ΚΚΕ αφισσες
ΝΕΕΣ
ilioupolis.gr
ilioupolisonline.
Αγωνιστικη Συνεργασια Γονεων
Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηλιούπολης
γερανίζοντας σε άλλους τόπους
Βλέπουν τον κομμουνισμό με ποιητική διάθεση
Γιωργος Σαρρης πολυτάλαντος και αξιόλογος
Επιμορφωτικο Κεντρο Χαριλαος Φλωρακης
ΕΔΩ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΦΟΡΑΕΙ ΚΟΥΚΟΥΛΑ
Η Εφημερίδα της ΚΝΕ ''Οδηγητής''
Κόκκινη Βιβλιοθήκη
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ Θεωρητικό και πολιτικό όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ
Ο Νίκος Αντωνάκος θα μείνει για παντα εδω.
ΠΑΣΕΒΕ
Πανεργατικο Αγωνιστικο Μετωπο Ελλαδας
Ριζοσπάστης
Συντονιστικό Αγώνα Σχολείων Αθήνας
ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ
Τσουχτρες
KKE
o fadomduck2
Redfly Planet
tasos manifesto πρωην bandiera rossa
Του Νίκου Μπογιόπουλου
Archive for Ιουνίου 2012
Λύκος στο μαντρί!
Posted by redilioupoli στο 28/06/2012
«Διαβατήριο εξόδου από την επικίνδυνη ζώνη της χρεοκοπίας» (σ.σ.: το Μνημόνιο)
«Τα μέτρα (σ.σ.: του μνημονίου) έχουν κάποια (!) κοινωνική δικαιοσύνη»…
«Το Μνημόνιο είναι ένα αναγκαίο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής (…). Αν βγούμε από το Μνημόνιο σήμερα αυτό σημαίνει ακαριαίος θάνατος. Η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει αμέσως (…)».
Posted in Για Όλους | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Λύκος στο μαντρί!
Προσφυγές ενάντια στο δικαίωμα της απεργίας
Posted by redilioupoli στο 26/06/2012
Το ότι το δικαίωμα στην απεργία δέχεται και θα δεχτεί κάθε μορφής επίθεση είναι σίγουρο. Ειδικά σε μια περίοδο που το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης μεγαλώνει τα αδιέξοδα για το κεφάλαιο αλλά και τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα διάφορα τμήματά του, η μεγαλοεργοδοσία θα επιδιώξει να επιβάλλει με κάθε τρόπο «σιγή ιχθύος» και «κοινωνική συναίνεση» σε κάθε τόπο δουλειάς.
Σ’ αυτό το πλαίσιο αποκτά ενδιαφέρον σχετικό δημοσίευμα για απόφαση πρόσφατης συνεδρίασης αρμόδιας επιτροπής του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, το οποίο και αντιγράφουμε:
«Για πρώτη φορά στην 93χρονη ιστορία του, ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ΔΟΕ-International Labour Organization) δεν κατέληξε φέτος σε απόφαση κατά το πέρας της ετήσιας συνδιάσκεψής του. Σύμφωνα με στελέχη του ελληνικού υπουργείου Εργασίας που συμμετείχαν στην τελευταία ετήσια συνδιάσκεψη του ΔΟΕ (31 Μαΐου-14 Ιουνίου, Γενεύη) … η αρμόδια επιτροπή του ΔΟΕ που ασχολείται με την εφαρμογή των διεθνών κανόνων εργασίας δεν κατέληξε σε απόφαση σχετικά με το αν ένα σωματείο έχει το δικαίωμα να απεργεί. Σύμφωνα με το άρθρο 87 της διεθνούς συνθήκης εργασίας, δίδεται το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι αλλά δεν ξεκαθαρίζεται ακριβώς αν οι συνδικαλισμένοι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα του απεργείν… ύστερα από την πεισματική άρνηση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εργοδοτών να αναγνωρίσει το δικαίωμα του απεργείν στους συνδικαλισμένους εργαζομένους των αντίστοιχων χωρών, η συνεδρίαση της επιτροπής του ΔΟΕ σταμάτησε χωρίς να καταλήξει σε τελική απόφαση. Η Παγκόσμια Οργάνωση Εργοδοτών ανακοίνωσε, μάλιστα, πως θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σχετικά με το θέμα αυτό».
