«Η μνήμη δεν πονεί μα εξωραίζει»

Κάτι βράδια σαν κι αυτό μέσα στην τύρβη της μοναξιάς που χω χρόνο να συλλογιέμαι έρχονται οι αναμνήσεις σαν φαναράκια στον νυχτερινό ουρανό.

Έτσι περιμένουν στην αίθουσα της φαντασίας τραπέζια με δείπνα όπου ρέει παλιό κρασί κι η θαλπωρή μοιράζεται από τον ουρανό σαν φως γλυκύ.

Περιμένω τα διαφημιστικά των χριστουγέννων για να φτιάξω αναμνήσεις.

και για να βάλω τα χέρια πάνω από τη ζεστασιά των σπίρτων μου.

---

Προσπαθώ να συγκεντρώσω

το βλέμμα στο μέλλον

αλλά με πνίγει η βία

η μονομέρεια της ορθής γνώμης

και τα περιττώματα της αριστοκρατίας

Δεν ξέρω τι να πω

ότι βλέπω ειναι απελπισία

και οταν ζητώ βοήθεια

η κραυγή μου χάνεται

μέσα στη θάλασσα από ατέλειωτη σήψη.

---

Γιατί ενώ κάνουμε πρόοδο έχουμε γνώση και έχουμε τεχνολογία όση για να διαπιστώσουμε την σύνθεση του ουρανού στον Δία και στον Πλούτωνα

έχουμε χάσει την ανθρωπιά μας το ήθος μας και την ανθρωπότητα;

---