IX ÉPOCA
Amosando publicacións coa etiqueta Chus Lago. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Chus Lago. Amosar todas as publicacións

5.7.14

Feirantes: un asentamento ilegal consentido e propiciado polo Concello de Vigo

A cousa comezou cando os veciños de Navia protestaron pola instalación nas rúas do polígono das caravanas dos feirantes que durante a celebración das festas de Bouzas e Coia, asentaban nese barrio as súas vivendas ambulantes.

Segundo as informacións de prensa, a policía local viguesas actuou derivándoos cara os solares existentes baixo un viaducto da VG-20, na avenida de Ricardo Mella, á beira do río Lagares próxima á súa desembocadura.

No ano 2013, informaba La Voz de Galicia deste feito e daba conta das protestas deste colectivo de comerciantes por non dispoñer dun lugar axeitado para o seu asentamento provisional. Na mesma información, indícase a realización dos seus vertidos de augas residuais directos ao cauce do río, no que resulta, segundo as ordenanzas municipais de medio ambiente e a lexislación española e galega de protección das augas continentais, unha manifesta ilegalidade.

Onte, o mesmo medio de comunicación volvía a facerse eco desta situación, incidindo de novo na permisividade e mesmo o alento municipal a instalárense ilegalmente neste lugar.
Segundo fontes dos propios comerciantes, non contan cunha autorización administrativa en regra, como correspondería legalmente, senon coa mera permisividade das autoridades locais. Tamén indican que foron obxecto hai uns meses dunha inspección ambiental dos propios servizos municipais, que constataron o vertido irregular directo ao río.

Estes son os feitos. Feitos que poñen de manifesto un estilo de actuar do Concello de Vigo que roza a prevaricación. Incapaces de solucionar un problema real e de buscar alternativas viables para o asentamento destes comerciantes ambulantes, acuciados polas protestas dos veciños de Navia aos que quere coidar especialmente Abel Caballero pois pensa que non pode perder o que considera un viveiro de votos, optan pola inaceptable política do avestruz e pola permisividade cos infractores (que están, entre outras cousas a contaminar un cauce protexido), permitíndolles, de tapadillo, montar un asentamento nun lugar que, obviamente, nin está preparado, nin pode acoller un uso de vivenda temporal.

Non pode o Concello alegar ignorancia, pois a Policía Local coñece estes feitos e as súas circunstancias, como é fácil deducir do contido das novas que enlazamos, e da inspección ambiental realizada polos seus propios servizos mediambientais. E a Policía Local está obrigada a denuncialos e o alcalde de Vigo a impedilo, poñendo os medios necesarios para que, se así o considera, se poidan celebrar as festas á vez que os seus actores se acomodan nun lugar acondicionado adecuadamente e con todos os permisos e garantías legais e hixiénico-sanitarias.

Pero semella que esta práctica non é unha excepción, senon que comeza a ser a regra na actuación municipal, empeñada en satisfacer a tirios e troianos para non perder nin un só voto no exercizo responsable do poder. Este é o caso da absoluta permisividade coa ocupación discrecional do espazo público por terrazas dos bares, pola vía de deixar cair, sen resolver administratrivamente como corresponde, que hai vía libre de feito para ocupar as beirarrúas e non pagar, ademais, por isto; que aínda que exista unha ordenanza reguladora e unhas taxas por ocupación do espazo público, farase a vista gorda. Claro que sempre que a ocupación non sexa para unha actividade tan perigosa como un miniaparcamento para bicis de aluguer.

Dentro desta mesma filosofía, a recente autorización polo baixini, sen resolución nin acordo de ningún tipo que se coñeza, do uso da praia da illa de Toralla polos propietarios de cans coas súas mascotas. Novamente contentando a tirios e troianos (os de Toralla son poucos e poucos serán os empadroados en Vigo), elúdese o procedemento legal para actuar pola irregular vía dos feitos. Incapaces de ter unha política e un programa xeral -máis alá de medidas punitivas aplicadas ao tumtum e de ocorrencias circunstanciais- sobre o uso do espazo urbano e natural local polos animais de compañía, improvisan, sen mollárense, pequenas concesións que nada solucionan e que só producen novos problemas e a sensación de estarmos gobernados por políticos irresponsables.