πηγη: Ριζοσπαστης
Posted in Για Όλους, Πολιτική | Με ετικέτα: απεργια, δικαιωμα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προσφυγές ενάντια στο δικαίωμα της απεργίας
Ιδού η κυβέρνηση της «Αριστεράς»
Posted by redilioupoli στο 26/06/2012
Η συγκρότηση νέας αντιλαϊκής κυβέρνησης με τη συμμετοχή ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ δεν αποκαλύπτει μόνο το χαρακτήρα του κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς και τον πραγματικό της ρόλο. Η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ σε μια κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, με τις «δυνάμεις του μνημονίου», όπως τις χαρακτήριζε, είναι εξίσου αποκαλυπτικό γεγονός και για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Και ειδικά για την κεντρική πολιτική του πρόταση για συγκρότηση «Κυβέρνησης της Αριστεράς». Τρεις μόλις μέρες μετά τις εκλογές φαίνεται τι είδους κυβέρνηση και με ποιους προπαγάνδιζε και ζητούσε τη στήριξη του λαού ο ΣΥΡΙΖΑ. Ενας από τους πυλώνες αυτής της κυβέρνησης, όπως την προδιέγραφε ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα του Κουβέλη, «την έκανε» με ελαφρά πηδηματάκια για το στρατόπεδο των «μνημονιακών».
Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ γκρινιάζει και εμφανίζεται απογοητευμένος που «ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ χέρι χέρι σε κυβέρνηση Σαμαρά» (όπως και ο προχτεσινός πρωτοσέλιδος τίτλος της «Αυγής»). Αλλά γιατί εκπλήσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ; Η ΔΗΜΑΡ πήρε μια από τις πιθανές φυσιολογικές της θέσεις. Συμμετέχει σε μια κυβέρνηση των «μνημονιακών δυνάμεων», όπως θα μπορούσε να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση των «αντιμνημονιακών δυνάμεων», επιβεβαιώνοντας έτσι την εκτίμηση του ΚΚΕ για το πόσο ρηχός και ψεύτικος ήταν ο διαχωρισμός σε «μνημονιακές και αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις», με τον οποίο τόσο έπαιξε ο ΣΥΡΙΖΑ. Οπως, δηλαδή, συνέβη και στην περίπτωση της ΝΔ, αλλά και στην περίπτωση του ΛΑ.Ο.Σ., που από τις αντιμνημονιακές επάλξεις μετακόμισαν με την κυβέρνηση Παπαδήμου στο στρατόπεδο των μνημονιακών.
Η εξέλιξη αυτή αποκαλύπτει τη χρεοκοπία της πολιτικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για «Κυβέρνηση της Αριστεράς» ή ακόμα και ευρύτερης συνεργασίας στη βάση «μνημονιακοί» και «αντιμνημονιακοί». Το πόσο επικίνδυνη για το λαό και τα συμφέροντά του θα ήταν μια τέτοια κυβέρνηση και ταυτόχρονα τον καιροσκοπισμό μιας τέτοιας πρότασης αφού μοναδικό στόχο είχε να καλλιεργήσει φρούδες ελπίδες και να ψαρέψει ψήφους στα θολά «αντιμνημονιακά» νερά. Ομως, ο καιροσκοπισμός καθώς και το ψέμα έχουν κοντά ποδάρια. Γιατί στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ ισχύει αυτό που λέει ο λαός μας: «Πες μου ποιος είναι ο φίλος σου…», στην προκειμένη περίπτωση ο σύμμαχός σου σε μια κυβέρνηση, «…για να σου πω ποιος είσαι». Και είναι και αυτό ένας πρόσθετος λόγος, οι αριστεροί και ριζοσπάστες που ψήφισαν στις εκλογές ΣΥΡΙΖΑ να σκεφθούν για τον πραγματικό χαρακτήρα αυτής της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ περί κυβέρνησης της Αριστεράς και πού μπορεί να οδηγήσει.
Posted in Για Όλους, Πολιτική | Με ετικέτα: Κουβελης, ΣΥΡΙΖΑ, αριστερα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ιδού η κυβέρνηση της «Αριστεράς»
Κομμουνιστές της κερκίδας
Posted by redilioupoli στο 21/06/2012
Απο το Σφυροδρεπανο
Κάπου-κάπου μου έρχονται κάτι άκυροι συνειρμοί με το κόμικ του αρκά μετά την καταστροφή. Σκέψου λέει να ήταν οι ήρωες οι δυο τελευταίοι κομμουνιστές που είχαν απομείνει, ούτε καν τριάδα για να φτιάξουν όβα ή πυρήνα, και να καταλήγουν να τρώνε τις σάρκες τους, μεταφορικά και γενικώς. Κι ίσως κάποια πράγματα να είναι εντελώς τυχαία, αλλά δε γίνεται να αγνοηθεί κι η σημειολογία τους. Ο αρκάς κυκλοφόρησε αυτό το άλμπουμ το 92’, λίγο μετά το τέλος της ιστορίας, που μπορεί να ήταν και η κύρια πηγή έμπνευσής του. Καλύτερα να μη δραματοποιούμε όμως με συνειρμούς την κατάσταση.
