Αφιερωμένο λόγω της μέρας σε όλους αυτούς που λένε ότι είμαστε όλοι ίδιοι.

Κι αν υπάρχουν ακόμα «απορίες», όσο, δηλαδή, κι αν θέλουν να γράψουν την Ιστορία του μέλλοντος με το μελάνι της παραχάραξης του χτες, τα πράγματα είναι απλά. Που σημαίνει:

Δεν «είμαστε όλοι ίδιοι».      Ποτέ δεν ήμασταν.     

Και ποτέ δεν θα είμαστε.

«Ορκίζομαι εις τον Θεόν τον άγιον τούτον όρκον,

ότι θα υπακούω απολύτως ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΓΑΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ

ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ.

Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθεισομένας μοι υπηρεσίας

και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου.

Γνωρίζω καλώς, ότι διά μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεών μου,

τας οποίας διά του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή

ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ».

(Αυτός ήταν ο Όρκος των Ταγμάτων Ασφαλείας)

¤

«Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού,

ορκίζομαι ν’ αγωνιστώ πιστά στις τάξεις του ΕΛΑΣ

για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας,

για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα,

να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας

στην περιουσία και το βιος του αγρότη.

Δέχομαι προκαταβολικά και την ποινή του θανάτου

αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του Λαού

και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ

και να μην το παραδώσω εάν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου

και δεν γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του».

(Αυτός ήταν ο Όρκος των ανταρτών του ΕΛΑΣ)  

 ¤

«Εγώ, παιδί του λαού της Ελλάδας και μαχητής του ΔΣΕ,

ορκίζομαι να πολεμήσω με το όπλο στο χέρι, να χύσω το αίμα μου

και να δώσω και την ίδια μου τη ζωή για να διώξω απ’ τα χώματα

της πατρίδας μου και τον τελευταίο ξένο καταχτητή.

Για να εξαφανίσω κάθε ίχνος φασισμού.

Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω την εθνική ανεξαρτησία

και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου.

Για να εξασφαλίσω και να υπερασπίσω τη δημοκρατία, την τιμή,

την εργασία, την περιουσία και την πρόοδο του λαού μου.

Ορκίζομαι να ‘μαι καλός, γενναίος και πειθαρχικός στρατιώτης,

να εχτελώ όλες τις διαταγές των ανωτέρων μου,

να τηρώ όλες τις διατάξεις του κανονισμού και να κρατώ τα μυστικά του ΔΣΕ.

Ορκίζομαι να ‘μαι υπόδειγμα καλής συμπεριφοράς προς το λαό,

φορέας και εμψυχωτής στη λαϊκή ενότητα και συμφιλίωση

και να αποφεύγω κάθε πράξη που θα με εκθέτει

και θα με ατιμάζει, σαν άτομο και σαν μαχητή.

Ιδανικό μου έχω τη λεύτερη και ισχυρή δημοκρατική Ελλάδα

και την πρόοδο και ευημερία του λαού.

Και στην υπηρεσία του ιδανικού μου θέτω το όπλο μου και τη ζωή μου.

Αν ποτέ φανώ επίορκος και από κακή πρόθεση παραβώ τον όρκο μου

ας πέσει πάνω μου αμείλικτο το τιμωρό χέρι της πατρίδας

και το μίσος και η καταφρόνια του λαού μου».

(Κι αυτός ο Όρκος των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας)

Είμαστε ίδιοι λοιπόν ;

Σε συγκέντρωση των Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ χτες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, μίλησε το μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

 

Η νέα κυβέρνηση θα διαψεύσει πολύ πιο γρήγορα από κάθε άλλη φορά, κάθε ελπίδα, κάθε λαϊκή προσδοκία. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για φιλολαϊκή εκδοχή μιας πολιτικής που κεντράρει στα συμφέροντα των επιχειρήσεων, που κινείται στις κατευθύνσεις της ΕΕ. Τα παραπάνω επισήμανε χτες η Τασία Τσατσούλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Τμήματος Παιδείας της ΚΕ, μιλώντας σε συγκέντρωση που διοργάνωσαν οι Κομματικές και ΚΝίτικες Οργανώσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Αναφερόμενη ειδικά στον τομέα της Παιδείας τόνισε ότι «το ΠΑΣΟΚ λέει προσαρμογή στην αγορά και Διά Βίου Μάθηση, που σημαίνει «ναι» στην ευρωπαϊκή οδηγία για τα ΚΕΣ, υποβάθμιση πτυχίου, επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Σημαίνει νέα ταξικά εμπόδια στη μόρφωση, στο περιεχόμενο, «ναι» στο φοιτητικό δάνειο, «όχι» διέξοδο στη σταθερή δουλειά, σημαίνει «ναι» στα stage, «ναι» στη μερική δουλειά αλλά με …διαφάνεια και ΑΣΕΠ. Τι είδος διαλόγου και τι συναίνεση μπορεί να επιδείξουν φοιτητές και σπουδαστές των λαϊκών τάξεων στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την Ανώτατη Εκπαίδευση, συνολικά για Παιδεία και εργασία που την ακουμπάει στην αγορά και στις ανάγκες των επιχειρήσεων; Το υπουργείο Παιδείας έβαλε μια ακόμη ταμπέλα που δηλώνει ποιανού μαγαζί είναι: «Διά βίου εκπαίδευσης». Είναι των επιχειρήσεων, είναι της ΕΕ», είπε η Τ. Τσατσούλη.
Ξεκαθάρισε ότι το ΚΚΕ προβάλλει αυτό που πονάει την αστική τάξη, το ζήτημα του ποια τάξη έχει την εξουσία. «Κάθε στιγμή στην πάλη του κινήματος αυτό θέλουμε να υπηρετείται. Να χειραφετείται ο λαός από τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης, να μην μπερδεύει τη ζωή του με την ευημερία των αστών, να προβάλλει και με τη δύναμή του να επιβάλλει, τις δικές του σύγχρονες ανάγκες που μπορούν και είναι ρεαλιστικό να ικανοποιηθούν, γιατί υπάρχει πλούτος και αυτός είναι ο παραγωγός του».
Και κατέληξε: «Τώρα μια είναι η ανάγκη. Να ορθωθεί η δύναμη του ταξικού κινήματος, της λαϊκής συμμαχίας. Η λογική της ρήξης και της ανατροπής να αγκαλιάσει ευρύτερες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις. Να πολιτικοποιηθεί η πάλη θέτοντας στο κέντρο της προσοχής το ποια τάξη είναι στην εξουσία, πώς θα αποδυναμώνονται τα στηρίγματά τους πολιτικά και κοινωνικά. Ανάπτυξη για τις επιχειρήσεις και ανάπτυξη για το λαό δε ζυγιάζονται. Το μεγάλωμα της πίτας δε σημαίνει ότι θα χορτάσουμε όλοι και αφεντικά και εργάτες. Το μεγάλωμα της πίτας το κάνουν οι εργάτες και για να το καρπωθούν, πρέπει να πάρουν και το μαχαίρι της λαϊκής εξουσίας. Σε αυτή τη ρότα ο αγώνας για καθολική και δωρεάν Παιδεία, για μόνιμη σταθερή εργασία, για φορολόγηση των επιχειρήσεων, για δωρεάν υγεία, για πολιτισμό και ελεύθερο χρόνο, για προστασία του περιβάλλοντος θα έχει και αντοχές και επιμέρους κατακτήσεις. Αυτός ο αγώνας δεν ήταν και δεν είναι υπόθεση μόνο των κομμουνιστών, απαιτεί να μπούνε όλοι οι αγωνιστές, οι ριζοσπάστες, όλοι όσοι συντρίβονται από την αντιλαϊκή πολιτική των μονοπωλίων».