O titular da nova de La Voz de Galicia, "El Concello no garantiza luz y agua a los feirantes  que pagan el servicio", parécenos menos axeitado o que utilizamos para encabezar esta entrada: o Concello, obrigado a cumprir e facer cumprir a legalidade, consente e promove, polo menos por omisión, un asentamento ilegal e o vertido de augas residuais sen depurar directamente ao cauce dun río ou o enganche non autorizado de tuberías á rede municipal de smidoiros.

10.6.14

Gatos

Tamén unha cidade mídese, como o propio ser humano, polo respecto que ten á natureza e aos animais  que tradicionalmente temos aceptado que nos acompañen no espazo urbano.
O caso da situación da poboación gatuna é todo un síntoma da incompetencia, falta de sensibilidade e mala práctica do goberno municipal vigués.
Azuzados por veciños incapaces de comprender que estes animais non teñen por que ser unha molestia senon, ben ao contrario, un valor urbano; en ausencia dunha política e programa explícito para a xestión das colonias urbanas de felinos existentes na cidade, Chus Lago, despois de moitas presións, accedera a poñer en mans dunha asociación sen ánimo de lucro, Proxecto Gato, a responsabilidade global da ordeación deste aspecto mediambiental. Para isto, fixo asinar un cutre-convenio a esta asociación coa Protectora de animais, para a castración e recollida de gatos urbanos.
As consecuencias non foron as desexables: a desaparición de colonias de gatos existentes e a acumulación insostible de animais nun recinto inapropiado que xestionaba, cun encomiable, pero insostible voluntarismo, as responsables do Proxecto Gato. A Asociación, desafuizada - tras manter un prolongado enfrontamento coa concellala- do espazo conveniado co Concello, sobrevive hoxe cos seus propios medios e as aportacións voluntarias, realizando un importante labor de  recollida e adopción.
En ausencia dunha política municipal, as cousas hoxe seguen sen atopar un camiño racional: na rúa, unha caza de gatos, repartida entre a protectora de animais (que volveu a coller as riendas desta actividade e está a recoller sistemáticamente animais das súas colonias urbanas) e as voluntarias do Proxecto Gato, no seu novo refuxio, rodeadas de ducias de animais buscando adopción.

Sen entrar en fonduras sobre quen ten a razón na  disputa que manteñen  Protectora e Proxecto Gato, coa admiración e respecto que me producen as persoas que se desviven por salvar e coidar dos nosos animais, é obvio que as cousas se están facendo mal. E nestes casos, só hai un responsable: a administración pública que ten a competencia nesta materia, o Concello de Vigo e, en concreto, a concellería de Medio Ambiente, liderada por unha persoa cuxa incompetencia se ten manifestado demasiadas veces: a alpinista Chus Lago.
Non existe un criterio municipal sobre cal debe ser o papel e como deben ser xestionados os animais en liberdade no espazo urbano. Nunha concepción obscura e medieval, respóstase dende o Concello con accións sanitarias --eliminación de pragas-- ao que debería respostarse con políticas de control e xestión en positivo. As arbitrarias e deslabazadas accións actuais, tanto por parte da protectora de animais como do proxecto gato, só convirten aos felinos ou ben en inquilinos eternos da "perrera", ou ben en mascotas.
Os gatos poden convivir perfectamente en liberdade no noso entorno: axeitadamente administradas as súas colonias, controlada a súa natalidade, vixilada e limitada a súa expansión a zonas perfectamente identificadas, acreditadas as persoas autorizadas a darlles alimento e a supervisar os grupos... non só deixan de ser un problema, senon que pasan a formar parte da paisaxe e da vida urbana, eliminando roedores e, sobre todo, facéndonos disfrutar do privilexio e o pracer de contemplar no noso contorno, a beleza de animais salvaxes que poden convivir perfectamente cos seres humanos.