Η διαχείριση της ήττας ήταν πάντα δύσκολη υπόθεση, ανάλογα με το μέγεθος και τις συνέπειές της. Μετά τον εμφύλιο –που ήταν και η μεγαλύτερη- ακολούθησαν εκτελέσεις, διωγμοί, φυλακίσεις και σε βάθος χρόνου γκρίνια, διαγραφές, διασπάσεις. Κι η υποκρισία των «μεγαλόψυχων» νικητών που αναλύουν αφ’ υψηλού τα «χάλια» των ηττημένων, ενώ αυτοί χρειάστηκαν βοήθεια απ’ το κοράκι του ιμπεριαλισμού για να κρατηθούν στο παιχνίδι και να το πάρουν τελικά με το ζόρι –με το στανιό, που έλεγε κι ο καραδεξιός ιωαννίδης (ξανθός).
Η ήττα είναι κάτι σχετικό κι απόλυτο ταυτόχρονα. Υπάρχουν ήττες που συσσωρεύουν χρήσιμη πείρα και προετοιμάζουν τις νίκες που έρχονται, όπως η ρώσικη επανάσταση του 1905. Και πύρρειες νίκες που τις πληρώνουμε ακριβά σαν ήττες, όπως η συντριβή του φασισμού στο δεύτερο παγκόσμιο, που στοίχισε είκοσι εκατομμύρια νεκρούς κι ανυπολόγιστες υλικές ζημιές στους σοβιετικούς.
Υπάρχουν όμως στιγμές της ταξικής πάλης, που η ήττα –έστω και προσωρινή- είναι μονοσήμαντη και δεν επιδέχεται πολλών ερμηνειών. Κι ο κόσμος που χρειάζεται μια παρηγοριά, ψάχνει από κάπου να πιαστεί, προσεγγίζοντας μερικές φορές την ψυχολογία του ποδοσφαιρικού οπαδού. Δε μπορείς όμως να τον κοροϊδέψεις και να του πεις πως η ήττα μας ήταν περιφανής νίκη, γιατί δεν είναι κάνας χουλιγκάνος χωρίς κριτήριο και θα νιώσει ότι τον υποτιμάς. Ούτε να του πεις μόνο για τις αντίξοες αντικειμενικές συνθήκες, το βαρύ στίβο και τα αγριογούρουνα που είχαν φάει κάτι αηδίες (βλέπε αστερίξ στους ολυμπιακούς αγώνες). Αυτά είναι σωστά και τα βλέπει από μόνος του, δεν χρειάζεται κάποιον τρίτο να του τα πει. Άσε που από μόνα τους δε φτάνουν να εξηγήσουν και τίποτα. Ο κόσμος θέλει αυτοκριτική, γενναία κι έμπρακτη, να του δώσεις και μια προοπτική που να δίνει διέξοδο από την στενωπό.
Αν δεν το κάνεις, ένας κόσμος θα πιαστεί από αυτόκλητους ειδικούς, προπονητές της κερκίδας, που ξέρουν πολλά και μοιάζουν σίγουροι για τον εαυτό τους και για την νίκη. Αλλά εάν τελικά δεν έρθει, θα είναι επειδή δεν τους άκουσαν κι έκαναν του κεφαλιού τους η (τεχνική) ηγεσία και το προπονητικό επιτελείο. Αυτοί είναι οι πρώτοι που την πληρώνουν μετά από άσχημες εμφανίσεις, στις διάφορες καφενειακές προσεγγίσεις. Και δεν είναι τυχαίο πως οι συνήθεις κριτικές προς την αλέκα είναι γηπεδικού τύπου κι επιπέδου. Πώς είναι έτσι μωρέ, άντε να την αλλάξετε, δεν πας πουθενά με τέτοια ηγεσία, κτλ.
