Samenbindsels

Afgelopen week hadden we, na een lange periode, weer eens een bijeenkomst van de Samenspinsters.

Ook al leidt onze blog een wat sluimerend bestaan, in de wereldse praktijk hebben we het allemaal erg druk met onzinnige dingen als carrières, huishoudens, stoepjes schoonvegen als het sneeuwt (zoals vandaag; gelukkig heb ik geen stoepje) en met belangrijke zaken als tekenen, breien, vilten en naaien.

Zo'n bijeenkomst gaat natuurlijk vooral over deze boeiende bezigheden, vergezeld door enkele meters chocola (dank aan Susan).

Maar, zet minimaal twee Samenspinsters bij elkaar en er wordt wat gemaakt.
Dit keer gingen we leren boekbinden (dank aan Lisette).

Boekbinden, het woord ruikt naar de Middeleeuwen, naar Lederen Omslagen en Oude Bibliotheken.
Ik wilde al jaren leren boekbinden...
Goed, het bleef bij een simpele techniek - zelfs Samenspinsters moeten bij het begin beginnen - maar wel een mooie: de Koptische Binding.

We begonnen met de omslagen.
Twee stukken karton (voor- en achterkant) in de gewenste afmeting (A5 of A6 bijv.) werden beplakt met het mooiste papier dat we hadden.

het uitzoeken

Hier kwam het langgekoesterde boek met behangstalen (dank aan Kim) goed van pas. 

het plakken

Aan de ene kant van het karton plakten we met boekbinderslijm een stuk behang (of ander mooi papier) dat we aan alle vier kanten twee centimeter lieten uitsteken. Die rand vouwden we terug om het karton heen. Daarbij eerst de hoeken omvouwen (zie hieronder).
De andere kant van het karton werd beplakt met een precies passend stuk.

Onder een zwaar boek leggen om te drogen (wie heeft er tegenwoordig nog een encyclopedie?).
Wij aten ondertussen pompoensoep (Joyce) met lekker brood (Nynke) en érg spannende, gevulde bakjes (Marieke).

Daarna gingen we de binnenvellen (maagdelijk wit en onbeschreven of juist met al je schetsen, gedichten en zieleroerselen) dubbelvouwen en verdelen in setjes van vier (dit heet een katern, in het engels een signature, dat je het effe weet).
Die katernen kregen gaatjes op de plekken waar we ons binddraad door wilden halen. Op dezelfde plekken kregen de omslagen gaatjes.
Dit kan met een priem of gewoon met een dikke scherpe naald.

De twee omslagen met zes katernen ertussen, gaatjes overal op gelijke hoogte.

bindgaren

Toen begon het rijgen en omdat dat lastig uit te leggen is, hierbij een video van het hele proces (maar met een saaie kaft...).
Dertien minuten. Kom, als je al je hele leven hebt willen boekbinden is dat slechts een oogwenk.

Voor de ongeduldigen onder ons: mocht je nog ergens een memoblok hebben liggen, dan kan je die leuk oppimpen door er, met hetzelfde boekbinderslijm (waarvan je dus altijd een pot in huis hoort te hebben, da's duidelijk) een stevige voor- en achterkant aan te plakken.
Gewoon vouwkant van het blok insmeren, voorkant van je kaft de achterkant laten overlappen en daar vastplakken. Klaar.

Nu hebben we dus allemaal Prachtige Boekjes. Natúúrlijk niet voor het boodschappenlijstje maar alleen voor Zeer Belangrijke Zaken, opgeschreven met een Vulpen en in een Mooi Handschrift.
Dat blijkt van alles nog het moeilijkste...

Ook te lezen op www.eexterhout.nl

We haken er een randje aan...

Gordijnen moet je eigenlijk niet wassen.
Dat begreep ik - intuïtief - al jaren. Maar onder druk van verkeerde vrienden ben ik toch gezwicht.
Ik heb de badkamergordijnen in de wasmachine gestopt, op 30 graden. Dat maakte ze niet echt schoner, dus waste ik ze nogmaals op 60 graden.
Fout.
Ze zijn nu nog steeds niet echt schoon maar wel tien centimeter korter. Waardoor er een hinderlijk streepje inkijk is ontstaan.

