What do you think?
Hamlet
Among Shakespeare's plays, "Hamlet" is considered by many his masterpiece. Among actors, the role of Hamlet, Prince of Denmark, is considered the jewel in the crown of a triumphant theatrical career. Now Kenneth Branagh plays the leading role and co-directs a brillant ensemble performance. Three generations of legendary leading actors, many of whom first assembled for the Oscar-winning film "Henry V", gather here to perform the rarely heard complete version of the play. This clear, subtly nuanced, stunning dramatization, presented by The Renaissance Theatre Company in association with "Bbc" Broadcasting, features such luminaries as Sir John Gielgud, Derek Jacobi, Emma Thompson and Christopher Ravenscroft. It combines a full cast with stirring music and sound effects to bring this magnificent Shakespearen classic vividly to life. Revealing new riches with each listening, this production of "Hamlet" is an invaluable aid for students, teachers and all true lovers of Shakespeare - a recording to be treasured for decades to come.
289 pages, Paperback
First published January 1, 1601
About the author
William Shakespeare
18.6k books48.4k followersWilliam Shakespeare was an English playwright, poet, and actor. He is widely regarded as the greatest writer in the English language and the world's pre-eminent dramatist. He is often called England's national poet and the "Bard of Avon" (or simply "the Bard"). His extant works, including collaborations, consist of some 39 plays, 154 sonnets, three long narrative poems, and a few other verses, some of uncertain authorship. His plays have been translated into every major living language and are performed more often than those of any other playwright. Shakespeare remains arguably the most influential writer in the English language, and his works continue to be studied and reinterpreted.
Shakespeare was born and raised in Stratford-upon-Avon, Warwickshire. At the age of 18, he married Anne Hathaway, with whom he had three children: Susanna, and twins Hamnet and Judith. Sometime between 1585 and 1592, he began a successful career in London as an actor, writer, and part-owner ("sharer") of a playing company called the Lord Chamberlain's Men, later known as the King's Men after the ascension of King James VI and I of Scotland to the English throne. At age 49 (around 1613), he appears to have retired to Stratford, where he died three years later. Few records of Shakespeare's private life survive; this has stimulated considerable speculation about such matters as his physical appearance, his sexuality, his religious beliefs, and even certain fringe theories as to whether the works attributed to him were written by others.
Shakespeare produced most of his known works between 1589 and 1613. His early plays were primarily comedies and histories and are regarded as some of the best works produced in these genres. He then wrote mainly tragedies until 1608, among them Hamlet, Romeo and Juliet, Othello, King Lear, and Macbeth, all considered to be among the finest works in the English language. In the last phase of his life, he wrote tragicomedies (also known as romances) and collaborated with other playwrights.
Many of Shakespeare's plays were published in editions of varying quality and accuracy during his lifetime. However, in 1623, John Heminge and Henry Condell, two fellow actors and friends of Shakespeare's, published a more definitive text known as the First Folio, a posthumous collected edition of Shakespeare's dramatic works that includes 36 of his plays. Its Preface was a prescient poem by Ben Jonson, a former rival of Shakespeare, that hailed Shakespeare with the now famous epithet: "not of an age, but for all time".
Shakespeare was born and raised in Stratford-upon-Avon, Warwickshire. At the age of 18, he married Anne Hathaway, with whom he had three children: Susanna, and twins Hamnet and Judith. Sometime between 1585 and 1592, he began a successful career in London as an actor, writer, and part-owner ("sharer") of a playing company called the Lord Chamberlain's Men, later known as the King's Men after the ascension of King James VI and I of Scotland to the English throne. At age 49 (around 1613), he appears to have retired to Stratford, where he died three years later. Few records of Shakespeare's private life survive; this has stimulated considerable speculation about such matters as his physical appearance, his sexuality, his religious beliefs, and even certain fringe theories as to whether the works attributed to him were written by others.
Shakespeare produced most of his known works between 1589 and 1613. His early plays were primarily comedies and histories and are regarded as some of the best works produced in these genres. He then wrote mainly tragedies until 1608, among them Hamlet, Romeo and Juliet, Othello, King Lear, and Macbeth, all considered to be among the finest works in the English language. In the last phase of his life, he wrote tragicomedies (also known as romances) and collaborated with other playwrights.
