Kitap Sayfaları

Okuma zevkimizi biraz daha yükseltmek tamamen bizim elimizde. Birçok kitap basılı fakat okuyucular olarak bizler seçimlerimizi daha çok sevdiğimiz türlerde ya da yazarlardan yana kullanıyoruz. Bu oldukça normal, gayet tercih edebileceğimiz bir metot. Fakat hayatlarında her zaman kitap okuyan insanlara artık tür ve yazar ayrımı pek de yardımcı olmuyor. Daha doğrusu yeterli gelmiyor. Aç bir kitap kurdunun aklında her zaman daha fazlası canlanıyor. Bu uluslararası boyutlara ve bazen de yüzyıllara göre okumalar yapılabiliyor. Hatta ülke tercihi yapmaya bile başlıyorsunuz. Daha kaliteli ve biraz daha farklı temalara değinen kitaplar okumayı istiyor fakat seçim yapmakta biraz zorlanıyoruz.

Bir örnekle açıklayabiliriz aslında bu durumu. Bebekken ilk olarak anne sütü ile besleniriz. Katı yiyecekler bu aşamalarda olmaz. Büyüdükçe yemek ölçümüz de genişler ve artık katı maddeler tercih eder halde oluruz. Daha sonra da artık bir yemeğin en iyi yapılan yerine gitmeyi isteriz. İşte kitap okumak da böyledir. İlk olarak masallardan başlarken daha sonrasında roman okur ardından da o romanın en iyilerini okumak ister halde oluyorsunuz. Bir polisiye türünün en iyi yazarı bugün sorsak hepimiz Ahmet Ümit deriz. Aslında polisiye türünde birçok yazar mevcut fakat artık beynimiz için yeterli gelmemeye ve artık dünyada en iyi polisiye yazan yazarları bulmaya başlarız. Belki de sadece 19. yüzyılda polisiye yazan yazarları listeleyip okuruz. Bu tamamen farklı bir okuma boyutuna girdiğimizin sinyalleridir.

Okuduğum Zamanımızın Bir Kahramanı kitabını bir hayli sevmiştim. Yorumuna şuradan ulaşabilirsiniz. O kitabın yazarı Rus olduğu için aklıma Rus yazarlar okumaya ağırlık vermek istediğim geldi. Biraz araştırınca sizlerinde en azından okumasanız bile mutlaka ismini duymuş olabileceğiniz yazarlar olduğunu gördüm. Hem kendim için hem de kitap okumayı seven herkes için şöyle bir liste hazırladım. Umarım işinize yarar. Şimdiden keyifli okumalar diliyorum ve listeyi paylaşıyorum. 

Not: Her yazarın en azından bana göre en önemli eserlerini ekledim. Bunu da belirtmek istiyorum. Bütün eserlerini yazmadım. Yıldız (*) koyduklarım benim okuduklarımı temsil etmektedir.

Dostoyevski

Nikolay Gogol

• Bir Delinin Hatıra Defteri
• Ölü Canlar
• Palto*

Vladimir Nabokov

• Lolita
• Ada Ya Da Arzu
• Rua, Dam, Vale
• İhtişam

Anton Çehov

İvan Gonçarov

• Oblomov
• Yamaç

Aleksandr Solijenitsin

• İvan Denisoviç'in Bir Günü
• Kreçetovka İstasyonu'nda Bir Olay

Leonid Andreyev

Şule Gürbüz, 1974 yılında doğmuş, İstanbul Üniversitesi'nde sanat tarihi ve Cambridge Üniversitesi'nde ise felsefe eğitimi almış. Bunları okuyunca gerçekten şaşırdım ama bir bakıma da onun eserlerinin kaynaklık ettiği temel taşların nerelerden geldiğini öğrenmiş oluyorsunuz. Zaten yazarların hayatları eserlerine mutlaka yansıyor. Daha sonra beni çok çok şaşırtan asıl olayına geliyorum. Saat tamirciliğinde ustalaşmış. 1997 yılında Dolmabahçe Sarayı'nda bu ilgisini ilerletmiş ve internette yazdığı bilgilere göre hala Milli Saraylar Müdürlüğü bünyesinde çalışmakta imiş. Benim saat ve zaman kavramlarına karşı aşırı bir ilgim ve bunlar üzerine kafa patlatmışlığım vardır. O yüzden Şule Gürbüz'ün de bu kulvarda ilgisinin olması beni aşırı şaşırttı ve daha fazla yakın hissetmemi sağladı açıkçası. Kambur hakkındaki düşüncelerime geçmeden önce bu kısmını özellikle anlatmak istedim. Fotoğraflardan da çok tatlı bir yazar olduğunu görebiliyorum ama Kambur'u nasıl yazdı bilemedim doğrusu. Hadi ona da bir değinelim. 