Ik greep dus naar mijn haaknaald en haakte er een romantisch randje aan, met bengelende bolletjes.
Hoe het bolletje gehaakt wordt zie je hier.

eerst een randje festoneren

daarin twee stokjes per feston

de bengelende bolletjes

ik wil niets horen over strijken

Voor het huwelijk van mijn broer moest ik op het laatste nippertje mijn klerenkast doorzoeken. Om de een of andere vage reden paste veel van mijn jurkjes niet meer rond de taille. Ongetwijfeld ook weer een gevolg van het wassen.
Ik nam dus het enige jurkje mee dat nog lekker zat. Een zwart jurkje, tweedehands, niets mis mee, maar ik houd niet van zwart. Ook niet van grijs, nee.
Op weg naar Zweden, om precies te zijn halverwege Funen in Denemarken, kwam daar die haaknaald weer.
Een rood gewelfd randje en het werd zowaar toch een feestelijk jurkje.

Houtmans liefde wordt uitgedrukt in hout.
Hoezo niet romantisch! Mag ik je erop wijzen dat hout langer meegaat dan een bosje bloemen!
Dat randje maakte ik daar zelf weer omheen, hier.

Mijn tuinklompen zitten lekker. Zo lekker dat ik ze wel eens vergeet uit te doen als ik naar de winkel ga. Of op bezoek bij mijn schoonfamilie.
Ken je dat? Sommige mensen schijnen dat te hebben met hun sloffen.
Om niet de indruk te wekken dat ik altijd maar in die moestuin bezig ben ging ik ook mijn klompen versieren. Nylon leek mij in dit zeldzame geval beter dan wol.

zo waren ze

weer eerst die festonsteek

daarop een rij vasten (achterkant) en stokjes (voorkant)

leuker, maar nog steeds een beetje saai

Met deze bloemetjes erbij kan ik wel bij je op de thee komen, vind ik zelf:

Ik was er al eerder mee bezig geweest, met die randjes, bedenk ik me nu. Het lila feestvestje hier, mijn rode lievelingstrui hier en wat saaie vestjes hier.

Ik vrees dat wie eenmaal met randjes begint, er niet meer mee kan stoppen. Ik kijk even met je mee:
Op je jas, je muts, je paraplu.
Je broek, je bloes, je lievelingstrui.
Je kapstok en je linnenkast.
Je fiets met fietstas en zadeldek. 
Als er nog geen randje aan zit dan zou er heel goed nu een randje aan gemaakt kunnen worden.

Een obsessie is het niet geloof ik, maar het is wel op het randje.

Ook te lezen op Eexterhout Blog.

Mijn handgemaakte agenda - met printable!

Ik ben een behoorlijke 'digital girl', maar ik kan absoluut niet zonder papieren agenda. Ik moet wat te bladeren hebben bij het maken van afspraken en ik gebruik mijn agenda ook als notitieboek voor allerlei lijstjes en vooral voor invallende ideeën. Ik heb nu drie jaar achter elkaar een agenda van Galison gehad. Ik vind ze fantastisch! Ze zitten vol mooie illustraties en er zit notitie-en tekenpapier in. Maar na drie jaar wil ik ook weleens wat anders en toen ik op Pinterest het Arc bindsysteem van M by Staples zag wist ik dat dit het ging worden!

M by Staples Arc
Arc is een 'discbound' (bestaat daar eigenlijk een Nederlands woord voor?) inbind systeem. Met een speciale perforator stans je uitsparingen in het papier en dat zet je op plastic ringen. De voordelen: bladeren gaat soepel, een boek kan helemaal openliggen en zelfs helemaal omgevouwen worden, het toevoegen en uithalen van papier gaat super makkelijk. Ik kan hier heel veel meer over vertellen, maar kijk zelf maar.

Mijn agenda
Ik kocht de perforator en een A5 notitieboek (de goedkoopste, want het ging mij alleen om de ringen. Er zijn 3 maten en de kleinste maat komt alleen met een compleet boekje). De inhoud en kaft haalde ik eraf en ik maakte van karton en papier een heel nieuwe kaft in A6 formaat. Tot zover stond ik al zo ongeveer een dansje te doen door de kamer, zo blij werd ik van het resultaat!

