Ποίηση είν’ ο Ποταμός
που ολοένα ρέει
δεν σταματά να νείρεται
και την αγάπη μνέει
Ο Ποταμός
Απάντηση
Monthly Archives: Απρίλιος 2023
σαν γαλαξίες
Στον Αδελφό μου
Κι εμείς που αγαπηθήκαμε, σαν γαλαξίες τώρα απομακρυνόμασταν γρήγορα μέσα στης νύχτας το σκοτάδι αμίλητοι και μόνοι ,
στρατοκόποι ο καθένας στα μονοπάτια που χαμε διαλέξει ·
εγώ να βλέπω ολοένα την πλάτη του πατέρα εκείνο το δροσερό καλοκαίρι του 74 να φτιάνει τον ξυλότυπο για το θεμέλιο του ξένου σπιτιού, κάπου ακούω ακόμη τη μηχανή της βάρκας να αγκομαχάει να βγεί έξω από τον κόλπο των καταπόλων
ντούκου ντούκου ντούκου
κι εσύ μέσα σε άλλα όνειρα που πάντα μόνα ξεπηδούνε στον καθένα.
Σιγά σιγά
Σιγά σιγά ο ποιητής θα περάσει στη φιλόξενη γη του μύθου θα αναλάβουν άλλοι να γράφουν ποιήματα ως σήματα μορς για το μέλλον σαν τις φωτιές που άναβαν στις φρυκτωρίες ατέλειωτα βράδια που περιμέναν την επιστροφή
Σιγά σιγά ο ποιητής θα ντυθεί την αχλή της δύσης και θα παραδώσει τα ρούχα του στον άνθρωπο για ν αποπειραθεί εκείνος το βίο του ποιητή.
Αυτό είναι ένα από εκείνα τα τελευταία γράμματα που θα υπάρχουν για να καταχωρηθούν κάποτε στις επιστολές του.
Μακρύς ο δρόμος μέσα στο θλιμμένο έαρ, πως βιώνεται η συντριβή όταν μένει κανείς πίσω να αποχαιρετά δίχως να ελπίζει σ ενα γυρισμό;
Καληνύχτα ελπίδα θα ζούμε πια με την αθεράπευτη απώλειά σου
19 Μαρτίου 2023
Στρατής Φάβρος - Strates Fabbros 