Çerçi Sanat ile bir söyleşisinde yazarlığı ile ilgili şu cümleleri dile getirmiş;

"Yazmak, çok şahsi tümden kendimle ve zihnimle ve oradakileri daha ne kadar orada tutacak, tasnif ve tadil edecek ya da artık ortaya çıkaracak halde oluşla ilgili. Hali ile böyle bir şeyin ritüeli benim için yok. Yazmak gündelik bir iş değil, her şey olup bittiğinde ve düşüncemle aramda artık başka bir şey kalmayınca yaptığım bir şey. Ama okumak, notlar almak, düşünmek, tartmak her günün işi." (Alıntıladığım kaynak) 

Söyledi gibi yazmak şahsi bir olay ve insanın kafasında neler geçip de kağıda aktığını bilemiyorsunuz haliyle. Bu da bizim okuma şevkimizi arttırıyor desem yalan olmaz. Kambur, Şule Gürbüz'ün ilk kitabı ve daha çok küçük yaşta -18 yaşında iken- yazmış. Bunu da şu sözlerle açıklamış yine aynı söyleşide;

Bu söyleşideki cümlelerinden sonra aslında tamamen kızgınlığım geçti. Çünkü evet okuduktan sonra kızgın bir halde bıraktı beni. 18 yaşında nasıl birisiydiniz bilmiyorum ama ben hatırlıyorum ve o yaşlardaki psikolojim ve her şeye bakış açımla şuan ki arasında çok çok fark var. Özellikle üniversite insanı olduğunuzda değişmeyi de kabul ederseniz şayet e18 yaşınızdaki benliğinize ufaktan da olsa veda ediyorsunuz. Her neyse ben Kambur'da da aynı ruh halimi gördüm diyebilirim. Karamsar bir bakış açısıyla bölük pörçük kafa karışıklarının toplanmış hali gibiydi Kambur. Daha sonra araya yine yazarın kendisinin düşünceleri olduğunu düşündüğüm günlük sayfalarından kesitler geliyor. Kesitler diyorum ama aslında bir iki cümlelik yazılmış sayfalar diyebilirim. Buraları okurken tarihlere özellikle dikkat ettim. Günlüğün asıl olayı zaten tarihlerdir bana göre. Tarihler zamanın akışını somutlaştırır. Bu yüzden de eğer günlük tutuyorsanız o tarih ve o yazılanların eşleşmesi muazzam bir duyguyu ardınızda bırakmanıza neden olur. Ama bir iki cümlelik yazılar pek de bağ kuramamanıza neden oluyor aslında. 

Birkaç altı çizilesi cümleler vardı. Onlardan birkaçını paylaşmak isterim izniniz olursa. (Evet dediğinizi varsayarak eklenmiştir.)

"Kendim hariç her şeye uzağım ve çok kişiyi öldürdüm; kafam, cinayetlerle dolu." (syf. 86)

"Benim gökyüzüm delinmedi; delinen, anlar ve zihnimin saydamlığı." (syf. 86)

"Ama ne söylersem söyleyeyim, ne çalarsam çalayım, bu kamburu yüklendiğim için oyunbozan oluyorum." (syf. 87)

Sanırım Kambur benim için kötü olsa da Şule Gürbüz okumaya devam edeceğim. Çünkü saat tamirciliğine ilgi duyan birinin kaleminden daha neler çıkmış merak etmeden duramıyorum. Tanpınar da zaman ve saatçilik üzerine kafa yoran bir insandı. Onun kitapları da kapalı anlatımlara ev sahipliği yapıyor. Fakat bu demek değil ki kötü bir yazar. Canım Tanpınar aşkım ve belki de ilerleyen eserlerinde Canım Şule Gürbüz olacak. Kim bilebilir. Bence son bir alıntıyla sizi uğurlamak hoş bir kapanış olacak. Şimdiden güzel bir ay geçirmeniz dileğiyle. Güzel yorumlarınızı beklerim. Sevgiler, Fatma

"Sanırım yaşayabilmenin bir yolu da, kötü alışkanlık denilip yaka silkilen şeylerden kendizie uygun ola birine saplanmak, bir şeyin tiryakisi olmaktır." (syf. 25)