Daarna ging ik aan de slag met de agenda vulling. Kijk je mee?

De eerste bladzijde van de agenda is een van de illustraties uit mijn oude Galison agenda (met illustraties van Geninne). Een mooie binnenkomer, toch? Kwestie van op maat snijden, perforeren en toevoegen - makkelijk als wat!

Ook een paar niet gebruikte maandoverzichten uit mijn oude agenda's gingen erin (ik verloor wat woensdag en donderdag, maar dat mag de pret niet drukken). Je ziet mijn to-do-lijst-boekenlegger al...

Ik ontwierp mijn eigen agenda inhoud met een week op 2 bladzijden. Mijn Things to do lijstje is meteen een boekenlegger, dus ik zie in een oogopslag de huidige week en de dingen die ik nog moet doen. Ik voegde hier en daar inspirerende quotes toe die ik in de loop van de tijd verzameld heb op Pinterest.

Van dik scrapbookpapier maakte ik tabbladen. Ik hou graag lijstjes bij van reistips, boekentips, filmtips, etc. dus ontwierp ik notitiebladen voor mijn lijstjes.

Achter het volgende tabblad zit notitiepapier, ook weer uit mijn oude agenda's.

En natuurlijk ontbreekt schetspapier niet!

En ten slotte zit helemaal achterin een envelop, waarin ik blanco Things to do boekenleggers bewaar.

Cadeautje
Met deze gratis printable heb je alles om je eigen agendavulling te maken.

{download}

Je krijgt een A6 formaat agendavulling met:

x Blanco agenda bladen met 1 week op 2 bladzijden en plek voor notities (lijntjes, ruitjes en blanco).

x Things to do boekenleggers

x Blanco notitiebladen voor lijstjes

Zo maak je het:

x Agenda: print bladzijde 1+2 of 2+3 of 1+3 dubbelzijdig op A4 papier van 100 of 120 gram.

x Lijstjes: print bladzijde 4+5 dubbelzijdig op A4 papier van 100 of 120 gram.

x Snij het A4 papier 2 keer door

x Perforeer de bladen en bind ze met Arc of met een andere bindsysteem (bijvoorbeeld zoals op de foto hiernaast).

x Vul de maanden en data in (er zijn twee kleuren voor de maanden; wissel ze af voor een makkelijk overzicht)

x Things to do: print bladzijde 6 op dik wit papier (bijvoorbeeld 200 grams) en snij of knip ze uit.

Paaskippen van Jannetje

Joepie, het is Pasen!

Of jullie het nou kinderachtig vinden of niet, ik ben dol op Pasen. Natuurlijk omdat er weer een excuus is om chocola te eten bij het ontbijt. En bij de thee. En als toetje, na het eten.

Maar ook omdat het zo leuk is om eieren te schilderen. En te verstoppen. En ze te zoeken. En er een enkele te vergeten. En die dan weken later alsnog te vinden...

Vroeger deden we het voor de kinderen, in de pre-puber-tijd. Tegenwoordig doen mijn Pubers het, geloof ik, vooral voor mij.
Zij zijn het nu, die de eieren verstoppen: "ja pap, warm, warmer, nee mam, jij bent koud, nu nog kouder, argh, ijskoud!"

Twee jaar geleden alweer maakte ik bij een superleuke workshop van wolvriendin Jannetje (Viltwerkplaats Gieten) voor de ontbijttafel een grote theemuts-moederkip met zes eierwarmer-kuikens.
Behalve warm werd het ook heel vrolijk op de Paastafel.

Dit jaar gaf Jannetje weer zo'n workshop en dat kwam goed uit, want mijn kleine theepot had nog geen kip.
We hebben weer een avond flink gevilt, geborduurd en geprikt.
Nat werd het ook. Aangezien het bij Jannetje gebeurde was dat geen probleem...

Aan het eind van de workshop hadden we twee voetbalelftallen kuikentjes met Kleine Theepotkip als Bondscoach.

Eenmaal thuis werd Kleine Theepotkip liefdevol in de kippenfamilie opgenomen. Niks geen pikorde.

Pas bij het inschenken van de thee realiseerde ik me dat Kleine Theepotkip een Kleine Theepothaan is...