Many of Shakespeare's plays were published in editions of varying quality and accuracy during his lifetime. However, in 1623, John Heminge and Henry Condell, two fellow actors and friends of Shakespeare's, published a more definitive text known as the First Folio, a posthumous collected edition of Shakespeare's dramatic works that includes 36 of his plays. Its Preface was a prescient poem by Ben Jonson, a former rival of Shakespeare, that hailed Shakespeare with the now famous epithet: "not of an age, but for all time".
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
April 27, 2019
«Γιατί η γη κι ο ουρανός, Οράτιε, βρίθει από πράγματα που δεν μπορεί ούτε να ονειρευτεί η φιλοσοφία μας».
Δεν περιμένετε εμένα ασφαλώς για να σας πω τι είναι αυτό το έργο κι αν πρέπει να το διαβάσει κανείς, ίσως γιατί το πρέπει δεν αρμόζει σε αυτή την τέχνη και δεν αρμόζει στις απολαύσεις γενικώς. Ούτε φυσικά μία ανάγνωση, ή και μια δεύτερη, μπορεί να αποκαλύψει όλους τους χυμούς αυτού του κειμένου, τον απίθανα μοντέρνο χαρακτήρα του, που εγκαινιάζει μια νέα εποχή στοχασμού και ένα νέο πνεύμα για να ζεις και να πορεύεσαι. Όχι. Ο Άμλετ είναι ένα κείμενο αργής επαναφοράς, που το μεταβολίζεις για πάντα, που επιστρέφεις σ' αυτό στις διάφορες φάσεις της ζωής, κοιτώντας το με ίδια μάτια αλλά διαφορετικά μυαλά.
Θα ήθελα να αντιγράφω τα αποσπάσματα του Άμλετ σ' ένα τετράδιο μέχρι να τα αποστηθίσω, αλλά αυτό έχει ήδη κάπως συμβεί.
Κι ο άνθρωπος τι είναι, τι αξίζει,
εάν το χρόνο του πάνω στη γη
τον έχει για να τρώει και να κοιμάται;
Τίποτα, ένα κτήνος. Τόσο μόνο.
Κι εκείνος που μας έπλασε με νου
τόσο πλατύ που να μπορεί να βλέπει
και προς το παρελθόν και προς το μέλλον.
σίγουρα δεν μας έδωσε αυτή
τη θεϊκή ικανότητα του λόγου
για να σαπίζει μέσα μας αργή.
Τι φταίει λοιπόν; Η λησμονιά του ζώου
ή κάποιος άνανδρος ενδοιασμός
μιας σκέψης τόσο πια προσεκτικής,
τόσο λεπτής που αν την τεμαχίσεις
το ένα τέταρτό της θα' ναι σύνεση
και τ' άλλα τρία τέταρτα δειλία;
Ό,τι κι αν είναι, δεν καταλαβαίνω
γιατί να ζω ακόμα για να λέω
«αυτό πρέπει να γίνει», όταν έχω
λόγο, θέληση, δύναμη και μέσα
για το κάνω;
[...]
Μεγαλοσύνη σίγουρα δεν είναι
να πολεμάς μονάχα όταν έχεις
έναν μεγάλο λόγο. Αλλά να βρίσκεις
έναν μεγάλο λόγο για να πολεμήσεις
και σ' ένα τίποτα, και σ΄έναν ίσκιο,
όταν το τίμημα είναι η τιμή σου.
Τη μετάφραση του Διονύση Καψάλη την επέλεξα συνειδητά, συγκρίνοντας αποσπάσματα του κειμένου με επίσης πάρα πολύ καλές απόπειρες άλλων μεταφραστών. Αυτή εδώ όμως με κέρδισε τελικά.
Δεν περιμένετε εμένα ασφαλώς για να σας πω τι είναι αυτό το έργο κι αν πρέπει να το διαβάσει κανείς, ίσως γιατί το πρέπει δεν αρμόζει σε αυτή την τέχνη και δεν αρμόζει στις απολαύσεις γενικώς. Ούτε φυσικά μία ανάγνωση, ή και μια δεύτερη, μπορεί να αποκαλύψει όλους τους χυμούς αυτού του κειμένου, τον απίθανα μοντέρνο χαρακτήρα του, που εγκαινιάζει μια νέα εποχή στοχασμού και ένα νέο πνεύμα για να ζεις και να πορεύεσαι. Όχι. Ο Άμλετ είναι ένα κείμενο αργής επαναφοράς, που το μεταβολίζεις για πάντα, που επιστρέφεις σ' αυτό στις διάφορες φάσεις της ζωής, κοιτώντας το με ίδια μάτια αλλά διαφορετικά μυαλά.