5.5.09

Mamá, la Chus está fumando

Si es que son como niños. Mira que dejarse pillar fumando en medio de la ría y tirando la "pava" por la borda, tiene coña. Yo recuerdo haberlo hecho en más de una ocasión y, aunque no soy el responsable de velar por el medio ambiente, alguien me montó una bronca de no te menees. Ahora estoy con lo de desengancharme; no, de fumar, no: de tirar las colillas.
¿Quien va a regañar ahora a la concejala que lo mismo sube y baja montaaaañas, como Marco y Amedio, que se da una vuelta por el polo sur a pinrel y sola, para que nadie la vea, no como aquí que no le importa que la vean tirando "chicharras" ás ondas do mar de Vigo.
Pues yo mismo, sin ir más lejos. Le voy a meter una bronca de órdago. Pero bueno, que una deportista fume algún pitillito puede tener un pase; que lo haga la encargada de mantenernos lo del medio ambiente medio presentable, también podría pasar; pero que la concejala en quien pusimos nuestras esperanzas de regeneración de la contaminada ría se pase al enemigo y ayude al enmierde, eso sí que no hay por donde cogerlo.
Vamos a dejar a un lado preguntas como ¿seguro que te has hecho solita esos kilómetros australes en pos del polo?, o ¿por qué coño se te pierde siempre el teléfono móvil conectado al satélite en momentos claves para verificar si es cierto que estás donde dices que estás y de la forma en que estás?
Digo que vamos a dejar de lado preguntas como esas, por mucho que estén en el aire, porque las sospechas de fraude circulan por ahí como el polen primaveral. Aunque digo yo que no serán ciertas, porque para qué iba a querer ella engañarnos con eso, si ya nos engaña suficientemente con lo de que se ocupa del Medio Ambiente y esas cosas...
A ver, Chus: ¿qué se te perdió a tí en esto de la política? Que no es sólo que no sepas, es que les andas haciendo el juego a unos que ¡mamasiña!, probablemente por culpa de esa historia de la cuota de la igualdad, que me parece a mí un tanto desfasada, porque no es por ahí por donde hay que empezar para lograr una igualdad real entre hombres y mujeres.
Lo cierto es que lo de la cuota fifty/fifty tendría que resultar de que la igualdad de oportunidades se solventase en otros ámbitos (el laboral, por ejemplo; o el social) y ya en la representación política saldría de forma natural una paridad o disparidad que reflejen la sociedad.
Porque tú, debes saberlo querida Chus, estás ahí porque los del partido necesitaban atrezzo para la escena del diván; porque ya me dirás cómo podría resultar el monólogo de Don Juan sin una Doña Inés que llevarse al catre.
En fin, que te han cazado en las patatas haciendo mangas y capirotes con tus responsabilidades. Aunque creo yo que con lo de participar en la cuota de la igualdad numérica ya habrás podido quedar cumplidita, como para tener ahora que andar cuidándote de dar la imagen que algunos apampanados creíamos que debería corresponder a la responsable municipal de la política de Medio Ambiente.
Mientras tratamos de aclarar lo de las hazañas esas que dices y que, de momento, no encontramos certificadas por ninguna parte (alguien certificará esos hitos, digo yo), vamos a castigarte sin fumar dos meses, con la obligación añadida de recorrer las calles del centro de Vigo con un palo de esos con pincho en la punta, recogiendo colillas hasta que reúnas un par de kilitos por lo menos.
Y vamos a dejar pasar esa supuesta incompatibilidad entre el deporte y el tabaco, porque nos preocupa mucho más la que pueda existir entre tu propia persona y el sano ejercicio de la política. Aunque todo se puede deber, como me apuntaba hace un rato la Pinténs, a que lo de fumar formase parte del entrenamiento para subir sin oxígeno al Everest y, claro, ahora hasta te parecerá excesivo el que hay en la ría. Lo que no entiendo es qué programa de entrenamiento hiciste para lo de meterte a concejala. En todo caso, despide al personal trainer sin dilación.