Του Κώστα ΖΙΩΓΑ*

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει επωμιστεί να φέρει σε πέρας μια αποστολή που στόχο έχει, στα πλαίσια εξόδου από την κρίση, να φορτώσει τα σπασμένα στις πλάτες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει ισχυρά πλήγματα στο δικαίωμα της δουλειάς, στους μισθούς, στις συντάξεις, στη σύνταξη, στην Υγεία, στην Παιδεία. Η σοσιαλδημοκρατία θα ξεδιπλώσει τις «αρετές» της, δηλαδή την ικανότητά της να παραπλανά, με μεγαλύτερη ευχέρεια το λαό και να προωθεί πιο συγκαλυμμένα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα. Τα συνθήματα που κυριάρχησαν καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο, αλλά και μετά, από πλευράς ΠΑΣΟΚ, περιείχαν μονίμως τις λέξεις διαφάνεια, αξιοκρατία, καταπολέμηση της διαφθοράς, εξορθολογισμός εξόδων, λογοδοσία και άλλα συναφή. Ο στόχος όλων αυτών των βαρύγδουπων διακηρύξεων είναι τροφοδοσία μιας αποπροσανατολιστικής συζήτησης που σκοπεύει στην εμπέδωση της αντίληψης ότι πηγή των προβλημάτων της λαϊκής οικογένειας είναι οι χρηματισμοί, κάποιοι παχυλοί μισθοί διευθυντών δημοσίων οργανισμών, οι αμοιβές των μελών διαφόρων επιτροπών και παραεπιτροπών κ.ά. Εδώ διευκρινίζουμε ότι τέτοια φαινόμενα υφίστανται, αλλά είναι σύμφυτα με το καπιταλιστικό σύστημα του οποίου το ΠΑΣΟΚ είναι πιστός διαχειριστής του, άρα οι εν λόγω διακηρύξεις είναι κενό γράμμα. Ομως το κύριο που πρέπει να αναδειχτεί στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα είναι ότι η όλη συζήτηση επιχειρεί να αποκρύψει τη βασική αιτία που σακατεύει τη ζωή των λαϊκών οικογενειών που είναι ο συγκεκριμένος δρόμος ανάπτυξης που υπηρετεί την κερδοφορία των καπιταλιστών. Απόρροια αυτού του δρόμου ανάπτυξης είναι ο σφετερισμός του παραγόμενου πλούτου από μια οικτρή μειοψηφία κοινωνικών παρασίτων, της αστικής τάξης. Αυτό προσπαθούν παντοιοτρόπως να αποκρύψουν όλα όσα διακονούν με ευλάβεια τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι η προαναφερόμενη βαθμιαία ενδυνάμωση αυτής της αντίληψης στο λαό συνιστά ένα σημαντικό βήμα στην ωρίμανση της ταξικής συνείδησης. Αξίζει, ωστόσο, να υπογραμμίσουμε ότι παρεμφερή συναισθήματα χρησιμοποίησε και η ΝΔ το 2004. Ο στόχος φυσικά και πάλι ο ίδιος, ο αποπροσανατολισμός από την πραγματική αιτία που γεννά τα προβλήματα. Σε αυτήν την κατεύθυνση ενήργησε και ενεργεί ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αφού ο ίδιος αυτοπαρουσιάζεται σαν θεματοφύλακας των αστικών θεσμών. Οι συνεχείς αναφορές του στα ζητήματα διαφάνειας, λειτουργίας μηχανισμών ελέγχου κλπ., στρώνει το έδαφος για να βαυκαλίζονται οι εργαζόμενοι, ο λαός γενικότερα ότι μια πιο «έντιμη» διαχείριση θα τους βγάλει από το τέλμα. Χαρακτηριστική ήταν και η στάση του ΛΑ.Ο.Σ., που τα στελέχη του και οι υποψήφιοί του περιδιάβαιναν τα κανάλια προεκλογικά κρατώντας χαρτιά σαν πειστήρια για να πουν ότι για τα δεινά που βιώνουμε ευθύνονται οι κρατικές σπατάλες για ανακαινίσεις δημοσίων κτιρίων, ταξίδια κυβερνητικών στελεχών κ.ά. Μια άλλη πλευρά, που επιβάλλεται να φωτιστεί, είναι ότι πίσω από τις μεγαλοστομίες περί πάταξης της γραφειοκρατίας, αλλαγή του τρόπου διακυβέρνησης, κάθαρσης του πολιτικού και οικονομικού βίου, καθώς και οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα μέσω συγχωνεύσεων υπουργείων αποβλέπουν σε μια πιο ευέλικτη κυβερνητική λειτουργία, προκειμένου να υλοποιηθούν οι αντιλαϊκές, αντεργατικές επιλογές πιο ταχύρρυθμα, να θωρακίσει την εξουσία των μονοπωλίων μέσω πολυπλόκαμων κατασταλτικών μηχανισμών και να ανοίξει εκ νέου το ζήτημα του ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων που πρακτικά σημαίνει επίταση της χειραγώγησης της λειτουργίας τους με αιχμή το ΚΚΕ, που αποτελεί το μοναδικό αντίβαρο στην αστική εξουσία. Μετά την εκλογή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου έσπευσε να δηλώσει ότι η προώθηση των «μεταρρυθμίσεων», των «στροφών» που θα συντελεστούν στην πολιτική, γενικότερα η εφαρμογή νέων μέτρων θα είναι προϊόν κοινωνικού διαλόγου, διαβουλεύσεων, επαφών με τους πολίτες, συναινέσεων κ.ά. Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα αξιοποιηθούν στο έπακρο τα «γερά χαρτιά» του ΠΑΣΟΚ, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, καθώς και άλλες ενώσεις μικρών επαγγελματοβιοτεχνών και αγροτών. Εδώ, επιβάλλεται να υπογραμμίσουμε τα εξής: Οι προαναφερθέντες συνδικαλιστικοί φορείς και με την κυβέρνηση της ΝΔ έπαιζαν το ρόλο του Δούρειου Ιππου της υλοποίησης των αντιλαϊκών επιλογών που υπηρετούν την κερδοφορία των μονοπωλίων. Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε τις αυξήσεις των 77 λεπτών που υπέγραψε η ΓΣΕΕ, τη συμφωνία τους με τη μερική απασχόληση, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, τη συμφωνία για τις απολύσεις αρκεί να είναι αιτιολογημένες, τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, την απαίτηση για πιστή εφαρμογή του νόμου Ρέππα κ.ά. Τώρα που στην κυβέρνηση βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο θα ενταθεί ο ρόλος τους ως στυλοβάτες των στρατηγικών επιλογών της πλουτοκρατίας, αλλά φορώντας τη μάσκα των προστατών των συμφερόντων των εργαζομένων θα επιχειρήσουν να πείσουν το λαό γενικότερα ότι τα μέτρα που θα εφαρμοστούν είναι για το καλό όλων μας, βάζοντας έτσι από το παράθυρο την «αναγκαιότητα» της ταξικής συνεργασίας και της κοινωνικής ειρήνης. Χαρακτηριστικές, εξάλλου, είναι και οι δηλώσεις του Χρ. Παναγόπουλου, προέδρου της ΓΣΕΕ στη ΔΕΘ προεκλογικά, ότι στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν οι θέσεις της ΓΣΕΕ. Η νέα κυβέρνηση δικαίωσε πέρα για πέρα την πρόβλεψη του ΚΚΕ ότι θα επιστρατεύσει τη θεωρία της καμένης γης. Μετά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλου με τον Γ. Παπανδρέου και τους υπουργούς Γ. Παπακωνσταντίνου, Λ. Κατσέλη και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου η κατάσταση από αμφότερες τις πλευρές χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα κρίσιμη και δύσκολη. Ο στόχος τους είναι, για άλλη μια φορά, με όχημα την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, του δημόσιου χρέους κ.ά. να διαμορφώσουν κλίμα χαώδους οικονομικής κατάστασης, για να γίνουν αποδεκτές οι νέες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις από το λαό, αλλά και με επιχειρήματα του τύπου «δεν αντέχει η οικονομία», να αρνηθούν κατηγορηματικά τις διεκδικήσεις και τα αιτήματα των εργαζομένων για κοινωνικές παροχές, προστασία των ανέργων, αυξήσεις κλπ. Υπενθυμίζουμε τα εξής:

1ον: Για τα όποια ελλείμματα δεν ευθύνονται οι εργάτες και τα λαϊκά στρώματα, αλλά το κεφάλαιο με τις φοροαπαλλαγές και τους πακτωλούς ενισχύσεων που απολαμβάνει κ.ά.