Θα ήθελα να αντιγράφω τα αποσπάσματα του Άμλετ σ' ένα τετράδιο μέχρι να τα αποστηθίσω, αλλά αυτό έχει ήδη κάπως συμβεί.
Κι ο άνθρωπος τι είναι, τι αξίζει,
εάν το χρόνο του πάνω στη γη
τον έχει για να τρώει και να κοιμάται;
Τίποτα, ένα κτήνος. Τόσο μόνο.
Κι εκείνος που μας έπλασε με νου
τόσο πλατύ που να μπορεί να βλέπει
και προς το παρελθόν και προς το μέλλον.
σίγουρα δεν μας έδωσε αυτή
τη θεϊκή ικανότητα του λόγου
για να σαπίζει μέσα μας αργή.
Τι φταίει λοιπόν; Η λησμονιά του ζώου
ή κάποιος άνανδρος ενδοιασμός
μιας σκέψης τόσο πια προσεκτικής,
τόσο λεπτής που αν την τεμαχίσεις
το ένα τέταρτό της θα' ναι σύνεση
και τ' άλλα τρία τέταρτα δειλία;
Ό,τι κι αν είναι, δεν καταλαβαίνω
γιατί να ζω ακόμα για να λέω
«αυτό πρέπει να γίνει», όταν έχω
λόγο, θέληση, δύναμη και μέσα
για το κάνω;
[...]
Μεγαλοσύνη σίγουρα δεν είναι
να πολεμάς μονάχα όταν έχεις
έναν μεγάλο λόγο. Αλλά να βρίσκεις
έναν μεγάλο λόγο για να πολεμήσεις
και σ' ένα τίποτα, και σ΄έναν ίσκιο,
όταν το τίμημα είναι η τιμή σου.
Τη μετάφραση του Διονύση Καψάλη την επέλεξα συνειδητά, συγκρίνοντας αποσπάσματα του κειμένου με επίσης πάρα πολύ καλές απόπειρες άλλων μεταφραστών. Αυτή εδώ όμως με κέρδισε τελικά.
May 23, 2016
Τί να πει κανείς όταν συναντάει τα μεγάλα πνεύματα;; Στη γραφή του Σαίξπηρ αποτυπώνεται με όλη τη μεγαλοπρέπεια η δυνατότητα των αισθήσεων να μετουσιώνονται σε γραπτό λόγο, και αντίστροφα ο γραπτός λόγος να μετουσιώνεται σε αισθήσεις. Εδώ είναι που φανερώνονται τα συγκοινωνούντα δοχεία του αλόγου και του έλλογου κόσμου. Αφήνοντας ασχολίαστο τον αριστουργηματικό τρόπο που συγγραφείς αυτού του βεληνεκούς καταπιάνονται με τα μεγάλα θέματα, παρακεινούμαστε να στρέψουμε το βλέμμα στη χρήση του λόγου καθεαυτού. Ενάντια ή παραπλεύρως καλύτερα, της άποψης ότι ο λόγος (γραπτός και προφορικός) κατακερματίζει την ολότητα σε επιμέρους κομμάτια προσπαθόντας να την ερμηνεύσει, έρχονται τέτοιου είδους κείμενα να τροφοδοτήσουν το πνεύμα με δονήσεις προκαλώντας το να υπονομεύσει το προφανές. Αυτή η υπονόμευση πραγματοποιείται μέσω της αποδοχής του (του προφανούς) ως κομμάτι του όλου που αναζητά τη συγκολλητική ουσία που θα το επανεντάξει. Είθε να φανερωθεί και πάλι ο λόγος ως πιστός υπηρέτης του συνδετικού ιστού.
February 11, 2013
Το πιο αγαπημένο μου έργο του Σαίξπηρ! Στο Άμλετ βρισκεται στα καλύτερα του.
Και όπως μας αναφέρει και ο ίδιος στο έργο "Τα υπόλοιπα, είναι σιωπή."
Και όπως μας αναφέρει και ο ίδιος στο έργο "Τα υπόλοιπα, είναι σιωπή."