Κάποιοι φίλοι της ομάδας λένε πως πρέπει να αλλάξουμε τακτική, αλλά αυτό που εννοούν στην ουσία είναι το επικοινωνιακό κομμάτι. Η επικοινωνία εντάσσεται στο κομμάτι της τακτικής, αν και συμπεριλαμβάνει τακτικίστικα κόλπα, που δεν πρέπει να συγχέονται με την τακτική. Ένα επικοινωνιακό τρικ για παράδειγμα, μπορεί να είναι κι ένα κάλεσμα «για συνεργασία της αριστεράς» με τους δικούς σου όρους (αντι-εε μέτωπο, διαγραφή χρέους, κοινωνικοποίηση μέσων παραγωγής κτλ) που ξέρεις ότι δε θα βρει ανταπόκριση, αλλά το κάνεις για να αποκρούσεις την πίεση του «ενωτικού» χυλού, που κι αυτός με επικοινωνιακούς όρους παίζει κι όχι επί της ουσίας.
Η τακτική όμως είναι κάτι πιο βαθύ κι ουσιαστικό, μια συμμαχία ή ένα μέτωπο που υπηρετεί τη στρατηγική σου και δε μπορεί να εξαντλείται σε επικοινωνιακές κινήσεις εντυπωσιασμού, γιατί το ζητούμενο είναι η ουσία κι όχι το φαίνεσθαι. Ο μουρίνιο πχ μπορεί να παίζει ψυχολογικά παιχνίδια (mind games) με τις δηλώσεις του αλλά αν η τακτική στο παιχνίδι της εκάστοτε ομάδας του περιοριζόταν σε αυτά, θα ‘ταν χαμένη από χέρι κι απ’ τα αποδυτήρια.
Οι σύντροφοι δε φαντασιώνονται εικονικές νίκες για να αποτινάξουν από πάνω τους το στίγμα της ήττας, ούτε κατατρύχονται από ηττοπάθεια. Γνωρίζουν όμως ότι η νίκη δεν έρχεται μια και έξω, σε μια μάχη, όταν μιλάμε για ταξικό πόλεμο, αλλά σε βάθος χρόνου, που μπορεί να ξεπερνάει τα δικά μας βιολογικά όρια. Δε διακατέχονται από μικροαστικά σύνδρομα που αναζητούν δικαίωση «εδώ και τώρα», ούτε τα βάζουν κάτω απογοητευμένοι μετά από χαμένες μάχες, γιατί έχουν περάσει πολλά κι έχουν φτιάξει γερό στομάχι.
Το θέμα είναι να μη συνηθίσουμε στις ήττες και ξεχάσουμε πώς έρχονται οι νίκες. Ο ραφαηλίδης έλεγε ότι οι κομμουνιστές είναι συνηθισμένοι να κερδίζουν μάχες αλλά να χάνουν τον πόλεμο. Τώρα που οι μικρές νίκες είναι είδος υπό εξαφάνιση κι έρχονται με το σταγονόμετρο, πώς ακριβώς θα έρθει η τελική νίκη στον πόλεμο; Εκτός κι αν έρθει διαλεκτικά, όπως σε εκείνο το παλιό επιτραπέζιο παιχνίδι που λεγόταν κερδίστε χάνοντας.
Εξάλλου όσα δεν φέρνει ο χρόνος, τα φέρνει η ώρα. Όπως με τα μικρά παιδιά, που μπορεί να συλλαβίζουν μικρές λέξεις μέχρι τα δύο ή τα τρία χρόνια τους κι οι γονείς τους να ανησυχούν ότι δε θα μιλήσουν ποτέ και τελικά παίρνουν μπρος και τα λένε όλα μαζεμένα. Το κίνημα μπορεί να βρίσκεται καιρό τώρα σε εμβρυακή κατάσταση και να αρνείται πεισματικά, σα μωρό, να ωριμάσει, αλλά δεν έχει πει ακόμα την τελευταία λέξη του. Ούτε καν την πρώτη..