2ον: Φανερώνεται η πρόθεση να φορτώσουν τα βάρη των ελλειμμάτων στις πλάτες των λαϊκών οικογενειών.

3ον: Χώρες με ανύπαρκτα σχεδόν ελλείμματα π.χ. η Σουηδία και Γερμανία, ακολουθούν την ίδια στυγνή, σε βάρος των εργατικών λαϊκών στρωμάτων, πολιτική και σε ορισμένες περιπτώσεις με μεγαλύτερη ένταση λόγω εξαιρετικά αρνητικού συσχετισμού δύναμης στο εργατικό κίνημα.

4ον: Το όποιο δημοσιονομικό «νοικοκύρεμα» αποσκοπεί στη χρηματοδότηση των μεγάλων επιχειρήσεων είτε με πρόσχημα της επιδότησης θέσεων εργασίας, είτε με στόχο την ισχυροποίηση της ανταγωνιστικότητας, αλλά και την ικανοποίηση των αναγκών του κεφαλαίου να βρουν διέξοδο τα υπερσυσσωρευμένα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων π.χ. ΣΔΙΤ, «πράσινη ανάπτυξη» μεσούσης της οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου. Συμπερασματικά αυτό που εξάγεται από όλους του εξαγγελθέντες στόχους περί ελλειμμάτων μόνο νέα δεινά έχει να περιμένει ο λαός.

Η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι η ρότα που θα ακολουθήσει θα προκαλέσει λαϊκές αντιδράσεις. Γνωρίζει επίσης πολύ καλά, ότι παρά τα ποσοστά που συγκέντρωσε έχει απέναντί της ένα ΚΚΕ που δε θα τους αφήσει σε χλωρό κλαρί και που ταυτόχρονα διαθέτει μια επιρροή πολύ μεγαλύτερη από το εκλογικό του ποσοστό. Πράγμα που συνιστά εχέγγυο:

1ον: Για να τεθούν εμπόδια στην αντιλαϊκή θύελλα που έρχεται.

2ον: Αποτελεί σημαντική προϋπόθεση και για απόσπαση κατακτήσεων για την άμβλυνση των συνεπειών των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, πράγμα που θα πλήξει την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων.

3ον: Η ωρίμανση των προϋποθέσεων για την οικοδόμηση του λαϊκού μετώπου των εργατών, των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολουμένων για την επίτευξη του άλλου δρόμου ανάπτυξης όπου ο παραγόμενος πλούτος θα γίνει λαϊκή περιουσία. Γνωρίζει, επίσης, ότι θα έχει απέναντί της έναν φερέγγυο ταξικό πόλο συσπείρωσης της εργατικής τάξης, το ΠΑΜΕ, όπου και τα χειρότερα έχει αποτρέψει και παλεύει καθημερινά για την οργάνωση της πάλης στους χώρους δουλειάς με όρους σύγκρουσης και ρήξης με την πολιτική της πλουτοκρατίας.

Με γνώμονα τα παραπάνω, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μέσω του υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» επιχειρεί να ρετουσάρει το πρόσωπο των μηχανισμών καταστολής, καθότι το όνομα «Δημόσιας Τάξης» ηχεί «άκομψα». Η αλλαγή της ονομασίας αυτής υποκρύπτει με μια πιο αναλυτική ματιά την οξύτητα των κατασταλτικών μέτρων που θα απαιτηθούν για την υλοποίηση μιας βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής. Προσπαθεί επίσης, να συγκαλύψει την ταξική διαίρεση της κοινωνίας και το χαρακτήρα της αποστολής τους που είναι η προστασία της εξουσίας της αστικής τάξης, καθότι πολίτες είναι και οι πλουτοκράτες και οι εργαζόμενοι. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι στη συνέντευξη στη ΔΕΘ ο πρώην πρωθυπουργός είχε πει ότι δε γίνεται 30 – 50 άνθρωποι να κλείνουν το κέντρο της Αθήνας. Τα λεγόμενα αυτά δε συνάντησαν από πλευράς ΠΑΣΟΚ ούτε μια υποτυπώδη στείρα προεκλογική κριτική. Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από μια κυβέρνηση που έχει ορκιστεί να φέρει σε πέρας πολιτικές που υπηρετούν την κερδοφορία του κεφαλαίου και επιχειρούν να το βγάλουν αλώβητο μέσα από την οικονομική κρίση. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ούτε θέλει, ούτε μπορεί να λάβει το παραμικρό φιλολαϊκό μέτρο. Οι εργαζόμενοι μόνο νέα δεινά έχουν να περιμένουν από τη νεοεκλεγμένη κυβέρνηση. Καμία πίστωση χρόνου, κανένας εφησυχασμός. Μονόδρομος για τους εργαζόμενους, για να βγουν από τις συμπληγάδες των στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου, είναι η συστράτευσή τους με τη γραμμή σύγκρουσης, ρήξης και ανατροπής που έχει χαράξει το ΚΚΕ. Η συμβολή των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων το επόμενο διάστημα για την ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος θα αποτελέσει τη θεμέλια λίθο για να σημάνει αγγελτήριο σάλπισμα για συθέμελες ανατροπές προς όφελος του λαού.

*Ο Κώστας Ζιώγας είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

Άμεση απάντηση »πήρε» ο προβοκάτορας εκπαιδευμένος »γκαιμπελίσκος», που κάποιοι τον αποκαλούν »δημοσιογράφο», Φ. Παπούλιας από το γραφείο τύπου της Κ.Ε. του ΚΚΕ με την ακόλουθη επιστολή:

«Προς το διευθυντή

της εφημερίδας «Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»

κ. Γιάννη Βλαστάρη

Στο φύλλο της εφημερίδας σας (11/10/2009) δημοσιεύθηκε υποτιθέμενο ρεπορτάζ (δείτε το) του συντάκτη σας Φ. Παπούλια που αφορά στο ΚΚΕ. Χαρακτηρίζουμε το ρεπορτάζ υποτιθέμενο, διότι δεν εκφράζει άλλο από τους ευσεβείς πόθους του συντάκτη, ενώ είναι αντικειμενικό να χαρακτηρισθεί και υποβολιμαίο.

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ο Φ. Παπούλιας γράφει κατά φαντασίαν. Ωστόσο, αν και τόσα παρόμοια ρεπορτάζ του ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν, καμία ευαισθησία δεν επέδειξε να παραδεχθεί το ανακριβές του περιεχομένου τους. Επιπλέον, επειδή και η εφημερίδα σας δεν έχει δείξει ότι ευαισθητοποιείται όταν δημοσιεύει τόνους ψεμάτων σχετικά με το ΚΚΕ, δικαιούμαστε να υποστηρίζουμε ότι δεν φέρει την ευθύνη γι αυτά μόνο ο Φ. Παπούλιας, αλλά και η εφημερίδα «Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ».

