9.ª legislatura Kostas PAPADAKIS

Η ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ καταψήφισε τη σύσταση λεγόμενου «Διοργανικού Φορέα Δεοντολογικών Προτύπων» με δήθεν ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και με βάση το λεγόμενο «μητρώο διαφάνειας» που αποτελεί κυριολεκτικά εμπαιγμό και υποτίθεται θα ελέγχει τα όργανα της ΕΕ (Ευρωκοινοβούλιο, Επιτροπή, ΔΕΕ, κ.λπ., εκτός Συμβουλίου).
Ο συγκεκριμένος φορέας – εάν και εφόσον καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις σε συμφωνία – θα αποτελεί έναν ακόμη φερετζέ για την ΕΕ των μονοπωλίων και των «λόμπι της ευρωπαϊκής δημοκρατίας» που θα στοχεύει στον αποπροσανατολισμό των εργατικών-λαϊκών στρωμάτων. Ακόμη και οι διαδικασίες που προβλέπονται κινούνται στη λογική αυτοαξιολόγησης του κάθε οργάνου!
Όσα «πρότυπα δεοντολογίας» και να φτιάξουν, δεν αναιρείται το γεγονός ότι η ΕΕ είναι ιμπεριαλιστική συμμαχία του κεφαλαίου, ταγμένη από την ίδρυσή της στην εξυπηρέτηση συμφερόντων μονοπωλίων, και αυτή είναι η μήτρα που γεννά τη διαφθορά, τα σκάνδαλα. Τα ευρωενωσιακά επιτελεία ανησυχούν για την ολοένα και μεγαλύτερη αρνητική άποψη για την ΕΕ που εκφράζουν οι λαοί, ακόμη και στις επίσημες μετρήσεις, και προσπαθούν να «ξεπλυθούν» με κάθε τρόπο. Οι εργαζόμενοι να μην πέσουν στην παγίδα εξωραϊσμού αυτής της φυλακής των λαών που λέγεται ΕΕ. Να ενισχύσουν το ΚΚΕ στέλνοντας μήνυμα ενίσχυσης αγώνων για τα δικά τους συμφέροντα.

Πρόκειται για κανονισμούς που θα αντικαταστήσουν την ισχύουσα οδηγία API, αποκτώντας άμεση και καθολική ισχύ στα κράτη μέλη και καθιστώντας υποχρεωτική τη διαβίβαση πληροφοριών που δεν θα είναι πλέον στη διακριτική ευχέρεια του κράτους μέλους. Με τον δεύτερο κανονισμό επεκτείνεται, επίσης, ο σκοπός της συλλογής και επεξεργασίας των δεδομένων και δεν θα αποτελεί μόνο εργαλείο της απαράδεκτης καταστολής σε βάρος μεταναστών και προσφύγων στο πλαίσιο της λεγόμενης ενίσχυσης των συνόρων, αλλά και συνολικά για όλους όσους εμπίπτουν στα «τρομοκρατικά αδικήματα και τα σοβαρά εγκλήματα» με ερμηνείες-λάστιχο που μπορούν να βάλουν στο στόχαστρο τους εργατικούς λαϊκούς αγώνες.
Ενισχύεται το φακέλωμα σε βάρος όλων, καθώς προβλέπεται κεντρικός δρομολογητής υπό τη διαχείριση του EU-LISA για την απευθείας διαβίβαση των δεδομένων (στην περίπτωση μάλιστα του δεύτερου κανονισμού θα γίνεται διαβίβαση τόσο API όσο και PNR), ενώ συστήνεται και δομή εποπτείας του μηχανισμού για να γίνει πιο αποτελεσματική η αντιλαϊκή αποστολή του.
Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιδίωξαν να ρίξουν «στάχτη στα μάτια» των λαών και αφήνουν στο απυρόβλητο το αντιδραστικό περιεχόμενο των κανονισμών.
Το ΚΚΕ καταψήφισε τους κανονισμούς, καθώς συνιστούν περαιτέρω ενίσχυση του πολυπλόκαμου δικτύου παρακολούθησης και φακελώματος από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς ΕΕ και αστικών κυβερνήσεων που πολλάκις έχει καταγγείλει στον λαό και στο παρελθόν.

H ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του KKE καταψηφίζει την πρόταση κανονισμού. Έχει ως στόχο την απλούστευση του ρυθμιστικού πλαισίου και τη βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος για τα ευρωπαϊκά βιομηχανικά μονοπώλια που παράγουν τεχνολογίες μηδενικών καθαρών εκπομπών, στο πλαίσιο της «πράσινης μετάβασης». Όπως επισημαίνει και ο κανονισμός, οι τεχνολογίες αυτές βρίσκονται στο επίκεντρο γεωστρατηγικών συμφερόντων και ανταγωνισμών και επιδιώκεται να ενισχυθούν τα βιομηχανικά μονοπώλια της ΕΕ στον ανταγωνισμό με ΗΠΑ-Κίνα.
Πρόκειται για κανονισμό που επιδιώκει να διευρύνει το πεδίο επενδύσεων ευρωπαϊκών βιομηχανιών, εξασφαλίζοντας γρήγορες διαδικασίες και αύξηση της κερδοφορίας τους. Οι επιπτώσεις για το περιβάλλον θα είναι καταστροφικές, αφού ο κανονισμός διευρύνει τον χαρακτηρισμό στρατηγικών έργων ως υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, πράγμα που αίρει ακόμη και τις ελάχιστες περιβαλλοντικές προδιαγραφές, την ορθή τους χωροθέτηση και θα χωροθετούνται με βάση το πώς και πού είναι πιο συμφέρον για τον ανάδοχο επενδυτή-όμιλο.
Κι αυτός ο κανονισμός αποδεικνύει ότι η ψευδεπίγραφη «πράσινη μετάβαση» της ΕΕ δεν έχει σχέση ούτε με την προστασία των λαϊκών δικαιωμάτων ούτε του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν ακριβά όλες αυτές τις τεχνολογίες και μάλιστα διπλά – σαν χρήστες αλλά και με άθλιες εργασιακές συνθήκες, ειδικά στις «βιομηχανικές κοιλάδες» που προβλέπονται να δημιουργηθούν.