Κι εδώ οι γνώμες διίστανται, αν πρέπει να του μιλάς απλοϊκά, να πηγαίνεις με τα νερά του κι ως εκεί που φτάνει η δική του πρόσληψη (ντου, ουστ, μνημόνιο) ή να του εξηγείς από τώρα την προοπτική και να προτρέχεις, για να τρέξει κι αυτός πίσω σου και να σε ακολουθήσει. Αυτό όμως είναι άλλου μωρού ευαγγέλιο…
Το βασικό είναι ότι εμείς δεν ψάχνουμε πιστούς, φανατικούς οπαδούς, αλλά ενεργούς αθλητές στον στίβο της ταξικής πάλης. Μπορεί κι επιβάλλεται να γίνει κριτική στις επιλογές του προπονητή για το σύστημα που παίζουμε (λαϊκή αντεπίθεση) για να φτάσουμε στο σύστημα που θέλουμε (σοσιαλισμός-κομμουνισμός). Το βασικό όμως είναι να παίξουμε και εμείς, αφήνοντας στον πάγκο τη γκρίνια των προπονητών της κερκίδας και την παθητικότητα.
Γιατί η δική μας ομάδα είναι σαν την κορίνθιανς του σόκρατες, όπου οι αποφάσεις παίρνονταν συλλογικά, κι ο προπονητής εκλέγεται. Και δεν χρειάζεται τίτλους στο σικέ κοινοβουλευτικό παιχνίδι, για να αποδείξει την αξία της. Αλλά η τελική νίκη θα είναι δική της, και το βάθος του ουρανού πάντα κόκκινο. Vencerémos.
Posted in Για Όλους, Πολιτική | Με ετικέτα: ποδοσφαιρο, πολιτικη | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κομμουνιστές της κερκίδας
ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ – ΠΡΩΗΝ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ: Σπέρνουν φήμες και ψέματα σε βάρος του ΚΚΕ
Posted by redilioupoli στο 13/06/2012
Πληθαίνουν τα κρούσματα με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που πρωτοστατούν σε τοπικό επίπεδο στην προσπάθεια του αστικού συστήματος να αποδυναμώσει το ΚΚΕ, με ανυπόστατες διαδόσεις, ψέματα και αθλιότητες.
-
Με ανακοίνωσή της, η ΝΕ Χίου του ΚΚΕ καταγγέλλει τους «άθλιους συκοφάντες και ψιθυρολόγους που προέρχονται από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ, συστεγάζονται στην «ενότητα της κυβερνώσας αριστεράς» και διαδίδουν ότι επειδή το ΚΚΕ δε βγάζει βουλευτή στο νησί, να ψηφίσουν τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ στη Χίο, αφού δεν βγάζει βουλευτή!». Στην ανακοίνωσή σημειώνεται ακόμα: «Προφανώς, οι πολιτικοί καθοδηγητές τους υπό τον πρώην υπουργό της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ κ. Κοτσακά και οι παρατρεχάμενοι, που φιγουράρουν στην επιτροπή στήριξης εκλογικού αγώνα του ΣΥΡΙΖΑ, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, απεργοσπάστες και πρόσφατα αντιμνημονιακοί, γνωστά πολιτικά εκκρεμή με αλλεργία στο να κρατούν το πολιτικό τους λόγο, εφαρμόζουν τις δοκιμασμένες και άθλιες πρακτικές του δικομματισμού των ψευτοδιλημμάτων, της «χαμένης ψήφου», του «μικρότερου κακού» και των υπόγειων διαδόσεων για «το καλό» της κυβερνώσας αριστεράς. Δεν είναι τυχαίο ότι νυν νεοπασόκοι του ΣΥΡΙΖΑ τα ίδια διαδίδουν και στα γειτονικά νησιά της Σάμου και της Λέσβου, όπου βέβαια το ΚΚΕ έχει ήδη εκλέξει βουλευτή από τις εκλογές στις 6 Μάη».
-
Στη Φλώρινα, όπως καταγγέλλει η ΝΕ του ΚΚΕ, γνωστός ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, έλεγε, σε καφενείο ανοιχτά, σε άλλους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, ότι ο εκλεγείς (στις 6/5/2012) βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής στη λίστα για τις εκλογές της 17ης Ιούνη του είπε ότι είναι απογοητευμένος, γιατί «το ΚΚΕ έδωσε γραμμή να ψηφιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και κινδυνεύει να μην εκλεγεί, γιατί θα εκλέξει βουλευτή ο ΣΥΡΙΖΑ»! Η ΝΕ Φλώρινας του ΚΚΕ σημειώνει σε ανακοίνωσή της: «Το κόλπο είναι τόσο παλιό και βρώμικο, όσο και το ΠΑΣΟΚ όταν το χρησιμοποιούσε, για να κλέψει την ψήφο κομμουνιστών. Το αντέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ (άλλωστε, στα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται σήμερα πρώην στελέχη από το λεγόμενο «βαθύ ΠΑΣΟΚ», με μεγάλη εμπειρία στην βρώμικη προπαγάνδα και στην προβοκάτσια). Απαντήστε στους ξαφνικούς «φίλους» του ΚΚΕ όπως τους αξίζει. Είναι ίδιοι με αυτούς που τα παλιότερα χρόνια ζητούσαν από τους αγωνιστές να εγκαταλείψουν το κόμμα τους για «το καλό τους». Είναι ίδιοι με αυτούς που ζητάνε σήμερα από τα νέα παιδιά που είναι κομμουνιστές ή στηρίζουν το ΠΑΜΕ να κάτσουν στ’ αυγά τους για να μην απολυθούν!».