1. Ο συντάκτης «ανακάλυψε» δήθεν επιστολή που έστειλαν στελέχη του ΚΚΕ προς το Πολιτικό Γραφείο, με την οποία καλούν σε αλλαγή της πολιτικής του Κόμματος! Τέτοιο ψεύδος! Μάλιστα, βάζει σε εισαγωγικά εκείνα που ο ίδιος μαγείρεψε, για να τεκμηριώσει του λόγου του το… αληθές! Δεν συμφωνείτε ότι αυτό μόνο δημοσιογραφία δεν λέγεται;

2. Ονοματίζει στελέχη που ζήτησαν (!), όπως ανερυθρίαστα γράφει, να πραγματοποιήσει το ΚΚΕ έκτακτο Συνέδριο, «για να αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα που υπάρχει στο ΚΚΕ»! Πέρα από το γεγονός ότι στο ΚΚΕ, όχι μόνο δεν υπάρχει αρνητικό κλίμα αλλά υπάρχει κλίμα πείσματος και μαχητικότητας, δε νομίζετε ότι λίγη ντροπή δε βλάπτει;

3. Εφευρίσκει πρόταση που έκαναν στελέχη, να πραγματοποιήσει το ΚΚΕ «συνέδριο διαδοχής»!! Ούτε ο Γκέμπελς…

Κύριε διευθυντά

Ζητάμε να δημοσιεύσετε την παρούσα επιστολή στο φύλλο της Κυριακής 18/10/2009, στην ίδια σελίδα που δημοσιεύτηκε και το κατάπτυστο «ρεπορτάζ» του Φ. Παπούλια. Και σας διαβεβαιώνουμε ότι εφόσον επιμένετε να πολεμάτε το ΚΚΕ με ανήθικα μέσα, θα έχετε την πρέπουσα στάση από την πλευρά μας. Με τη διαφορά ότι εμείς θα σας πολεμάμε – όπως μέχρι τώρα – τίμια, με ιδεολογικά και πολιτικά επιχειρήματα και όχι με ψεύδη. Εξάλλου, το ΚΚΕ επιδιώκει την αντιπαράθεση και δε φοβάται την όποια και όσο σκληρή κριτική των θέσεών του.  Η πολιτική του ΚΚΕ έχει επιβεβαιωθεί, αντιστοιχεί στα λαϊκά συμφέροντα και παρά τις … φιλότιμες επιδιώξεις διαφόρων κέντρων του κεφαλαίου και του πολιτικού συστήματος, δεν πρόκειται να αλλάξει. Πράγματι, λειτουργούμε σε άλλο μήκος κύματος.

                                                                                                                                                            Το Γραφείο Τύπου»

Αν δείτε εσείς δημοσιευμένη στον ίδιο χώρο, την επιστολή του γραφείου τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ στην, χρόνια τώρα, διακατεχόμενη με αντικομμουνιστική υστερία Ελευθεροτυπία, υπάρχει έστω και μια μικρή ελπίδα ότι έχουν επαγγελματική εντιμότητα (για ήθος δεν το συζητάμε δεν υπάρχει ίχνος) οι υπεύθυνοι »δημοσιογράφοι».

Το πιο πιθανό βέβαια είναι να μπει σε κάποια γωνίτσα της εφημερίδας(;) για ξεκάρφωμα έτσι για να πουλήσουν την δήθεν »δημοκρατικότητα» τους στους δικούς αναγνώστες.

Ηταν, πράγματι, «όλοι μαζί»! Παπανδρέου, Γιακουμάτος, Παπαδημούλης και στη μέση ο Κοραντής (ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ)! Αυτή κι αν ήταν «απόδοση τιμής» για την Απελευθέρωση της Αθήνας από τους ναζί…

Ο κύριος Παπανδρέου στις 4 Οκτώβρη εξελέγη για να παίξει το ρόλο του πρωθυπουργού. Δεν εξελέγη για να παίξει το ρόλο του… ιστορικού. Και μάλιστα το ρόλο του κατόχου «μονοπωλιακώς» της ιστορικής γνώσης. Το πράγμα, δε, παύει να γίνεται δυσάρεστο. Κι αρχίζει να γίνεται επικίνδυνο. Ειδικά όταν αυτός που εξελέγη για πρωθυπουργός, στην επιδίωξή του να εμφανιστεί σαν ιστορικός, αποδεικνύεται ότι είναι ένας ανιστόρητος πρωθυπουργός. 

Ο κύριος Παπανδρέου, συνεχίζοντας το επικοινωνιακό όργιο που έχει εγκαινιάσει στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής (σ.σ.: με σύμμαχο τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, δηλαδή) διακυβέρνησης, συμμετείχε χτες στις «εγκεκριμένες» από το κράτος εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται κατ’ έτος για την Απελευθέρωση της Αθήνας από τους ναζί (στις άλλες εκδηλώσεις, τις μη «εγκεκριμένες», εκεί όπου δεν συχνάζουν πρωθυπουργοί, δήμαρχοι και κοινοβουλευτικοί αστέρες, συμμετέχουν αποκλειστικά αυτοί που πραγματικά πολέμησαν τους ναζί…).

Ο κύριος Παπανδρέου, ένεκα της επετείου, εκφώνησε λόγο «τιμής και μνήμης», παρουσία του κ. Γιακουμάτου ως εκπροσώπου της ΝΔ, του κυρίου Κοραντή (του πρώην διοικητή της ΕΥΠ!) ως εκπροσώπου του ΛΑ.Ο.Σ. και του κυρίου Παπαδημούλη ως εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ (ήτο εξ ευωνύμων παρακαθήμενος του κ. Κοραντή…). Λόγο σύντομο, πλην μεστό. Μεστό όχι σε σχέση με τα νοήματα που συμβολίζει μια τέτοια επέτειος, αλλά μεστό και αποκαλυπτικό ως προς τις προθέσεις των εκάστοτε «νικητών» που μονίμως επιδιώκουν να «ξαναγράψουν» την Ιστορία στα μέτρα τους.

Θα σταθούμε σε δύο σημεία του λόγου του κυρίου Παπανδρέου.

Το πρώτο είναι το σημείο στο οποίο επανέλαβε τον γνωστό «εθνικό» ισχυρισμό ότι «ενωμένοι όπως και τότε, όλοι οι Έλληνες μαζί» μπορούμε και σήμερα κλπ, κλπ…

Θερμή παράκληση:

Ας ενημερώσει κάποιος τον κύριο Παπανδρέου ότι όπως και σήμερα, έτσι και τότε, δεν ήταν «όλοι οι Έλληνες μαζί».

«Μαζί» και «ενωμένος» ήταν, πράγματι, ο ελληνικός λαός. Όταν, όμως, ο ελληνικός λαός πολεμούσε τους Γερμανούς στα βουνά, υπήρχαν και εκείνοι που είχαν πάρει τον «πατριωτισμό» τους και τον είχαν φυγαδεύσει στα ασφαλέστατα «χαρακώματα» του Καΐρου και του Λονδίνου.

Ενώ ο ελληνικός λαός μαχόταν το φασισμό, διεκδικώντας για αντίτιμο μια λεύτερη και δημοκρατική Ελλάδα, υπήρχαν και εκείνοι που το 1944 έσπευδαν να συνταχθούν με τη βασιλική «εξόριστη» κυβέρνηση στην Αίγυπτο και, τόσο «διαθέσιμοι» ήταν, που για το λόγο αυτό «βραβεύονταν» με την ανάθεση ρόλου πρωθυπουργού της «κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας».