June 29, 2019
ΥΠΕΡΟΧO!
August 4, 2017
Η σκέψη σου δεν είναι πάντα απαραίτητο
να φθάνει ως το στόμα. Αλλά ούτε κι ως την πράξη
Να είσαι με όλους ανοιχτός
Αλλά μην εμπιστεύεσαι οποίον είναι ανοιχτός
Τους φίλους που θα αποκτάς σε δύσκολες περιστάσεις
φυλάκιζε τους δίπλα σου, για όλη τους την ζωή
Μη σου φύγουν. Να φυλάγεσαι από άγνωστους νεαρούς
που θα σε πλησιάσουν. Να μη τους δίνεις θάρρος
Μη μπαίνεις εύκολα σε τσακωμούς
Κι όταν μπεις, εξόντωσε τον άλλον
Άκουγε τους όλους μίλα σε ελάχιστους
Να δέχεσαι όλων την γνώμη, απόφυγε
να δίνεις την δική σου. [...]
Και πάνω απ’ όλα, να είσαι αυτός που είσαι
Τότε θα είσαι και με τους άλλους
έτσι όπως πρέπει να είσαι.
να φθάνει ως το στόμα. Αλλά ούτε κι ως την πράξη
Να είσαι με όλους ανοιχτός
Αλλά μην εμπιστεύεσαι οποίον είναι ανοιχτός
Τους φίλους που θα αποκτάς σε δύσκολες περιστάσεις
φυλάκιζε τους δίπλα σου, για όλη τους την ζωή
Μη σου φύγουν. Να φυλάγεσαι από άγνωστους νεαρούς
που θα σε πλησιάσουν. Να μη τους δίνεις θάρρος
Μη μπαίνεις εύκολα σε τσακωμούς
Κι όταν μπεις, εξόντωσε τον άλλον
Άκουγε τους όλους μίλα σε ελάχιστους
Να δέχεσαι όλων την γνώμη, απόφυγε
να δίνεις την δική σου. [...]
Και πάνω απ’ όλα, να είσαι αυτός που είσαι
Τότε θα είσαι και με τους άλλους
έτσι όπως πρέπει να είσαι.
May 21, 2016
"Δεν είναι τίποτε άλλο τα όνειρα -σκιές."
September 17, 2019
Πόσο μπροστά ήταν ο Σαίξπηρ.!Τόσες εκφάνσεις της ζωής στο έργο του,στον Άμλετ.Όσο προχωρούσε προς το τέλος τόσο καλύτερο γινόταν. Οι μεταφράσεις του Διονύση Καψάλη,νομίζω,είναι πολύ καλές.
October 3, 2019
"Όλα με απειλούν. Κι όσα τυχαία γίνονται επίτηδες
για να με ερεθίζουν. Να προκαλούν την κούφια μου εκδίκηση
Ένα κτήνος είναι ο άνθρωπος, που κοιμάται
και ξυπνάει μονάχα για να φάει σαν το κτήνος. Δεν άξιζε
την δωρεά του χρόνου. Άδικα η φύση φύσηξε μέσα μας
τον λόγο που ήταν προορισμένος για να γίνει
η μνήμη και η πρόβλεψη του κόσμου, κι αυτός ο νους
που είναι ο Θεός μέσα μας άδικα μας κατοίκησε
Γιατί ποτέ δεν θα πάρουμε ό,τι έχει να μας δώσει
Αν γενναιότητα είναι να μάχεσαι για τα μεγάλα
Είναι μεγαλοσύνη να μάχεσαι όταν κι ένας ίσκιος μονάχα
περάσει επάνω από την τιμή σου."
Όπως γράφει ο μεταφραστής (του οποίου η μετάφραση ήταν κατάτι διαφορετική και φρέσκια κρατώντας όμως τον παλιακό χαρακτήρα του έργου), ουδέποτε υπήρξε στην λογοτεχνία άλλο πλάσμα που να μίλησε τόσο ωμά, άκαμπτα,βάναυσα για θέματα ουσίας του ανθρώπου και της ύπαρξης του, όπως μίλησε ο Άμλετ.
Σαφώς και η θεατρικότητα υπερχειλίζει στην υπόθεση, οι υπερβολές πολλές και στην ευχέρεια του καθενός να τις συγχωρεί όσο διαβάζει. Δεν γίνεται όμως ούτε στιγμή υπερφίαλο, ή παρουσιάζει στους πρωταγωνιστές κλασαυχενισμό περισσότερο απ'όσο δικαιολογείται για τις καταστάσεις που ζουν.