İlk olarak önceliğim olan kitaptan başlayayım. Müslümanların Gerilemesiyle Dünya Neler Kaybetti

kitabımın ismi. Yazar Ebu'l Hasen Ali En-Nedvi Hindistan'da doğmuş. Hakkında pek fazla bir şey bilmesem de kitabın yarısına geldiğim kadarıyla üslubu çok akıcı yazılmış ve ne anlatmak istediğini net bir şekilde anlayabildiğiniz bir değerlendirme kitabı diyebiliriz. Milletlerin başlangıçlarındaki dini inanışlarından başlayarak hem o coğrafyayı tanıyoruz hem de geçmişin hızlandırılmış bir versiyonunu okuyor gibiyiz. İnsanlık tarihinden beri herkes bir şeylere inanmaya çalışmış. Güneşe, aya, yıldızlara ve taşlara... Birçok inanış insan ahlakı üzerinde de etkilemeler yaşamış doğal olarak. Kitabın adı üzerinde Müslümanların gerilemesiyle alakalı kısımlara ise islamın yayılışında alarak değinmiş bu da takribi benim geldiğim sayfaları baz oluyor. Yarısına gelene kadar sadece dinlerin durumları, insanların bu dinler ile değişimleri ve gelişimleri ya da gelişemeyişlerini kaynaklar eşliğinde okuyoruz. Daha kitabı bitemedim ama devam ediyorum. Benim için güzel bir tarihi kaynak olduğunu söyleyebilirim. Tabiki daha detaylı bir kitap olarak kesinlikle görmüyorum fakat başlangıç olarak herkesin diline hitap edebilecek bir kitap bence. Yorulmadan okuyabilirsiniz. 

Bir diğer okuduğum kitap da sevgili yeni Türk edebiyatı dersime giren İlyas hocamın önerdiği Mücella kitabını okumaya başladım. Yazarı Nazan Bekiroğlu İlyas hocamın üniversiteden yeni Türk edebiyatı hocası imiş. Kendisine bu yüzden ben de şans vermek istedim. Zaten Nazan Bekiroğlu'nun kitaplarını okumayı çok istiyordum. Sadece hangisinden başlasam karar verememiştim. Bu da yeni bir yazar tanıma kitabı olarak yerini aldı. Fazla bir sayfa okuyamadım ama devam edeceğim etkili bir girişi vardı. 

Son olarak da bir hikaye kitabı okuyorum. Daha önceden başladığım ama bitirmek istemediğim belki de bitiremediğim kitap Açık Unutulmuş Mikrofon. Handan Acar Yıldız ile tanışma kitabım diyebilirim. Kendisini başka bir blog vasıtasıyla keşfetmiştim. Tanışalım istedim. Güzel bir dili var öncelikle onu söyleyeyim. Edebiyatımızdaki postmodern yazarların diline yakın bir üslup tercih etmiş. Tabiki kendine has bir bakış açısı ve kurgusu sizi Handan Acar Yıldız hikayesi diye niteleyebileceğiniz türden. Okumadığım 1-2 hikayesi daha kaldı aslında ama biraz depresif hallere soktuğu için okumayı kesmiştim. Zira Kpss çalışırken bu mod cidden daha fena bir duruma sokuyor. Fakat eğer hikaye kitabı arayışı içindeyseniz önerebileceğim bir eser kesinlikle. Güzel bir hava yok belki bulutlu bazen yağmurlu bazen de durgun deniz kadar düşüncelere daldıran cinsten fakat bu tarz okumaya da ithiyac duyuyoruz kabul edelim. :)

        Merhaba! Hoş geldiniz. Kitap Sayfaları tekrar bir kitap yorumu görecek mi bilemiyordum. Açıkcası bu durum benim hayatıma bağlı olarak geliştiği için beni suçlamanızı makul bulacağımdan hiç kuşkunuz olmasın. Nasılsınız? Ben oldukça ve tam anlamıyla kafam karışık olarak hayatıma devam etmekteyim. Uzun zamandır aldığım kararlar doğrultusunda ilerliyordum. Fakat bloguma olan özlemim bir yerde beni durduracağını hiç düşünmemiştim. Evet! Seni çok özledim Kitap Sayfaları! Kaç yaşına girdin ama hala benim küçük yavrumsun. (Anneler beni anlayacaktır. *.*) Öhüm buraya ağlamaya gelmedik. Ağlayacak olanlar biraz sonra okumaya devam edebilir. Her neyse. Umarım herkes burada olmasa bile yeni bir yorumu okurken benim kadar heyecanlıdır. Ayrıca yeni gelen okuyuculara da hoş geldiniz demeyelim mi? Mantık olarak onlar mı bana ben mi onlara hoş geldiniz diyeceğim hala bilmiyorum fakat bence ev sahibi demeli... Umarım bu özlem dolu girişten sıkılmadınız. Çünkü eğer sıkıldıysanız hemen yoruma geçiyorum. Biliyorsunuz vakit nakittir!