Υπήρχαν, τέλος, και εκείνοι που συνεργάστηκαν με τον Χίτλερ, ήταν οι δοσίλογοι, οι Ταγματασφαλίτες και οι γερμανοντυμένοι. Στους οποίους, μάλιστα, αν και προδότες, οι του Καΐρου και του Λονδίνου, όταν επέστρεψαν, στο πλαίσιο της «εθνικής τους ενότητας», τους επιδαψίλευσαν τιμές και αξιώματα…

Το δεύτερο σημείο του λόγου του κυρίου Παπανδρέου που αξίζει σημείωσης, είναι το ακόλουθο:

«…για μένα – είπε – η μέρα αυτή είναι ιδιαίτερη για έναν επιπλέον λόγο. Γιατί η ιστορία το θέλησε να είναι ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Γέρος της Δημοκρατίας, εκείνος που, σαν σήμερα πριν από 65 χρόνια, είχε την τιμή να υψώσει ξανά τη γαλανόλευκη στον ιερό βράχο της Ακρόπολης»…

Στο άκουσμα της παραπάνω φράσης είναι προφανές πως η ελπίδα, να βρεθεί, όντως, κάποιος και να ενημερώσει τον κύριο Παπανδρέου για το ακριβές των γεγονότων, σιγοσβήνει. Προς αποκατάσταση, πάντως, της ιστορικής αλήθειας, υπενθυμίζουμε:

Στις 12 Οκτώβρη του 1944, ημέρα Πέμπτη, όταν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ απελευθέρωσαν την Αθήνα, στην πρωτεύουσα έγινε λαοπλημμύρα. Ανάμεσα στα εκατομμύρια των πατριωτών που ζητωκραύγαζαν το θάνατο του αγκυλωτού του φασισμού, μπορούν να ισχυριστούν ότι ήταν πολλοί.

Οχι, όμως, ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο παππούς.

Αυτός ήρθε στην Αθήνα μόλις μια βδομάδα μετά την απελευθέρωση της Αθήνας…

Και δεν ήρθε μόνος του. Ήρθε παρέα με τον Σκόμπι.

Το ποιος συνόδευσε ποιον, ο Σκόμπι τον Παπανδρέου ή ο Παπανδρέου τον Σκόμπι, απαντήθηκε μόλις ενάμιση μήνα αργότερα, το Δεκέμβρη του ’44, στο Σύνταγμα.

Και μάλιστα απαντήθηκε με τις ριπές των πολυβόλων εναντίον του άμαχου πλήθους, που έπεσαν στο ίδιο σημείο όπου ο λεγόμενος και «παπατζής» είχε, στις 18 Οκτώβρη, εκστομίσει τη φράση που έγινε έκτοτε το συνώνυμο της δημαγωγίας: «Πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν»!

Όχι, λοιπόν, «όλοι ενωμένοι».

Άλλο πράγμα αυτοί που τραγουδούσαν «το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ τη πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά»

κι άλλο πράγμα αυτοί που (στις 2-5-1944) σε ομιλία τους στην Αλεξάνδρεια, παρουσία των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, έκαναν λόγο για τη «βρωμιά του ΕΑΜ»!

Αλλο πράγμα αυτοί που πολέμησαν τον Χίτλερ και με τα ίδια όπλα πολέμησαν τον Τσόρτσιλ,

κι άλλο πράγμα αυτοί που τηλεγραφούσαν στον Τσόρτσιλ ότι είναι έτοιμοι να του παραδώσουν την Ελλάδα ώστε να «διορθωθεί η κατάσταση» και να καταπνιγεί κάθε εγχείρημα λαϊκής κυριαρχίας στον τόπο:

«Δύναμαι να σας διαβεβαιώσω ότι η σταθερότης της ελληνικής κυβερνήσεως θα διατηρηθεί πλήρως κατά τας επικείμενους κρίσιμους στιγμάς. Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν. Από την επικοινωνία μου μετά του αρχιστρατήγου των Συμμαχικών Δυνάμεων, γνωρίζω ότι υπάρχουν δυσκολίες επί του θέματος αυτού. Πάντως, αι επιτυχίες εις τον πόλεμον αυτόν εις τόσον πολλάς αποστολάς, τας οποίας άλλοι εθεώρουν απραγματοποιήτους, δικαιολογούν την ελπίδα της μαρτυρικής Ελλάδας πως η άμεσος και αποφασιστική επέμβασις θα διορθώσει την κατάστασιν».

(Γεώργιος Παπανδρέου, 22/9/1944, τηλεγράφημα προς τον Τσόρτσιλ).

Επειδή, λοιπόν:

α) Ο όρος «παπατζής» καθιερώθηκε στην πολιτική ζωή ακριβώς διότι ο λαός μας αποκαλούσε με αυτό τον τρόπο τον Γεώργιο Παπανδρέου, λόγω της μόνιμης τακτικής του τελευταίου να γέρνει πάντα όπου… φυσούσε ο άνεμος.

β) Αποτελεί μνημείο υποκρισίας η φράση του γερο-Παπανδρέου «πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν» που εκστόμισε στην απελευθερωμένη Αθήνα, από το ίδιο σημείο που μερικά χρόνια αργότερα εκφωνούσε λόγους κατά «του συρφετού των αλητών του ΚΚΕ» που ατυχώς γι’ αυτόν υπήρξαν οι αιμοδότες του αγώνα κατά του φασισμού (λόγος Γεωργίου Παπανδρέου, 3/3/1950)…

γ) Είναι αυτός που λίγους μήνες μετά την επάνοδό του στην Ελλάδα έδωσε την εντολή, ως πρωθυπουργός του Σκόμπι πια, για τη δολοφονία του λαού της Αθήνας στις 3 Δεκέμβρη του 1944.

δ) Είναι αυτός που ως υπουργός Παιδείας εξέδωσε τη γνωστή εγκύκλιο 1010 του ’65 με την οποία έθετε υπό διωγμό «τας κομμουνιστικάς ιδέας» από τα σχολεία, τις ιδέες δηλαδή όσων πολέμησαν τον ναζισμό, 

γι’ αυτούς και πολλούς ακόμα λόγους, ο κύριος Γιώργος Παπανδρέου, ο νεότερος, ας μην επιμείνει να διεκδικεί περγαμηνές «ιστορικών αφηγήσεων» κατά τα πρότυπα του πρόσφατου βιβλίου για τα παιδιά της Στ’ Δημοτικού.

Αφενός, διότι αυτά είναι… παιδιάστικα πράγματα. Αφετέρου, γιατί εκείνοι που έγραψαν την Ιστορία, και την έγραψαν με το αίμα τους, είναι ακόμα ζωντανοί – και παραδίδοντας τη σκυτάλη στους επόμενους θα παραμείνουν ζωντανοί στον αιώνα τον άπαντα και για όσο παραμένουν ανεκπλήρωτες οι θυσίες τους.

Συνεπώς τα «ηλεκτρονικά παραμύθια» της «ηλεκτρονικής διακυβερνήσεως», δεν περνάνε…

Νίκος Μπογιόπουλος

 

Την Δευτέρα 5 Οκτώβρη 2009 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση της ΚΕ του ΚΚΕ με θέμα την πρώτη συζήτηση για τα εκλογικά αποτελέσματα. Η ανακοίνωση θα συζητηθεί σε όλη την κλίμακα του Κόμματος και της ΚΝΕ,  θα αναζητηθούν οι γνώμες φίλων, οπαδών, συνεργαζόμενων, ώστε σε επόμενη συνεδρίαση της ΚΕ να ολοκληρωθούν τα τελικά συμπεράσματα.