Όπως τα περισσότερα έργα του Σαίξπηρ, το παρόν είναι καθολικό και πάνω από τον χώρο και τον χρόνο. Θίγει, έστω με έναν υπερβολικά για την σημερινή εποχή λυρικό και δασκαλίστικο τρόπο, θέματα που σε ελεύθερη μετάφραση ταλαιπωρούν τις σύγχρονες κοινωνίες όσο και τις τότε. Αλλά ναι, η γραφή είναι αυτή που είναι και θυμίζει πάντα πως το θέατρο δεν είναι για όλους. Ούτε για κανένα. Είναι για τον καθένα ξεχωριστά.
"Γεμάτος είναι ο ουρανός και η γη από πράγματα Οράτιε, που η φιλοσοφία σου ούτε στο όνειρο της μπορεί ποτέ να δει."
#TeamAmletftw
για να με ερεθίζουν. Να προκαλούν την κούφια μου εκδίκηση
Ένα κτήνος είναι ο άνθρωπος, που κοιμάται
και ξυπνάει μονάχα για να φάει σαν το κτήνος. Δεν άξιζε
την δωρεά του χρόνου. Άδικα η φύση φύσηξε μέσα μας
τον λόγο που ήταν προορισμένος για να γίνει
η μνήμη και η πρόβλεψη του κόσμου, κι αυτός ο νους
που είναι ο Θεός μέσα μας άδικα μας κατοίκησε
Γιατί ποτέ δεν θα πάρουμε ό,τι έχει να μας δώσει
Αν γενναιότητα είναι να μάχεσαι για τα μεγάλα
Είναι μεγαλοσύνη να μάχεσαι όταν κι ένας ίσκιος μονάχα
περάσει επάνω από την τιμή σου."
Όπως γράφει ο μεταφραστής (του οποίου η μετάφραση ήταν κατάτι διαφορετική και φρέσκια κρατώντας όμως τον παλιακό χαρακτήρα του έργου), ουδέποτε υπήρξε στην λογοτεχνία άλλο πλάσμα που να μίλησε τόσο ωμά, άκαμπτα,βάναυσα για θέματα ουσίας του ανθρώπου και της ύπαρξης του, όπως μίλησε ο Άμλετ.
Σαφώς και η θεατρικότητα υπερχειλίζει στην υπόθεση, οι υπερβολές πολλές και στην ευχέρεια του καθενός να τις συγχωρεί όσο διαβάζει. Δεν γίνεται όμως ούτε στιγμή υπερφίαλο, ή παρουσιάζει στους πρωταγωνιστές κλασαυχενισμό περισσότερο απ'όσο δικαιολογείται για τις καταστάσεις που ζουν.
Όπως τα περισσότερα έργα του Σαίξπηρ, το παρόν είναι καθολικό και πάνω από τον χώρο και τον χρόνο. Θίγει, έστω με έναν υπερβολικά για την σημερινή εποχή λυρικό και δασκαλίστικο τρόπο, θέματα που σε ελεύθερη μετάφραση ταλαιπωρούν τις σύγχρονες κοινωνίες όσο και τις τότε. Αλλά ναι, η γραφή είναι αυτή που είναι και θυμίζει πάντα πως το θέατρο δεν είναι για όλους. Ούτε για κανένα. Είναι για τον καθένα ξεχωριστά.
"Γεμάτος είναι ο ουρανός και η γη από πράγματα Οράτιε, που η φιλοσοφία σου ούτε στο όνειρο της μπορεί ποτέ να δει."
#TeamAmletftw
February 14, 2020
Αιματοβαμμένη περιπέτεια της βασιλικής οικογένειας της Δανίας, που καταλήγει στο θάνατο όλων...
'Αυτός που μένει πίσω έχει υποχρέωση, ως γιος, για κάποιο καιρό το πένθος να κρατήσει, Όμως να επιμένει κάποιος πεισματικά στη λύπη είναι ισχυρογνωμοσύνη ασεβής και θλίψη άνανδρη: δείχνει ανόσια βούληση ενάντια στους ουρανούς, καρδιά απειθάρχητη, ψυχή ανυπόμονη, μυαλό απλοϊκό κι αμόρφωτο.'
