat we dat doen kijk ik eerst even op Google of er beelden zijn van het interieur. Die zijn er en ik kom tot de conclusie dat ik de buitenkant veel interessanter vind dan de binnenkant, dus laten we het vandaag even overgaan. De buitenkant heb ik meerdere keren vastgelegd, dus ook dat laat ik even voor wat het is.
We rijden naar Albufera, een groot gebied waar veel rijst verbouwd wordt en de bakermat is van paella.

Het waait enorm hard wat het niet lekker maakt, hoewel de temperatuur prima is. We zijn wat vroeg voor de restaurants dus lopen we het stadje even door. 

Bij Mornell restaurant eten we een paella, volgens Google scoren zijn hoog op de paellalijst, dus dat moet goed zijn. Er zitten hier talloze restaurantjes in het kleine plaatsje. allemaal met de heerlijkste paella natuurlijk. 
Op de terugweg maken we nog een stop bij een punt waar je een eind over het water kunt kijken en waar de wind vrij spel heeft, de golven zijn dan ook navenant en het is hier echt koud. Ik neem een filmpje op om dit enigszins over te laten komen.

Even voorbij Valencia vanuit het zuiden, kijken we bij Alcampo of er lekkere strandstoelen zijn, alhoewel het nog niet het seizoen is. Maar nee, nog niets naar ons zin, wel hebben ze waterfilters voor onze filterkan die wij meestal wel bij ons hebben als we naar het buitenland gaan. 

Bij thuiskomst zorgt Gerard dat er op diverse plekken horrengaas geplaatst wordt en dat de al aanwezige horren dusdanig afsluiten dat er geen mug meer door kan. Nu maar afwachten of dit afdoende is. 

zaterdag 10 januari
Wij gaan vandaag met Adelina en Fernando, in wiens huis wij verblijven, uit eten in Faura bij een restaurant wat zij hebben uitgekozen.
Om half twee komen we op de afgesproken plaats en 2½ uur later stappen we weer op. Het was gezellig om met hen een tijd door te brengen, ondanks dat Fernando geen Engels spreekt, maar Gerard kan zijn  Spaanse lessen nu in praktijk brengen. 

zondag 11 januari 
Zo, alle strategische ramen zijn nu voorzien van horrengaas, ook bij de schuifdeur in de slaapkamer. Het kost nu weliswaar een beetje meer moeite om de deur te openen of erdoor te gaan, maar je moet wat om de muggen buiten te houden en toch frisse lucht in huis te krijgen. We zien het voorlopig even aan of dit een blijvende oplossing is. Volgens Adeline is het vreemd dat er nu muggen zijn want volgens haar zijn die er weinig en zeker om deze tijd van het jaar. Ja, ja, misschien hebben zij er geen last van en worden ze nooit gestoken, ik dus wel en ook altijd.