Τα πρώτα συμπεράσματα της ΚΕ έχουν ως εξής:

1. Η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές  οδηγεί στην εναλλαγή κυβέρνησης και όχι στην αλλαγή πολιτικής υπέρ του εργαζόμενου λαού. Η βαριά ήττα της ΝΔ οφείλεται στην αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική της που έπληξε τους εργατοϋπάλληλους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικροπαραγωγούς αγρότες, τις νέες ηλικίες, καθώς και στις προεκλογικές της εξαγγελίες για ακόμα πιο σκληρή πολιτική λιτότητας, επιτάχυνση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων. Τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα  απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από τη ΝΔ και συνέβαλαν μέσω των μηχανισμών και των στηριγμάτων τους στο «φούσκωμα» της εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ, εκτιμώντας ότι αυτό διαθέτει μεγαλύτερη δυνατότητα να κάμψει το εργατικό, το λαϊκό κίνημα, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και σε μια περίοδο που οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στην περιοχή.

Το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα διαμορφώθηκε σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και ενώ το εργατικό κίνημα δεν έχει περάσει σε αντεπίθεση, σε συνθήκες όπου κυριάρχησε η πίεση του ρουσφετιού και της ψεύτικης ελπίδας για ελάφρυνση από την αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ και τις συνέπειές της. Αρνητικό ρόλο έπαιξε επίσης και η παραπλανητική προπαγάνδα της ΝΔ για δήθεν παροχολογία του ΠΑΣΟΚ. Συγκαλύφτηκε η αρνητική εμπειρία που είχε ζήσει ο λαός από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό που συνέφερε τον εργαζόμενο λαό ήταν να μειώσει τα δύο κόμματα, να έχουν αυτά  απώλειες από εργατικά, λαϊκά στρώματα και νέες ηλικίες. Να  στηρίξει αποφασιστικά το ΚΚΕ, ως το Κόμμα που αποτελεί τον πραγματικό αντίπαλο της δικομματικής εναλλαγής, το κόμμα που ενισχύει τη λαϊκή αντίσταση και συσπείρωση, που προβάλλει τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, σε εναντίωση με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές επιλογές.

Γρήγορα θα επαληθευτεί η προεκλογική μας θέση ότι το δίλημμα για το λαό σ΄ αυτές τις εκλογές δεν ήταν ποιο κόμμα θα αναδειχθεί στην  κυβέρνηση, ούτε η μεγαλύτερη ή μικρότερη αυτοδυναμία της, αλλά η ετοιμότητα του εργαζόμενου να λαού να αποκρούσει τα νέα μέτρα, να περάσει σε αντεπίθεση.

2. Η δικομματική εναλλαγή δεν είναι νέο φαινόμενο στην πολιτική ζωή και την εκλογική συμπεριφορά των εργατικών, λαϊκών μαζών. Δεν αποτελεί, όπως υποστηρίχθηκε, δείκτη βαθειάς πολιτικής ωρίμανσης της λαϊκής συνείδησης.

Η ρήξη με τα αστικά κόμματα και την αντιλαϊκή πολιτική τους, με τις κυβερνήσεις τους, αποτελεί το χαρακτηριστικό στοιχείο της ωρίμανσης. Η ανάγκη αυτή παραμένει. Η ψήφος στο ΚΚΕ,  η κοινή δράση  με τις υπαρκτές ριζοσπαστικές λαϊκές δυνάμεις, συνιστά πραγματική ρήξη, είναι η προϋπόθεση για τον απεγκλωβισμό από τις αστικές δυνάμεις, την αναγέννηση και την ανάκαμψη του κινήματος, την αποτελεσματικότητά του.

3. Το άθροισμα των ψήφων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, σε συνδυασμό με την εκλογική δύναμη που καταγράφηκε στο ΚΚΕ, δεν απεικονίζει  τις θετικές διεργασίες που έχουν γίνει στη λαϊκή συνείδηση, την εκτίμηση, δηλαδή,  ότι ανάμεσα στα δύο αστικά κόμματα δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές. Απέχει σημαντικά από την απήχηση των θέσεων και της δράσης του ΚΚΕ στα εργατικά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία. Είναι σε αναντιστοιχία με  τις ανάγκες  και τα οξυμμένα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων.

Το εκλογικό αποτέλεσμα, όσο αφορά στο ΚΚΕ, είναι αναντίστοιχο, κατώτερο προς το κύρος και την επιρροή που έχει κατακτήσει με την πολιτική του δράση και το ρόλο του στην  ανάπτυξη των αγώνων που έγιναν, χωρίς τους οποίους οι εξελίξεις θα ήταν δυσμενέστερες. Αρκετοί έκαναν το βήμα και ψήφισαν το Κόμμα, ανεξάρτητα αν έχουν και ορισμένες διαφωνίες μαζί μας, ενώ αρκετοί, που εκτιμούν την πολιτική και τη δράση μας, υπέκυψαν την τελευταία στιγμή στα εκβιαστικά διλήμματα.

Το ΚΚΕ έδωσε μια σκληρή μάχη  σε συνθήκες οικονομικής κρίσης,  ανοδικής πορείας της σοσιαλδημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να ενισχύσει τις δυνάμεις του, επέδειξε αντοχή, κατάφερε να παρεμποδίσει τους σχεδιασμούς να το βγάλουν από την τρίτη θέση, να ασκήσουν ιδεολογική πίεση, να αφαιρέσουν όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής και εκλογικής του επιρροής. Η αντοχή του ΚΚΕ στα διλήμματα, στις φοβίες, τους εκβιασμούς, δείχνει την ικανότητά του, τη σωστή γραμμή του, την ετοιμότητά του αύριο να είναι  ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ στην πρώτη γραμμή.

Παραμένει το μόνο Κόμμα που μπορεί να αντιπαλέψει την κυρίαρχη στρατηγική που υλοποιείται και μέσω της εναλλαγής των δύο αστικών κομμάτων. Η αντοχή του ΚΚΕ περικλείει σημαντική δυναμική που θα φανεί ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια.

4. Είναι σημαντικές οι ευθύνες των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης  που νοθεύουν την τάση ριζοσπαστισμού, δυσκολεύουν τη λαϊκή συσπείρωση σε ριζική εναντίωση με τα δύο κόμματα και τη στρατηγική τους. Ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους  διαφορές, τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ευθύνη γιατί εκτρέπουν το λαϊκό ριζοσπαστισμό σε ανώδυνους δρόμους, καλλιεργούν αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξουν λύσεις με κεντροδεξιές ή κεντροαριστερές συνεργασίες, κυρίως με αλλαγή του τρόπου διαχείρισης και όχι ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής. Αρνητικό ρόλο έπαιξε ο ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ με την αντιδεξιά ρητορεία του, την υποβαθμισμένη κριτική στο ΠΑΣΟΚ, που επέτρεπε την καλλιέργεια της λογικής του μικρότερου κακού και την ελπίδα της κεντροαριστερής συνεργασίας.  Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΛΑ.ΟΣ παρεμποδίζουν τη λαϊκή συσπείρωση και συμμαχία σε αντιμονοπωλιακή αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση.

 5. Το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα δυσκολεύει το λαό να αντιπαλέψει με επιτυχία τη θύελλα των μέτρων που έρχεται, να δοκιμάσει τη δύναμή του, να θέσει σε κίνηση τις αναξιοποίητες  εφεδρείες του. Αν δεν σημειωθεί άμεσα ανάκαμψη του κινήματος, θα ενισχυθεί το κλίμα της απογοήτευσης.

Επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι η ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης, η συνειδητοποίηση δηλαδή της ανάγκης για άλλο δρόμο ανάπτυξης σε αντίθεση με τα συμφέροντα των μονοπωλίων, σε κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής, δεν διαμορφώνεται αυτόματα σε συνθήκες κρίσης  και κάτω από την όξυνση των προβλημάτων, αλλά σε συνδυασμό με την πείρα συμμετοχής στην ταξική πάλη, στους λαϊκούς αγώνες, με την οργάνωση και συσπείρωση εναντίον των επιλογών και της εξουσίας των μονοπωλίων. Είναι επίσης συνάρτηση της ποιότητας των δεσμών του ΚΚΕ με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, το επίπεδο και την ποιότητα της ιδεολογικοπολιτικής του παρέμβασης.