'Ο φόβος είναι ασφάλεια μεγάλη. Η νιότη αναστατώνεται από μόνη της, βοήθεια δεν θέλει άλλη'
'Στις σκέψεις σου μην επιτρέπεις να μιλάνε κι έργο μην κάνεις σκέψη πρόχειρη... Όλους να τους ακούς, εσένα λίγοι να σ' ακούνε, παίρνε τη γνώμη ολωνών, μα έχε τη δικιά σου κρίση.'
'Τι έργο τέχνης ο άνθρωπος! Στη λογική ευγενής, στις ικανότητες του ανεξάντλητος.'
'Σ' αυτόν τον ύπνο του θανάτου, τι όνειρα θα έρθουν, όταν πετάξουμε από πάνω μας αυτό το φθαρτό σαρκίο; Αυτό είναι που μας τρομάζει: η αιτία που μας κάνει ν' αποδεχτούμε τον πολυετή όλεθρο της ζωής.'
'Όμως ξέρω πως η αγάπη έρχεται με τον καιρό κι η πείρα της ζωής με δίδαξε ότι, πάλι με τον καιρό, σβήνει κι η σπίθα και η φωτιά της. Μέσα στη φλόγα της ίδιας της αγάπης υπάρχει η θρυαλλίδα που την ελαττώνει. Άλλωστε και η τελειότητα πόσο κρατάει; Πεθαίνει από την ίδια την υπερβολή της,,, Γιατί αυτό το 'θέλω' αλλάζει γρήγορα, παθαίνει αλλοιώσεις... και μετά μένει μόνο το 'πρέπει', σαν μάταιος αναστεναγμός, που ανακουφίζει αλλά πονάει.'
'Αυτός που μένει πίσω έχει υποχρέωση, ως γιος, για κάποιο καιρό το πένθος να κρατήσει, Όμως να επιμένει κάποιος πεισματικά στη λύπη είναι ισχυρογνωμοσύνη ασεβής και θλίψη άνανδρη: δείχνει ανόσια βούληση ενάντια στους ουρανούς, καρδιά απειθάρχητη, ψυχή ανυπόμονη, μυαλό απλοϊκό κι αμόρφωτο.'
'Ο φόβος είναι ασφάλεια μεγάλη. Η νιότη αναστατώνεται από μόνη της, βοήθεια δεν θέλει άλλη'
'Στις σκέψεις σου μην επιτρέπεις να μιλάνε κι έργο μην κάνεις σκέψη πρόχειρη... Όλους να τους ακούς, εσένα λίγοι να σ' ακούνε, παίρνε τη γνώμη ολωνών, μα έχε τη δικιά σου κρίση.'
'Τι έργο τέχνης ο άνθρωπος! Στη λογική ευγενής, στις ικανότητες του ανεξάντλητος.'
'Σ' αυτόν τον ύπνο του θανάτου, τι όνειρα θα έρθουν, όταν πετάξουμε από πάνω μας αυτό το φθαρτό σαρκίο; Αυτό είναι που μας τρομάζει: η αιτία που μας κάνει ν' αποδεχτούμε τον πολυετή όλεθρο της ζωής.'
'Όμως ξέρω πως η αγάπη έρχεται με τον καιρό κι η πείρα της ζωής με δίδαξε ότι, πάλι με τον καιρό, σβήνει κι η σπίθα και η φωτιά της. Μέσα στη φλόγα της ίδιας της αγάπης υπάρχει η θρυαλλίδα που την ελαττώνει. Άλλωστε και η τελειότητα πόσο κρατάει; Πεθαίνει από την ίδια την υπερβολή της,,, Γιατί αυτό το 'θέλω' αλλάζει γρήγορα, παθαίνει αλλοιώσεις... και μετά μένει μόνο το 'πρέπει', σαν μάταιος αναστεναγμός, που ανακουφίζει αλλά πονάει.'
January 18, 2021
Πολύ καλή μετάφραση, κατανοητή και ποιητική ταυτόχρονα! Την συστήνω σίγουρα σε κάποιον που δεν έχει ξανα διαβάσεις Σαίξπηρ.