2.2.09

As nóminas da alpinista ou cartas cainitas ( II )


Carisimo professore Abel : levo varios diás sofrendo unha teimuda discusión feminina na hora do bocata dunha temática insignificante para quen coma vos ocupa as vintecatro horas do día en arranxar todos os proxectos xa en marcha no voso reinado mais velando pola súa rapida execución cual centinela público (auditorio..cidade do mar...chegada do AVE..Ikea..metro lixeiro...etc...etc ). Tamén hai quen dí !lajarta,lajarta! que mais ben pasa o día diante do espello preguntandolle polo ben que o fai para vir de Puentearenas pasando por El Porrito antes de subir Pucheros e a resposta ,asegúranme é sempre positiva...y sino llamo a un par de ministros y ya está.
Pero o asunto que debaten as colegas no bocata é outro ¿ cales son as retribucións que cobrou a concelleira Chus Lago na sua ausencia do seu posto de traballo durante a aventura polar/polaroid ?
¿podería carisimo professore facer públicas as nóminas dos meses correspondentes incluida a paga extra? Se non é así dinme as do bocata que é facil dar con elas...pero entre nos non imos andar con esas vainas...¿ non sí ?

1.10.08

Al rico polo

Queridísima Chus:
Nos vas a tener con el alma en vilo cuando te vayas al frío. ¡Qué espíritu el tuyo! Mira que cargarte con nuestros pecados para ir a enfriarlos al polo. Nunca sabremos agradecértelo suficientemente. Tú no te preocupes, que lo de aquí seguirá como siempre. Ya sabes que nadie es imprescindible y que, total, para lo que nos estabas sirviendo...
De todas formas, nos congratulamos de que hayas sabido vencer todas esas ansias de cuidarnos el Medio Ambiente y te hayas decidido a ver mundo, aunque, eso sí, arrastrando penosamente nuestras culpas. No te preocupes que dos o tres meses se nos pasan volando y cuando vuelvas vendrás cargada de experiencias y de notas sobre cómo mejorarnos lo de la ecología. Porque supongo que allá por el Polo Sur podrás estudiar nuevos métodos de saneamiento integral que aportar a esta ciudad; o comprobar, "in situ", cómo tratan los colifecales las focas antárticas, además de ver cómo traerse para aquí el frío polar para combatir este "calentamiento global" que nos invade.
Ánimo, querida Chus, que la nómina que te pagamos seguirá esperándote. Y piensa que, cuando regreses en triunfo, habrás contribuido definitivamente a ponernos en el mapa (y van...) ese del mundo mundial, junto a las "powerboats", la "Universilada" (¡uy!, se me escapó), el pirulo de Nouvel y el incomenzable Auditorio de Por tela, Gay oso y Sacyr-Valleherm oso.
No te olvides, querida Chus, de llevarte ropa de abrigo, que la que luces para los entrenamientos va a resultarte poca, porque me han dicho que por el Polo "fai un cutu que escarabeya o peyeyu". Por cierto, también esperamos que nos digas si el tal polo es de fresa o de limón.
Y, mientras tu llevas el nombre de Vigo hasta los confines de la tierra, ya el tío Abel estará a punto de actualizar el mamoneo con lo de Moneo. O sea, que no hay de qué preocuparse.
No te olvides, querida Chus, de aprovechar lo del agujero del ozono para hacer otro brindis al sol de los que se llevan por aquí últimamente.
Que te vaya bonito, Chus, que nosotros ya nos iremos apañando como podamos.
Como hasta ahora.