 Το ΚΚΕ πιστεύει στο λαό, στο εργατικό κίνημα, στη δυναμική της συμμαχίας του με τις ριζοσπαστικές δυνάμεις του κινήματος των αυτοαπασχολουμένων και της φτωχής αγροτιάς, των γυναικών και της νεολαίας που ανήκουν στα εργατικά, λαϊκά στρώματα. Η ευθύνη του  γίνεται ακόμα πιο μεγάλη για  τη συσπείρωση δυνάμεων, την οργάνωση των λαϊκών μαζών, την απόκρουση των αντιλαϊκών μέτρων, την αντεπίθεση.  Η μετεκλογική δυναμική  της παρέμβασης του ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να γίνει ευρύτερη και αποτελεσματικότερη. 

Ακόμα πιο έμπειρο και ατσαλωμένο θα στρέψει την  κύρια προσοχή του στην οργάνωση της εργατικής, λαϊκής αντίστασης και αντεπίθεσης.

6.Το ΚΚΕ διακηρύσσει ότι δεν χρειάζεται καμιά πίστωση χρόνου στη νέα κυβέρνηση, κανένας εφησυχασμός, ούτε μια μέρα χαμένη. Είναι επιτακτική η ανάγκη να πάρουν οι εργαζόμενοι στα χέρια τους  την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, να παρεμποδίσουν, να δυσκολέψουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα να προχωρήσουν.

Στο πρόγραμμα και τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ είναι καταγεγραμμένη η επιδίωξή του να συνεχίσει την πολιτική των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων της ΝΔ, στα πλαίσια των αντεργατικών επιλογών της ΕΕ και της στρατιωτικοπολιτικής επίθεσης του ΝΑΤΟ, σε συμφωνία με τον αποκαλούμενο στρατηγικό σύμμαχο τις ΗΠΑ. Η νέα κυβέρνηση πατώντας στο αντιλαϊκό έργο της προηγούμενης θα επιχειρήσει να διασφαλίσει τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, χτυπώντας αλύπητα το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων, την κοινωνική ασφάλιση, την υγεία, την πρόνοια, την παιδεία.

Η νέα κυβέρνηση θα  στηριχθεί στις συνδικαλιστικές ηγεσίες και στον εργοδοτικό συνδικαλισμό, θα αξιοποιήσει το γεγονός ότι οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ κυριαρχούν στα τριτοβάθμια όργανα των εργατοϋπαλλήλων, των δημοσίων υπαλλήλων, των αυτοαπασχολούμενων, της αγροτιάς.  

Το ΚΚΕ καλεί τους εργατοϋπαλλήλους, τους μικρούς αυτοαπασχολούμενους επιχειρηματίες, τους μικρούς παραγωγούς αγρότες, τις γυναίκες και τη νεολαία που ανήκουν στα εργατικά λαϊκά στρώματα, με τη στάση και τη δράση τους να αποσύρουν την ψήφο τους, να ακυρώσουν τις συνέπειες της ψήφου  προς το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ.

7.Στο ΚΚΕ  πέφτει το βάρος να αναλάβει ακόμα περισσότερες ευθύνες και πρωτοβουλίες μαζί με τις ριζοσπαστικές λαϊκές δυνάμεις που είναι σε επαφή και κοινή δράση, για να διευρυνθεί η συσπείρωση  και να διαμορφωθούν όροι ετοιμότητας για αντίσταση και αντεπίθεση.  Ανάλογη είναι και η ευθύνη της ΚΝΕ απέναντι στη νεολαία και το κίνημά της.

Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ θα διευρύνουν την επικοινωνία τους με τα εργατικά λαϊκά στρώματα, τους νέους και τις νέες που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ώστε να διαμορφωθεί ένα ενιαίο μέτωπο από τα κάτω, εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, γυναικών και νεολαίας, των οικονομικών μεταναστών και πολιτικών προσφύγων. Κοινό και δυναμικό μέτωπο πάλης σε κάθε χώρο δουλειάς, στον κλάδο, ανάμεσα στους κλάδους, στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, στην ύπαιθρο, στα χωριά, στη γειτονιά, στο σχολείο, στα ΤΕΙ, στα Πανεπιστήμια.  Ενιαίο μέτωπο πάλης που θα συμβάλλει στο συντονισμό και την κοινή δράση σε πανελλαδικό επίπεδο.

Το ΚΚΕ θα πρωτοστατήσει για τη συσπείρωση δυνάμεων που παλεύουν για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης σε ριζική εναντίωση με τη στρατηγική των μονοπωλίων. Η εξουσία των μονοπωλίων, το σύστημα που βασίζεται στην κερδοφορία και στη συγκέντρωση του κεφαλαίου, στην πιο στυγνή ταξική εκμετάλλευση δεν εξανθρωπίζεται.

Η ΚΕ του ΚΚΕ χαιρετίζει τους ψηφοφόρους του Κόμματος, ιδιαίτερα εκείνους που έδωσαν ψήφο για πρώτη φορά. Χαιρετίζει την ενεργητική προσφορά και δράση  των μελών της ΚΝΕ, των φίλων και συνεργαζόμενων που έδωσαν μια σκληρή μάχη  με ενθουσιασμό και πίστη, με συναίσθηση ευθύνης απέναντι στον εργαζόμενο λαό.

05/10/09

Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει το άσπρο μαύρο με τον Τσίπρα να προσπαθεί να μοιάσει στον ..Μινχάουζεν και να φτιάξει παραμύθια με λάσπη κατά του ΚΚΕ, ακλουθώντας την γνωστή συνταγή των «δασκάλων» του Γκαίμπελς, Πάγκαλου, Καρατζαφύρερ, ταγματασφαλιτών, χιτών, Μαϊδων και όλων των αντικομμουνιστών που λασπολογούσαν εναντίων των κομμουνιστών, έφερε τις ανάλογες αντιδράσεις από την πλευρά των Δημάρχων και των δημοτών. Θαυμάστε θράσος ανθρώπων που έχουν κάνει το γλείψιμο και την υποτέλεια άθλημα, την οσφυοκαμψία και την υποταγή αγαπημένη συνήθεια.

Η ερώτηση του δημοσιογράφου κ. είναι η ακόλουθη:

κα ΜΟΥΡΕΛΑΤΟΥ («ΑΝΤ-1»):  «Κύριε Πρόεδρε θα ήθελα το σχόλιό σας αναφορικά με τις αιτιάσεις που σας πρόσαψε χτες η κα Παπαρήγα λέγοντάς σας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παλινωδεί προγραμματικά, είχε άλλες προγραμματικές θέσεις προ των εκλογών και τώρα όπως είπε χαρακτηριστικά, παίρνει αυτούσιες θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, σχολίασε μάλιστα η κα Παπαρήγα ότι στο τέλος θα βγείτε να φωνάξετε «Ζήτω η Σοβιετική Ένωση». Συμπληρώνω το ερώτημά μου: Τι απαντάτε στον αντίλογο που λέει ότι τα δάκρυα του ΣΥΡΙΖΑ για τα προγράμματα stage είναι κροκοδείλια υπό την έννοια ότι Δήμαρχοι Τοπικής Αυτοδιοίκησης που εκλέχθηκαν με τη σημεία του ΣΥΡΙΖΑ τα εφάρμοσαν. Ευχαριστώ. «

Και η απάντηση του κ. Τσίπρα:

Τσίπρας:  «Είναι πολύ δυσάρεστο το γεγονός ότι η κα Παπαρήγα, η ηγεσία του ΚΚΕ αντί να κάνει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ που ήταν κυβέρνηση στον τόπο, γιατί εγκαθίδρυσαν αυτό τον εργασιακό μεσαίωνα, κάνει αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση, κάνει αντιπολίτευση στο ΣΥΡΙΖΑ, στη δύναμη εκείνη που ανέδειξε αυτό το θέμα ως κεντρικό στην προεκλογική ατζέντα. Βλέπουμε από την πλευρά της κας Παπαρήγα να αλλάζει σκοπιά κάθε μέρα στον τρόπο με τον οποίο μας πολεμάει. Φαίνεται ότι υπάρχει μια εμμονή σ’ αυτή την εκλογική μάχη ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι πρωτοφανές για μας, όμως είναι οξύμωρο. Και λέω ότι αλλάζει στάση κάθε μέρα στον τρόπο που μας πολεμάει, διότι στην αρχή μίλαγε γι’ αφερέγγυους, μετά μίλησε για την ανάγκη οι ψηφοφόροι και οι αγωνιστές της Αριστεράς που βρίσκονται στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ να πάνε προς το ΚΚΕ ανεξάρτητα αν 364 μέχρι το χρόνο τους κατήγγειλε ως «Δούρειους Ίππους του νεοφιλελευθερισμού», τώρα βλέπουμε ότι λέει ότι ξαφνικά υιοθετήσαμε τις προτάσεις της. Είδαμε όμως και κάτι το οποίο εμένα πραγματικά μ’ έχει στενοχωρήσει για το επίπεδο της αντιπολίτευσης, όχι για κανέναν άλλο λόγο. Είδαμε δηλαδή στο θέμα των προγραμμάτων stage να καταγγέλλει τους καταγγέλλοντες. Να καταγγέλλει το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, γιατί λέει κάποιοι Δήμαρχοι εφαρμόζουν προγράμματα stage.

Μα είναι δυνατό να πηγαίνουν με τέτοια επιχειρήματα στην πολιτική αντιπαράθεση; Ν’ αρχίσουμε δηλαδή κι εμείς να λέμε ότι ο Δήμαρχος του ΚΚΕ στη Νίκαια έχει εκατοντάδες ανθρώπους με μπλοκάκι. Λες κι εκεί είναι το ζήτημα. Όχι να δούμε για ποιους λόγους ο Δήμαρχος του ΚΚΕ αναγκάζεται διότι ειδικοί αυτοτελείς φόροι δεν υπάρχουν, η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι απαξιωμένη, ν ‘αρχίσουμε ν’ ανταλλάσουμε τέτοιου είδους κατηγορίες και να λέμε λοιπόν, αφού στη Νίκαια έχει με μπλοκάκι το ΚΚΕ, άρα την ευθύνη για τα μπλοκάκια δεν την έχει το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία που τα φτιάξανε, αλλά την έχει και το ΚΚΕ. Μα είναι λογικές αυτές;

Κυρία Μουρελάτου, εμείς από δω και στο εξής τέτοιου είδους επιθέσεις δεν πρόκειται να τις αφήνουμε αναπάντητες. Και εν τοιαύτη περιπτώσει η κοινωνία γνωρίζει κι εμείς θέλουμε βεβαίως ν’ αγωνιστούμε μαζί και με το ΚΚΕ και με τους κομμουνιστές ν’ αλλάξουμε τα πράγματα, ν’ αλλάξουμε αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα. Και για να μην αφήσω τίποτε αναπάντητο πρέπει να σας πω ότι σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ήμασταν αυτοί οι οποίοι έχουμε κάνει αγώνες. Ούτε ψηφίσαμε όπως ψευδώς έχουν ισχυριστεί στην ΚΕΔΚΕ τα προγράμματα stage κι έχουμε δώσει αγώνες ώστε τα τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης επί ΠΑΣΟΚ που έδιναν τη δυνατότητα να προσλαμβάνονται εργαζόμενοι κάτω από τη συλλογική σύμβαση δεν εφαρμόστηκαν στη Δυτική Αθήνα εξαιτίας των παρεμβάσεων των δικών μας Θέλω να κλείσω αυτό το θέμα γιατί είναι ιδιαίτερα δυσάρεστο και θέλω να πω ότι από δω και στο εξής εμείς θα προσπαθούμε να βλέπουμε το δάσος και όχι το δέντρο. «

Κάποιος πρέπει να του πει την ιστορία με τον μικρό βοσκό που στο τέλος δεν τον πίστευε κανένας, με αποτέλεσμα να του φάει το κοπάδι ο λύκος, αφού με τόσα ψέματα του ταιριάζει το: «Μια φορα ψεύτης, πάντα ψεύτης». 

Όμως άμεση ήταν η απάντηση του Δημάρχου Νίκαιας Στέλιου Μπενετάτου σχετικά με τις δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΝ κ. Αλέξη Τσίπρα: «Στην διακαναλική συνέντευξη τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, ο Πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε σε εκατοντάδες προσλήψεις με ¨μπλοκάκι¨(μάλλον εννοεί, δελτία παροχής υπηρεσιών) από τη σημερινή διοίκηση του Δήμου Νίκαιας. Εκτός από τα ερωτηματικά που μας προκαλεί αυτή η δήλωση, δεν ανταποκρίνεται ούτε στο ελάχιστο στη πραγματικότητα. Δεν ξέρουμε πώς ενημερώνεται ο πρόεδρος του ΣΥΝ, αλλά προφανώς έχει μπερδέψει τους εκατοντάδες συμβασιούχους( με διάφορες σχέσεις εργασίας-ομηρίας) που βρήκε όταν ανέλαβε το 2003 η σημερινή διοίκηση του Δήμου Νίκαιας και τους οποίους μονιμοποίησε οριστικά εδώ και πολλούς μήνες. Είναι πολιτική επιλογή της σημερινής Δημοτικής Αρχής του Δήμου Νίκαιας να μην εφαρμόσει και δεν εφαρμόζει ούτε τοπικά σύμφωνα απασχόλησης, ούτε προγράμματα stage, ούτε τα τελευταία προγράμματα ελαστικών σχέσεων εργασίας, ούτε φυσικά τα ΣΔΙΤ(Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα). Είναι εύκολο πάντως να ενημερωθεί ο πρόεδρος του Συνασπισμού, ότι ούτε ένας εργαζόμενος στο Δήμο της Νίκαιας, δεν απασχολείται σήμερα με ¨μπλοκάκ騻. «Πληρωμένη» ήταν και η απάντηση στις συκοφαντίες Τσίπρα και του Χρήστου Τέγου, πρώην δήμαρχου Καρδίτσας και εκπρόσωπου της ΔΑΣ στην ΚΕΔΚΕ. «Δε συμμετείχαμε και δε λειτουργήσαμε κανένα απολύτως πρόγραμμα, αυτά τα περίφημα προγράμματα της μερικής απασχόλησης, αλλά και τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης. Κανένα από αυτά δε χρησιμοποιήθηκε στο δήμο Καρδίτσας. Αντίθετα, ο εκπρόσωπος του ΣΥΝ στο ΔΣ της ΚΕΔΚΕ, σε συνεργασία με τον τότε πρόεδρο, ήταν εισηγητής στο να καθιερωθεί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση η μερική απασχόληση. Και, από τότε, η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρωτοστάτησε στην εφαρμογή της μερικής απασχόλησης στη χώρα μας. Στο σημερινό, δε, ΔΣ της ΚΕΔΚΕ, στις 17 Ιούνη του 2009, συναποφάσισαν ομόφωνα να παραταθούν τα προγράμματα stage σε όλους τους δήμους της χώρας, πρόταση την οποία ψήφισε ο εκπρόσωπος του ΣΥΝ. Εμείς δηλώσαμε την αντίθεσή μας σε αυτά τα ζητήματα».