October 3, 2019
Βλέπουμε τον πριγκιπα Άμλετ να διχάζεται. Εδώ ο Σαίπξηρ δείχνει την διαφορά ανάμεσα στην δυαδικότητα του να σκέφτεσαι και να πράττεις, στο να ζεις και να μην ζεις, στο καλό και στο κακό, στο δίκαιο και στο άδικο. Για μένα την μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε το πόσο δυνατος και ξεχωριστός χαρακτήρας είναι η Οφηλία. Βλέπουμε τον Αμλετ να μην ξέρει τι να κάνει να μην μπορεί να αποφασίσει και με τον τρόπο του να μην λάμβανει καμιά ευθύνη αφου δεν πράττει και με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο η Οφηλία δειχνει την δυναμικότητα της γυναίκας που αν και διαφέρει απο των αντρών περιέχει τόση ένταση και δύναμη. Με τον τρόπο της προσφέρει την δική της λύτρωση αλλά και δικαιοσύνη καθώς με τα ξεχωριστά λουλούδια αποδίδει ευθύνες και καταγγελιές. Πόσο ιδιαίτερα πλάσματα είναι οι γυνάικες με την εσωτερική αστείρευτη δυναμη τους.
October 30, 2014
Το ξαναδιάβασα....Άλλωστε μία φορά δεν φτάνει!
November 30, 2016
Για το έργο δεν είμαι αρμόδιος να μιλήσω. Η μετάφραση πάντως από τον προσφάτως εκλιπόντα Ερρίκο Μπελιέ ήταν εξαιρετική με εντελώς κατανοητό και ρέοντα λόγο, εν αντιθέσει με τον Ρώτα, που κάνει τον Σαίξπηρ προσιτό και απολαυστικό.
ΑΜΛΕΤ: Η Δανία είναι φυλακή.
ΡΟΖΕΝΚΡΑΝΤΖ: Άρα και ο κόσμος όλος.
ΑΜΛΕΤ: Η μεγαλύτερη! Με τοίχους πολλούς και πτέρυγες και μπουντρούμια...
ΑΜΛΕΤ: Η Δανία είναι φυλακή.
ΡΟΖΕΝΚΡΑΝΤΖ: Άρα και ο κόσμος όλος.
ΑΜΛΕΤ: Η μεγαλύτερη! Με τοίχους πολλούς και πτέρυγες και μπουντρούμια...
June 14, 2017
"Να ζεις; Να μη ζεις; Αυτό είναι το ερώτημα.
Τι είναι ευγενέστερο, να υπομένεις τις σαϊτιές και τα πετροβολήματα μοίρας απαίσιας ή να πολεμάς ενάντια σε ένα πέλαγο δεινά και να παλεύεις ως το τέλος σου; Θάνατος-ύπνος: τίποτ' άλλο!
Σε αυτό τον ύπνο του θανάτου, τι όνειρα θα έρθουν, όταν πετάξουμε από πάνω μας ετούτο το φθαρτό σαρκίο; Αυτό είναι που μας τρομάζει: η αιτία που μας κάνει να αποδεχτούμε τον πολυετή όλεθρο της ζωής.
Ποιος θα ήθελε να υποφέρει βάρη, να βογκάει και να ιδρώνει από το βάρος της ζωής, εάν ο τρόμος για κάτι αόριστο που έρχεται με το θάνατο - με την αναχώρηση για την ανεξερεύνητη χώρα, απ' όπου κανένας ταξιδιώτης δεν γυρίζει -, εάν αυτός ο τρόμος δεν παραπλανούσε τη θέλησή μας και μας έκανε να υπομένουμε τα βάσανά μας και όχι να ριχνόμαστε σε άλλα, πιο γνωστά μας;
Αυτό είναι: η συνείδησή μας κάνει όλους δειλούς.
Κι έτσι αλλοιώνεται το φυσικό χρώμα της απόφασης από τη χλωμή βαφή της σκέψης."
Τι είναι ευγενέστερο, να υπομένεις τις σαϊτιές και τα πετροβολήματα μοίρας απαίσιας ή να πολεμάς ενάντια σε ένα πέλαγο δεινά και να παλεύεις ως το τέλος σου; Θάνατος-ύπνος: τίποτ' άλλο!
Σε αυτό τον ύπνο του θανάτου, τι όνειρα θα έρθουν, όταν πετάξουμε από πάνω μας ετούτο το φθαρτό σαρκίο; Αυτό είναι που μας τρομάζει: η αιτία που μας κάνει να αποδεχτούμε τον πολυετή όλεθρο της ζωής.