-
Σε περιοχή στα νότια της Αττικής, άτομο που δήλωνε πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ, διέδιδε σε οπαδούς, φίλους και ψηφοφόρους του ΚΚΕ ότι κάποιος που γράφει τους λόγους της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα (!) έχει πει σε αυτόν και την παρέα του ότι θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.
-
Στο Βόλο, τις τελευταίες μέρες πυκνώνουν οι προσπάθειες μέσω συγκεκριμένων ΜΜΕ και του διαδικτύου με πλαστές ειδήσεις, συκοφαντίες και ψέματα να χτυπηθεί το ΚΚΕ. Οπως καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η ΝΕ Μαγνησίας του Κόμματος,«έχουμε δεχτεί δεκάδες καταγγελίες από ανθρώπους που ανεξάρτητα από το αν έχουν ή όχι σχέση με το ΚΚΕ, πραγματικά τους προκαλούν αγανάκτηση οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις με χυδαιότητες, ύβρεις και το κυριότερο ψέματα, λάσπη και κατασκευασμένες ειδήσεις που βγάζουν μάτι. Δήθεν αποκαλύψεις με μόνο στόχο την καλλιέργεια εντυπώσεων, δήθεν ψηφοφόροι του ΚΚΕ με αντικομμουνιστική φρασεολογία στους οποίους δίνεται συστηματικά ο λόγος, δήθεν εξελίξεις σε οργανώσεις του ΚΚΕ, βρωμιές για στελέχη και βουλευτές του ΚΚΕ».
Posted in Για Όλους, Πολιτική | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ – ΠΡΩΗΝ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ: Σπέρνουν φήμες και ψέματα σε βάρος του ΚΚΕ
Οι βρικόλακες επιστρέφουν…
Posted by redilioupoli στο 12/06/2012
Πριν από τριάντα τέσσερα χρόνια (ήταν στις 30/7/1978) ο Μάνος Χατζιδάκις στην εκποπμπή του Γ! Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας «Τα Σχόλια του Τρίτου», είχε πει για το φαινόμενο της ανόδου του νεοναζισμού στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.
«Οποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά». Το «τέρας», ο εθισμός μιας κοινωνίας στη φρίκη και στο φόβο, ο νεοναζισμός, ο φασισμός κι ο ρατσισμός ήταν φαινόμενα που έμπαιναν στο στόχαστρο του μεγάλου δημιουργού.
Λίγους μήνες πριν το τελευταίο του «ταξίδι», στις 22 Φεβρουαρίου 1993, ο Μάνος Χατζιδάκις διηύθυνε για τελευταία φορά την Ορχήστρα των Χρωμάτων, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε μια συναυλία – διαμαρτυρία εναντίον του φαινομένου του νεοναζισμού, που είχε αρχίσει να εξαπλώνεται και πάλι στην Ευρώπη, με έργα Κουρτ Βάιλ, Φρανς Λιστ και Μπέλα Μπάρτοκ. Στο έντυπο πρόγραμμα της συναυλίας με τον υπότιτλο «Οι βρικόλακες επιστρέφουν» κατέθετε και τις δικές του «σκέψεις και παρατηρήσεις για το αναζωογονημένο φαινόμενο του Νεοναζισμού». Σκέψεις πολύτιμες, σε μια εποχή που το ναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής», αναδεικνύεται σε στήριγμα και μηχανισμό ενός συστήματος, που δε χρησιμοποιεί μόνο το καρότο, αλλά και το μαστίγιο.
Μεταξύ άλλων σημείωνε ο Μάνος Χατζιδάκις: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Posted in Για Όλους, Πολιτική | Με ετικέτα: Φασισμος, Χατζιδακις, νεοναζι | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι βρικόλακες επιστρέφουν…
Redilioupoli's Blog 