આ ગઝલ મનમાં વસે, મોટી દયા તારી નથી?
એ વિનાની વાત સૂઝે, એ દશા મારી નથી.
પ્રેમની જ્યાં વાત આવે, ખીલતી સોળેકળા,
તેના લીધે જિંદગી બનતી કદી’ ખારી નથી.
તારા સંગે પામતી લાવણ્યતા જો આ ગઝલ,
આ જગતને જોવા સુંદર બીજી તો બારી નથી.
ક્રોધથી તોયે બળે એવું બની જાતું કદી’,
એ જરૂરી હોય, માની એમ તે ઠારી નથી.
આ ગઝલ રૂઆબથી ‘સાગર’ વસે છે સૌ દિલે,
ને બની જાતી અડીખમ, ક્યાંય તે હારી નથી.
‘સાગર’ રામોલિયા
You are currently browsing the 'સાગર' રામોલિયા blog archives for ડિસેમ્બર, 2018.
 | લક્ષ્મણ તરપદા પર Mara Thoth Vidyarthio |
 | Prafulbhai Gordhanbh… પર Mara Thoth Vidyarthio |
 | Balas bharat m પર AME TO KARIGAR (BALGEETO) |
 | sagarramolia પર પૂછો બાળકને! |
 | Arvind Adalja પર પૂછો બાળકને! |
 | ગોદડિયો ચોરો… પર શુભેચ્છા |
 | પ્રા. દિનેશ પાઠક પર ડાકલાં વાગ્યાં (ગઝલ) |
 | ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ પર લઘુકાવ્ય |
| ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ પર ખુરશીનો ઘડિયો |
| ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ પર ફૂલોની દુનિયા (મુકતકો) Pa… |
 | yuvrajjadeja પર આવ્યો છું (હઝલ) |
| yuvrajjadeja પર વૃક્ષોને ન કાપો (ગીત) |
 | બગીચાનો માળી પર તો મજા આવે! |
 | jjkishor પર તો મજા આવે! |
| jjkishor પર ઉપાડો તો મને! (ગઝલ) |
'સાગર' રામોલિયા 