Ποιος θα ήθελε να υποφέρει βάρη, να βογκάει και να ιδρώνει από το βάρος της ζωής, εάν ο τρόμος για κάτι αόριστο που έρχεται με το θάνατο - με την αναχώρηση για την ανεξερεύνητη χώρα, απ' όπου κανένας ταξιδιώτης δεν γυρίζει -, εάν αυτός ο τρόμος δεν παραπλανούσε τη θέλησή μας και μας έκανε να υπομένουμε τα βάσανά μας και όχι να ριχνόμαστε σε άλλα, πιο γνωστά μας;
Αυτό είναι: η συνείδησή μας κάνει όλους δειλούς.
Κι έτσι αλλοιώνεται το φυσικό χρώμα της απόφασης από τη χλωμή βαφή της σκέψης."
February 21, 2025
Γνήσιο αριστούργημα! Παρά το γεγονός ότι γράφτηκε τόσους αιώνες πίσω αποπνέει φρεσκάδα, λες και γράφτηκε σήμερα. Και παρά το γεγονός ότι είναι τραγωδία εμπεριέχει αρκετές πινελιές χιούμορ. Απορώ πραγματικά με όσους έδωσαν λιγότερα από πέντε αστέρια.
February 23, 2016
Μια φανταστική απόδοση του κορυφαίου έργου του φιλοσόφου των ανθρώπινων δυνατοτήτων.
«Οι καιροί αλλάζουν αλλά ο Σαίξπηρ μένει»
«Οι καιροί αλλάζουν αλλά ο Σαίξπηρ μένει»
February 9, 2020
Απλά εξαιρετικό...
July 2, 2019
Μετά τον Οιδίποδα έρχεται ο Άμλετ.... Το αριστούργημα του Σαίξπηρ και του νεωτερικού θεάτρου.
January 3, 2021
"Η συνήθεια στραγγαλίζει τις ευαισθησίες.."
Read
January 29, 2021Άμα δεν λες τις στενοχώριες σου στο φίλο σου, είναι σαν να καταργείς την ίδια σου την ελευθερία.
September 6, 2026
Λείπουν σκηνές
October 27, 2013
Ο Σαίξπηρ στον Άμλετ είναι εμφανέστατα επηρεασμένος από τους αρχαίους Έλληνες Τραγωδούς. Η πλοκή αινηγματική και αλληγορική και το ύφος σφιγγώδες. Χρησιμοποιεί παροιμίες,παρομοιώσεις, επιφωνήματα που πραγματικά ζωντανεύουν τους ήρωες. Φράση αξία ‘’και το δράμα που θα παίξουν αύριο οι ηθοποιοί, θα γίνει παγίδα, όπου θα πιάσω την συνείδηση του βασιλιά’’.
March 31, 2017
πρώτη μου επαφή με σέξπυρ
δεν με τρέλανε δεν με συγκλόνισε μα δεν το υποτιμώ κιόλας
θέλω να διαβάσω πολλά ακόμα του σέξπυρ αλλά δε ξέρω γιατί όλοι τον έχουν τόσο ψηλά
οκ, έχει δημιουργήσει κλασικά μοτίβα και χαρακτήρες, αλλά αισχύλος, ευρυπίδης και το γκανγκ τα είχανε πει πάνω κάτω πολύ πιο πριν
δεν με τρέλανε δεν με συγκλόνισε μα δεν το υποτιμώ κιόλας
θέλω να διαβάσω πολλά ακόμα του σέξπυρ αλλά δε ξέρω γιατί όλοι τον έχουν τόσο ψηλά
οκ, έχει δημιουργήσει κλασικά μοτίβα και χαρακτήρες, αλλά αισχύλος, ευρυπίδης και το γκανγκ τα είχανε πει πάνω κάτω πολύ πιο πριν
April 22, 2012
Αναμφίβολα, ένα απ' τα καλύτερα έργα του μεγάλου συγγραφέα, που απεικονίζει περισσότερα απ' όσα μπορούν να περιγράψουν οι λέξεις.
December 16, 2014
Αν και η μετάφραση απέχει από την κλασική, νομίζω εμπέδωσα από πού προκύπτει η φράση "από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια!".
Displaying 1 - 25 of 25 reviews