204–Khalbhali Gayo-(Gazal)
ખળભળી ગયો-(ગઝલ)
સાગર હતો એ, ચાંદ જોતાં ખળભળી ગયો,
પથ્થર હ્રદયનો આદમી પણ ઓગળી ગયો.
વ્હલી સવારે ઓસમાં સૂરજ ઢળી ગયો,
આસવ બની એ રકતમાં મારા ભળી ગયો.
ખૂલી ગઈ જો આંખતો પાછો વળી ગયો,
સારું થયું કે ભોમિયો સાચો મળી ગયો.
એથીજ તો મારી હજી શ્રધ્ધા ટકી રહી,
મારી બધીયે પાર્થના એ સાંભળી ગયો.
અફવા હતી કે પ્રેમ, હું પૂછીય લેત પણ-
આવી ગયેલા હોઠ પર, શબ્દો ગળી ગયો.
ગજગાહ જેવી જીંદગીમાં કોણ સાથ દે,
આવ્યો નહીં એ કૃષ્ણ તો, હું નીકળી ગયો.
જૂનો થયો છે ‘સાજ’ પણ, અકબંધ સૂર છે,
ફૂંકયો જરા તેં પ્રાણ, એ લયમાં ઢળી ગયો.
-‘સાજ’ મેવાડા
Veninad.wordpress.com


